Ruben Huismeester

Beste lezer,

Ik overweeg te starten met een geheel nieuwe website. De uitgangsgedachte daarbij is de kennis en ervaring te delen en de levenslessen mee te geven aan anderen, waarbij deze een leidraad kan vormen voor werkenden in de opvang en andere maatschappelijke zorg.

‘Een nieuwe begin’.

Gedurende 2017 was ik dakloos, maar stond ik ook aan het begin van een leerzame periode. Vanaf de grond je leven opbouwen en inrichten. Het behoud van zelfregie, al is het onteigenen daarvan in volle gang en lijkt ook aan deze ondermijnende praktijk geen einde te komen.

Kansarm! Of juist, kansrijk? Hier volgt een memoire:

Pittig & Puntig

Ruben Huismeester stond er alleen voor. In de zomer van 2015 had hij geen sociaal netwerk meer om op terug te vallen. Tenminste, het ‘oude’, bekende, dat hem zo vertrouwd was. Hij richtte zich ten laatste tot de koning, die de taak neerlegde bij de ministeries die politiek verantwoordelijke zijn voor het gehele optreden van de koning. Hij had nog een antwoord vanuit het ministerie ontvangen, dus hij schreef naar de burgemeester.

De overheden waren nalatig en bleven in gebrek, als het gaat om het toepassen van gemeenschapsregelingen. De gevolgen van het schenden van het beginsel van effectieve rechtsbescherming manifesteerden zich dan ook in een rap tempo, in de maanden die volgden. Hartje winter, januari 2017, stond hij op straat. Onteigend, ook van zelfregie en het recht op zelfbeschikking. Of, toch niet? Het werd complex; chaotisch.

Wie kun je in deze wereld wel vertrouwen? “Vriendschap, een pakketje schroot, met een dun laagje chroom.” Mensen waar hij al geruime tijd mee optrok lieten hem in de steek, nadat de autoriteiten hem hebben verschopt. Verstoten, van het recht. Het deed hem beseffen, waarom een jonge vrouw tot het besluit was gekomen de hoogstpersoonlijke keuze van zelfdoding te maken: de gevolgen van een laffe daad in combinatie met de grove nalatigheid van omstanders.

Hij begreep hoe belangrijk het is, voor de naaste te zorgen. Hij had zijn zinnen daarop gezet, ook als hem dit alles zou kosten. Hou zou een vriend zijn; maar leed grote verliezen. “Behoedt het hart”, had hij gelezen, “Het is de uitgang (bron) des levens.” Dit was gemakkelijker gezegd, dan gedaan.

Emotioneel geladen, sociaal onrecht gevoelende, geestelijk de uitputting nabij. Nabij een burn-out: aanpassingstoornissen incl. overspanning. “Wie sterk meent te zijn, ziet toe, dat hij niet valle!” Er spookte van alles in zijn hoofd; waar vond hij rust? Diep in zijn hart was hij aangegrepen …


Vandaag een begin, met als doel de lessen die geleerd kunnen worden als handvatten aan anderen mee te geven.

Who will you run to when it all falls down?
Who’s gonna pick your world up off the ground?
Who’s gonna take away the tears you cry?

You can tell the whole world how you’re gonna make it
You can follow your heart, what you do when someone breaks it
Who will you run to when it all falls down?

Heart – Who will you run to …

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Politiek verantwoordelijk

“De Grondwet van 1848 ging verder dan alleen maar de samenwerking tussen de Koning en het Parlement. Welke ingrijpende gevolgen dit had voor het regeringsstelsel werd ook op dit punt later pas duidelijk. Voor die duidelijkheid waren enkele botsingen tussen de regering en het parlement nodig. Deze vonden plaats in de periode tussen 1866 en 1868 (Van der Pot en Donner, 1995:108-110). Een eerste botsing betrof de benoeming van de minister van Koloniën tot gouverneur-generaal van Nederlands-Indië.” – Staatkunde, Nederland in drievoud

In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat bekend. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht.

Na een eerste schrijven d.d. 16 oktober 2015 aan Zijne Majesteit met betrekking tot ‘De Verwaarloosde Staat’ kwam aan het licht dat er vanuit de zijde van de ministeries niet direct een verbetering zou komen. Aan het licht is gekomen dat wij te maken hebben met luie interventies, vastgeroeste systemen, gebrek aan noodzakelijke kennis en ook worden (dis)functionerende patronen kenbaar.

Nemen wij bijvoorbeeld de persoon Rob Jetten (D66) dan komt uit zijn geroep tot uiting dat hij en totaal geen kennis heeft van ‘het stelsel van de Grondwet’ en welke ‘de relatie tussen de staat en het recht’ is. Al heeft hij bestuurskunde geleerd, ook hem is klaarblijkelijk ontgaan dat de staatsbeoefenaar kennis dient te hebben van het bestaan en de inhoud van de ongeschreven regels van het staatsrecht. Zo’n ongeschreven regel is immers van een hogere orde en kan een zelfs regel in de Grondwet opzij zetten.

Een complicerende factor is bovendien dat er in het staatsrecht niet eerst een bepaalde gewoonte hoeft te bestaan, alvorens uit de praktijk een bepaalde rechtsregel mag worden afgeleid. Anders dan in het privaatrecht kan de rechtsovertuiging veranderen op grond van één concrete gebeurtenis, en dat komt omdat niet het gedrag van vele burgers de praktijk vestigt, maar de betrokken overheidsorganen zelf door hun handelen en de daaraan ten grondslag liggende rechtsovertuiging die de ongeschreven rechtsregel tot stand laten komen.

E.e.a. houdt dus in dat de maatregelen die de wetgever neemt Grondwet en (behoorlijk) bestuur kunnen ondermijnen.

Uit eigen onderzoek – waarbij essentiële vraagstukken zelfstandig zijn geanalyseerd in de relatie tussen staat en samenleving – komt tot uiting dat Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix ten tijde dat zij Vorstin was, mij en andere onderdanen getrouw was en ook trouw was aan de wet (Koninklijk besluit) die zij zelf heeft gemaakt. Dit is mij bekend geworden in 1991, tijdens een briefwisseling.

Kunnen de ministers, kan de wetgever, uit die tijd ook de toets der kritiek doorstaan? Het antwoord is in het kort: NEE!

Niet alleen zijn er fouten gemaakt, ook is sprake van misbruik en oneigenlijk gebruik. En in geval een overheid of een functionaris daarvan zijn macht misbruikt, is per definitie geen sprake van een rechtsstaat, maar van een gebrek daaraan. En in geval de onafhankelijke rechter ontbreekt – hij is niet in staat onafhankelijk vast te stellen wat het geldend recht is – is er geen sprake van een rechtsstaat.

Kennis van de grondslagen als ‘deze regels’ is essentieel om vast te kunnen stellen welke elementen/instrumenten/organen (dis)functioneren. De overheid dient op grond van artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) dan ook de nodige kennis te vergaren omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen.

Rob Jetten heeft dan net als Sander van der Heijden (1977) zijn studie Bestuurskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen gevolgd. De heer van der Heijden heeft vervolgens voor het ministerie van Justitie gewerkt. Sinds 2004 is hij in de onderwijswereld werkzaam en vervult hij verschillende functies bij het tot stand brengen van samenwerking tussen verschillende partners met een maatschappelijke doelstelling. Sinds 2007 is hij werkzaam voor M&O-groep in ’s-Hertogenbosch.

Al op 10 november 2018 heb met drs. Sander Dekker, minister van rechtsbescherming, deze (uitgebreidere) ‘loopbaancarrière’ van Sander van der Heijden voorgelegd en hem gevraagd welke betekenis dit heeft m.b.t. de relatie tussen de staat en het recht. Hoe is het gesteld met de relatie tussen staat en samenleving? Hoe is het gesteld met het onderwijs? Tot op heden, geen reactie. – EU-recht_EB-LS_10.11.2018

‘Nadat hij zijn studie bestuurskunde in 1999 afrondde, werkte Dekker aan de Universiteit Leiden op het gebied van politie en justitie.’

Het studieboek Staatkunde, Nederland in drievoud is een product van de Universiteit Twente (tweede druk, 2002). Een ander studieboek uit die periode die ik als naslagwerk gebruik is ‘Inleiding tot het staatsrecht en het bestuursrecht’ van Prof.mr. J.M. de Meij en Prof.mr. I.C. van der Vlies (achtste druk, 2000). Prof.mr. I.C. van der Vlies is (destijds) werkzaam aan de Universiteit van Amsterdam.
In deze ‘Inleiding’ wordt opgemerkt dat het niet aantrekkelijk is om te beginnen met de grondrechten, omdat daarbij allerlei juridische begrippen aan de orde komen waarvan de lezer die met dit vak begint nog niet op de hoogte is, zoals de verhouding tussen de wet en lagere regelingen alsmede die tussen verdragen en nationaal recht. Met de opzet van dit boek heeft de schrijver ernaar gestreefd, ‘opdat meer inzicht in de samenhang van de verschillende aspecten verkregen wordt’.

Ik merk op dat Dekker nationaal recht heeft gestudeerd en m.i. was dit al gedateerd. Immers, met het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) dat dateert uit 1992 heeft Nederland de taak en verantwoording om de ontwikkelingen binnen de Unie te toetsen om de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland te onderhouden. In ‘de’ Inleiding van De Meij en Van der Vlies wordt aangaande het bestuursrecht het volgende opgemerkt:

“Ook bij de bronnen van het bestuursrecht kan men onderscheiden tussen ongeschreven en geschreven recht. Tot voor kort lag daarbij de nadruk op het ongeschreven recht. De Grondwet, die de kern vormt van het geschreven staatsrecht, bevat vrijwel geen bepalingen die als van typisch bestuursrechtelijke aard zijn aan te merken. Van belang is wel het pas in 1983 opgenomen art. 107 lid 2 Gw.: ‘De wet stelt algemene regels van het bestuursrecht vast’. Na diverse studies heeft dit geleid tot de indiening in 1989 van een voorstel voor (een eerste gedeelte van) een Algemene wet bestuursrecht (Awb). Gezien de omvang het ingrijpende karakter van dit wetboek van het bestuursrecht zal het in gedeelten worden afgehandeld en ingevoerd (zgn. aanbouwwetgeving). Inmiddels zijn de eerste drie gedeelten (meestal aangeduid met ‘tranches’) in werking getreden.”

Inleiding tot het Staatsrecht en het BESTUURSRECHT (achtste druk, 2000)

Terwijl Nederland in 1992 vrijwillig een samenwerkingsverband is aangegaan met verschillende Europese Lid-staten om als rechtsgemeenschap gemeenschappelijke waarden te delen, is zij m.i. op de oude weg voortgegaan en heeft het Beginsel van Loyaliteit (Unietrouw) van meet af niet nagekomen. Sterker, de Grondwet uit 1983 welke drastisch is gewijzigd met als doel dat de overheid dusdanig optreedt dat sociaal gerechtigheid heerst, is nooit door de overheid in die mate onderhouden en nagekomen.

Unietrouw of Beginsel van Loyaliteit:

  • Het beginsel van loyaliteit (ook wel unietrouw) houdt in, op grond van art. 4 lid 3 VEU, dat lidstaten de verplichtingen van het Europees recht moeten nakomen en geen maatregelen mogen nemen die de verwezenlijking van de doelstellingen van het EU-Verdrag in gevaar kunnen brengen.
  • Decentrale overheden hebben ook een eigen rechtsplicht om het Europees recht loyaal na te komen. Als Europese regels duidelijk en onvoorwaardelijk zijn, en dus volgens het Hof van Justitie rechtstreekse werking hebben, geldt het ook voor decentrale overheden om de naleving van Europese verplichtingen te waarborgen.
  • Het beginsel van loyaliteit komt bijvoorbeeld bij decentrale overheden aan bod in geval van dat de centrale overheid tekortschiet bij het omzetten van richtlijnen.

Binnen het Europees recht speelt behalve de wet- en regelgeving ook een groot aantal beginselen een belangrijke rol. Decentrale overheden kunnen met een aantal van deze beginselen direct te maken krijgen. Waarbij Nederland die regeling (recht) kent dat de wet buiten toepassing gelaten kan worden in geval de bepaling (gemeenschapsregeling) die uit internationaal recht voortkomt in het geding is. In de praktijk blijkt dat Nederland in ernstige mate in gebreke blijft wanneer het gaat over het beginsel van effectieve rechtsbescherming.

Verder heeft de burger volgens artikel 6 VEU het recht op behoorlijk bestuur. Maar is de wetgever wel bekwaam? Is de volksvertegenwoordiger wel bekwaam? Zijn de decentrale overheden wel bekwaam? Kan Nederland weerstand bieden aan invloeden van buiten welke de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland aantasten en de soevereiniteit in gevaar brengen?

Ik constateer dat Rob Jetten bijvoorbeeld niet op eigen benen wil staan en geen waarde hecht aan de soevereiniteit of het recht op zelfbeschikking. Ik kan dit dan ook niet rijmen met de uitbreiding van artikel 1 Grondwet waar Vera Bergkamp (D66) bijvoorbeeld voorstander van is. Hoe kan een partij of Koninkrijk dat tegen zichzelf verdeeld is, bestaan? Dat heeft toch geen bestaansrecht meer?

Binnen D66 wordt dan ook heel duidelijk hoe het Koninkrijk tegen zichzelf verdeeld is. Heeft dit in de negentiende eeuw – ook vanwege een belastingdruk – geleidt tot een scheuring waaruit het Koninkrijk van België is voortgekomen, eerder – Het conflict tussen de Hoeken en Kabeljauwen; een strijd tussen verschillende facties binnen de elite van het graafschap Holland – heeft dit ook tot een armoedeval in Rotterdam tot gevolg gehad.

Klaarblijkelijk is er niets geleerd, uit de eigen geschiedenis!

Zo zijn er autoriteiten gekozen, die zelf de les nog moeten leren. De minister-president maakt m.i. geen aanstalten en de vraag is of er een leider is, die wel opstaat! Van Rob Jetten, Jesse Klaver en andere ‘Rebelse Leerlingen’, heb ik geen verwachting. Ook de SP laat m.i. na de rechtsstaat te onderhouden en te versterken en profileert zich als een rebellenbeweging. Dit leidt tot niets goeds!

Hoogachtend, ~ Sheepish (Looking) LION

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

IN DE VERDRUKKING

Hoe komt het dat bijna 1 op 5 huishoudens in een crisis verkeert? Ligt dit aan de burger, of heeft de Nederlandse staat (De staatsbeoefenaar) vele overtredingen begaan?

“Bij gebreke van een gemeenschapsregeling staat het aan de staat om in het kader van het nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen van de veroorzaakte schade ongedaan te maken. “

In het bestuursrecht is sprake van een algemene set geschreven en ongeschreven spelregels waaraan de overheid geacht wordt zich te houden. Deze spelregels worden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur genoemd. Hoewel de overheid regelmatig wordt beticht van onbehoorlijk bestuur, wordt meestal nagelaten om te benoemen welk beginsel in een concreet geval zou zijn geschonden.

Inmiddels is aantoonbaar, dat het beginsel van loyaliteit en het beginsel van effectieve rechtsbescherming in ruime mate worden geschonden.

HET CHRISTELIJK LEVEN …

Maar indien gij ook lijdt om der gerechtigheid wil, zo zijt gij zalig;
“Want Christus heeft ook eens voor de zonden (overtreding) geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen; Die wel is gedood in het vlees, maar levend gemaakt door den Geest;”

Hebbende dan uw zielen gereinigd in de gehoorzaamheid der waarheid, door den Geest, tot ongeveinsde broederlijke liefde, zo hebt elkander vuriglijk lief uit een rein hart; – 1 Petrus 1

Maar heiligt God, den Heere, in uw harten; en zijt altijd bereid tot verantwoording aan een iegelijk, die u rekenschap afeist van de hoop, die in u is, met zachtmoedigheid en vreze. – 1 Petrus 3

“Want wie het leven wil liefhebben, en goede dagen zien, die stille zijn tong van het kwaad, en zijn lippen, dat zij geen bedrog spreken; Die wijke af van het kwade, en doe het goede; die zoeke vrede en jage denzelven na. Want de ogen des Heeren zijn over de rechtvaardigen, en Zijn oren tot hun gebed;”

“En houdt uw wandel eerlijk onder de heidenen; opdat in hetgeen zij kwalijk van u spreken, als van kwaaddoeners, zij uit de goede werken, die zij in u zien, God verheerlijken mogen in den dag der bezoeking. Zijt dan alle menselijke ordening onderdanig, om des Heeren wil; hetzij den koning, als de opperste macht hebbende; Hetzij den stadhouderen, als die van hem gezonden worden, tot straf wel der kwaaddoeners, maar tot prijs dergenen, die goed doen. Want alzo is het de wil van God, dat gij, weldoende, den mond stopt aan de onwetendheid der dwaze mensen; Als vrijen, en niet de vrijheid hebbende als een deksel der boosheid, maar als dienstknechten van God. Eert een iegelijk; hebt de broederschap lief; vreest God; eert den koning.” – 1 Petrus 2

Waarbij bedacht moet worden, dat de rechtsstaat een staat is waarin de grondslag van statelijk gezag in het recht wordt gelegd en waarin de uitoefening van dit gezag in al zijn verschijningsvormen onder de heerschappij van het recht wordt geplaatst.
Belangrijk is dat niet enkel de rechtsonderhorige, maar ook de overheid gebonden is door deze wetten. In het Latijn wordt dit samengevat met de volgende spreuk: patere legem quam ipse fecisti (onderga de wet die je zelf hebt gemaakt).

Een gezond hart is het leven des vleses; – Spreuken 14

Hoogachtend, Sheepish (Looking) LION


.. de rechtvaardige betrouwt zelfs in zijn dood …

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Ontvreemden van Gemeenschapsgelden

‘Nederland neemt corruptie onvoldoende serieus’, concludeert Transparency International, die de jaarlijkse corruptie-index samenstelt. ‘Zo doet Nederland te weinig om te voorkomen dat ambtenaren en politici misbruik maken van hun ambt voor eigen belangen.’ – aldus het artikel in het Financieel Dagblad.

Een sociaal grondrecht is een grondrecht dat actief optreden van de overheid vereist, bijvoorbeeld het recht op werk, huisvesting of onderwijs. De grondrechten zijn zogenaamde instructienormen; ze vormen een instructie aan de overheid om ervoor te zorgen dat er sociale gerechtigheid heerst en dat burgers zich voldoende kunnen ontplooien.

In de afgelopen vijf jaar is het daarmee slechter gesteld, dan in de jaren negentig en de jaren daarna al het geval was. De ontwikkelingen van waaruit in toenemende mate de (kwaliteit) van de democratische rechtsstaat is aangetast en waarvan de gevolgen zich aan het begin van deze eeuw manifesteerden hebben zich in de laatste 10 jaar versterkt.

“In verschillende Europese staten hebben zich meer of minder invloedrijke bewegingen gemanifesteerd die democratisch verworven macht willen inzetten om de politieke positie van en juridische garanties voor andere groepen in te perken. ” Aldus het advies van het AIV.

Het staat vast dat de VVD daar geen onbelangrijk aandeel in heeft gehad, zowel in nationaal als internationaal verband. Bedenk ook dat mevrouw Neelie Kroes e.e.a. naar haar hand heeft gezet, zij was van 2004 tot 2014 actief binnen de Europese commissie en is in de verschillende ambten meermaals beschuldigd van verwijtbaar handelen.

Het mag duidelijk zijn dat gemeenschapsgeld is ontvreemd en dat dit de winsten in bepaalde sectoren heeft vergroot, die op hun beurt weer in de zakken van ‘investeerders’ zijn verdwenen. Niet alleen banken, maar ook autoriteiten en beheerders van zorg- en dienstinstellingen hebben zich hier in toenemende mate schuldig aan gemaakt. Het gaat inmiddels dan ook om vele miljarden.

In eerste liep de staatsschuld omhoog, maar om deze ontwikkeling een halt toe te roepen, heeft de Nederlandse overheid zich schuldig gemaakt aan het schenden van het beginsel van loyaliteit. In de zaken C-6/90 en C-9/90 et Francovich en Bonifaci/Italie-arrest spreekt het Hof van Justitie zich uit over de aansprakelijkheid van lidstaten wanneer zij in strijd handelen met hun verplichtingen op grond van het Europees recht. De grondslag voor deze aansprakelijkheid betreft het beginsel van gemeenschapstrouw. – Verdragsbeginselen

Het mag duidelijk zijn dat deze en andere beginselen langdurig geschonden zijn en inmiddels zijn meerder instellingen daarop door een toenemend aantal burgers op geattendeerd. Inmiddels kan worden gesproken van bewuste, moedwillige en grove nalatigheid.

Bijna 1 op 5 huishoudens verkeert in een crisis, vanwege een delict waar ook de minister-president Mark Rutte en de heer Klaas Dijkhoff (Beide VVD) zich schuldig hebben gemaakt. E.e.a. staat onomstotelijk vast!

Bij gebreke van een gemeenschapsregeling staat het aan de staat om in het kader van het nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen van de veroorzaakte schade ongedaan te maken. De formele en materiële voorwaarden die door de onderscheiden nationale wettelijke regelingen ter zake van schadevergoeding zijn vastgesteld, mogen echter niet ongunstiger zijn dan die welke voor gelijksoortige nationale vorderingen gelden en zij mogen niet van dien aard zijn, dat zij het verkrijgen van schadevergoeding nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk maken (frustreren). – Francovich E. A.

Ook decentrale overheden zijn nalatig in het bieden van tegenwicht tegen regelgeving en bestuur vanuit het Rijk en hebben hun rechtsplicht verzaakt. Het beginsel van effectieve rechtsbescherming is door het handelen van betrokken overheidsorganen met de daarachter ten grondslag rechtsovertuiging geschonden. Ook Lodewijk Asscher heeft gekozen maatregelen die de doelstellingen van de verdragen (waarbij het gaat om de belangen en de rechten van de burgers) in gevaar brengen goed te keuren als minister van SZW. In toenemende mate zijn de sociale grondrechten aangetast en is ook het UWV in diskrediet geraakt. Commissarissen hebben de Staten-Generaal voorzegd dat de problematiek voor meerdere huishoudens zou toenemen. Toch hebben de verantwoordelijk ministers en staatssecretarissen ervoor gekozen, de beginselen te schenden en groepen binnen de bevolking schade te berokkenen. Te denken valt o.a aan uitkeringsgerechtigden die te onderscheiden zijn in ‘doelgroepen’, maar ook aan kinderen, jongeren en ouderen.

Echter, de ontwikkelingen dateren al uit de jaren zestig en zeventig. De vraag is, of de huidige en toekomstige generatie daarvan de lasten moeten dragen en daarvoor een schuld moeten dragen!

Bestuursrecht ziet toe op de rechtsnormen en de beschermingsmaatregelen tegen onjuist geachte bestuurshandelingen. Behalve dat de rechter nalatig is, heeft Sophie In’t Veld al in 2006 – tijdens een debat gehouden te Straatsburg – opgemerkt dat maatregelen worden genomen met deals in achterkamertjes, die niet onder parlementair controle staan of door de rechter worden getoetst. Daarbij geeft zij ook het volgende te kennen: “Deze maatregelen zijn buiten alle proporties en niet effectief, en de burgers staan in toenemende mate machteloos tegenover misbruik door en fouten van de autoriteiten. Waar zijn de voorstellen van de Commissie waarmee deze kwestie moet worden aangepakt en het evenwicht moet worden hersteld?” Bedenk, dat ook Neelie Kroes destijds actief was binnen de Europese Commissie.

“Op 19 april 2013 vroeg het kabinet de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) te adviseren over rechtsstatelijkheid in de lidstaten van de Europese Unie (EU). Het kabinet constateert dat de EU een rechtsgemeenschap is en dat een goed functioneren van de rechtsstaat in alle lidstaten daarom onmisbaar is. Vertrouwen tussen de lidstaten in de werking van elkaars rechtsstaat is essentieel voor het functioneren van onder andere de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, de interne markt en de Economische en Monetaire Unie. De kernvraag van het kabinet is daarom of, en zo ja hoe, versterking van de rechtsstaat binnen de EU nader vorm kan krijgen.”

Publicatie No. 87 AIVV

Bij gebreke van een gemeenschapsregeling staat het aan de staat om in het kader van het nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen van de veroorzaakte schade ongedaan te maken.

Al met al een ernstig gebrek aan rechtsstaat t.g.v. het handelen van betrokken overheidsorganen met de daaraan ten grondslag liggende rechtsovertuiging, waarmee een ongeschreven rechtsregel tot stand wordt gebracht!

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

DE WERELD WAARIN WIJ LEVEN

5 En David toog uit, overal, waar Saul hem zond; hij gedroeg zich voorzichtiglijk, en Saul zette hem over de krijgslieden; en hij was aangenaam in de ogen des gansen volks, en ook in de ogen der knechten van Saul.

12 En Saul vreesde voor David, want de HEERE was met hem, en Hij was van Saul geweken.

 – 1 Samuël 18

21 En Saul zeide: Ik zal haar hem geven, dat zij hem tot een valstrik zij, en dat de hand der Filistijnen tegen hem zij. Daarom zeide Saul tot David: Met de andere zult gij heden mijn schoonzoon worden.

BEWUST EN MOEDWILLIG TOT STRUIKELEN GEBRACHT …

DEZE STEREOTYPEN gaan op hun beurt gepaard met allerlei vermeende eigenschappen zoals brutaliteit, sluwheid, opdringerigheid, gierigheid, machtshonger, GEESTELIJK MISBRUIK, eigenbelang en zelfs geldzucht …

MENENDE DAT GEWIN, GODZALIGHEID IS …

—–

6 Want tot hen behoren zij, die zich in de huizen indringen en vrouwtjes weten in te palmen, die met zonden beladen zijn en gedreven worden door velerlei begeerten, 7 die zich te allen tijde laten leren, zonder ooit tot erkentenis der waarheid te kunnen komen. 8 Zoals Jannes en Jambres, de tegenstanders van Mozes, staan ook dezen de waarheid tegen; het zijn mensen, wier denken bedorven is, en wier geloof de toets niet kan doorstaan. – 2 Timótheüs 3


10 Gij daarentegen hebt volle aandacht geschonken aan mijn onderricht, wijze van doen, bedoeling, geloof, lankmoedigheid, liefde, volharding, 11 vervolgingen en lijden, zoals mij getroffen hebben te Antiochië, te Ikonium en te Lystra. Al die vervolgingen heb ik doorstaan en de Here heeft mij uit alle gered.

—–

3 Geeft aan de vrouwen (overspelig/trouweloos) uw vermogen niet, noch uw wegen, om koningen te verdelgen. 4 Het komt den koningen niet toe, o Lemuël! het komt den koningen niet toe wijn te drinken, en den prinsen, sterken drank te begeren; 5 Opdat hij niet drinke, en het gezette vergete, en de rechtzaak van alle verdrukten verandere. 6 Geeft sterken drank dengene, die verloren gaat, en wijn dengenen, die bitterlijk bedroefd van ziel zijn; 7 Dat hij drinke, en zijn armoede vergete, en zijner moeite niet meer gedenke. 8 Open uw mond voor den stomme, voor de rechtzaak van allen, die omkomen zouden. 9 Open uw mond; oordeel gerechtelijk, en doe den verdrukte en nooddruftige recht. 10 Aleph. Wie zal een deugdelijke huisvrouw vinden? Want haar waardij is verre boven de robijnen. 11 Beth. Het hart haars heren vertrouwt op haar, zodat hem geen goed zal ontbreken. 12 Gimel. Zij doet hem goed en geen kwaad, al de dagen haars levens. – Spreuken 31

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Ongeschreven recht …

In hoeverre is de rechtsstaat gepasseerd en zijn mensenrechten geschonden?

Inleiding tot het Staatsrecht en het Bestuursrecht – 8ste druk, 2000

Hst. 1  Staats- en bestuursrecht in historisch perspectief

§ 1.1.1 –  Bronnen van het staatsrecht

Waar vindt men het staatsrecht geregeld? In de eerste plaats in de uit 1815 daterende Grondwet, die in 1983 zo ingrijpend werd herzien dat men wel van de nieuwe Grondwet van 1983 spreekt. In de 142 artikelen hiervan vindt men echter alleen de hoofdlijnen van ons staatsbestel, die o.a. worden uitgewerkt in de organieke wetten, waarin krachtens opdracht in de Grondwet bepaalde onderwerpen nader worden geregeld. Voorbeelden hiervan zijn de Kieswet, de Wet op de Raad van State, de Provinciewet en de Gemeentewet. Daarbij moet worden opgemerkt dat de Grondwet wel een hogere positie heeft dan de wet, maar dat de rechter niet mag onderzoeken of een wetsbepaling afwijkt van de Grondwet. Daarop zal de wetgever zélf bedacht moeten zijn.

   Er zijn ook staatsrechtelijke regels te vinden in regelingen van lagere rangorde dan de Grondwet en de wet, bijvoorbeeld in zgn. algemene maatregelen van bestuur die afkomstig zijn van de regering, in ministeriële regelingen en in de reglementen van orde van de Eerste en Tweede Kamer, die deze Kamers zelf vaststellen.

   Tot de bronnen in de zin van vindplaatsen van het Nederlandse staatsrecht horen in bepaalde gevallen ook internationale verdragen. Als in een verdrag namelijk rechten en plichten zijn opgenomen die de overheid niet verder hoeft uit te werken (bijvoorbeeld een bepaling die de vrijheid van godsdienst garandeert), dan kunnen burgers zich daarop beroepen bij de rechter en heeft die verdragsbepaling niet alleen voorrang boven wetten en andere regelingen, maar zelfs boven de Grondwet. Daardoor vormen met name de grondrechtenverdragen een belangrijke aanvulling op het grondrechtenhoofdstuk in onze Grondwet. Een zelfde positie kunnen overigens ook besluiten van volkenrechtelijke organisaties (bijvoorbeeld de Europese gemeenschappen) innemen, waarover meer in hoofdstuk 5.

[ … ]

Naast al deze regelingen kan men ook de jurisprudentie, het geheel van uitspraken van rechterlijke colleges op dit gebied, als een bron van staatsrecht noemen.

[ … ]

 Het bestaan van ongeschreven staatsrecht is in concrete gevallen vaak moeilijk aan te tonen, maar zo’n ongeschreven regel heeft wel een hoge rangorde want zelfs een regel van de Grondwet kan erdoor opzij worden gezet.

[ … ]

Een complicerende factor is bovendien dat er in het staatsrecht niet eerst een bepaalde gewoonte hoeft te bestaan, alvorens uit de praktijk een bepaalde rechtsregel mag worden afgeleid. Anders dan in het privaatrecht kan de rechtsovertuiging veranderen op grond van één concrete gebeurtenis, en dat komt omdat niet het gedrag van vele burgers de praktijk vestigt, maar de betrokken overheidsorganen zelf door hun handelen en de daaraan ten grondslag liggende rechtsovertuiging de ongeschreven rechtsregel tot stand laten komen.

[ … ]

 Geschreven en ongeschreven staatsrecht tezamen geven echter nog slechts een zeer gebrekkig beeld van het staatsbestel. De Grondwet biedt op veel punten geen inzicht in de werkelijke verhoudingen, zoals bijvoorbeeld ten aanzien van de rol van de Koning, de relatie regering-parlement en de verhouding Eerste en Tweede Kamer. De politieke partijen in het algemeen en de politieke fracties van de Eerste en Tweede Kamer worden in de Grondwet helemaal niet genoemd en op grond van de tekst zou men de indruk kunnen krijgen dat wij als kiezers een aantal personen aanwijzen, die vervolgens volstrekt individueel aan de slag gaan en samenwerken met een aantal ministers die evenzeer uitsluitend wegens persoonlijke kwaliteiten zijn aangesteld. In een overzicht van het staatsrecht zal veelvuldig gesproken moeten worden over allerlei procedures en praktijken die op zichzelf geen rechtskarakter bezitten of alleen een privaatrechtelijke grondslag (zoals bij de politieke partijen), maar waarvan kennisneming noodzakelijk is voor een juist begrip van ons staatsrechtelijk systeem. Overigens is ook het volgen van het politieke nieuws in kranten en omroepuitzendingen een belangrijk hulpmiddel voor het verwerven van inzicht in de betekenis van diverse aspecten van het staatsrecht.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Ouderlijk Gezag

Het is de burger niet ontgaan dat de overheid, in het bijzonder de politiek, burgers heeft bewogen de kinderen aan de staat te overhandigen zodat deze de taken en verantwoordelijkheden van de ouders wegneemt, zodat o.a. ook de vrouw (betaald) ‘kan gaan’ werken. De vrouw zou zogezegd economisch onafhankelijk worden.

Ik heb uitgerekend wat in sommige gevallen de geestelijke zorg en sociaal welzijn kost: CMMS052-01 _ Betalingsverkeer @VGZ
Als vader zou ik dan maar vier uurtjes per week aan vrouw en kind hoeven te besteden om € 2.349,73 te mogen factureren. Bereken, wat het je oplevert bij elk ‘vriendenbezoek’ …

“U moet weten dat het Nederlandse Zorgstelsel internationaal hoog scoort. Als burger moet je natuurlijk wel de juiste weg weten om zorg goed te regelen.”

Ministerie VWS

Een en ander maakt niet alleen duidelijk dat de ouder te kort wordt gedaan, ook de jongere wordt in toenemende en in (zeer) ernstige mate tekort gedaan. Zogezegd is de positie van de vrouw verbeterd door jarenlange politiek, toch blijft ook D66 klagen over de emancipatie van de vrouw.
Dat de vrouw die op deze wijze politiek bedrijft niet inziet, of zelfs weigert in te zien, dat ook zij de rechten en de belangen van het kind in gevaar brengt en dus in strijd met het Europees Recht handelt laten wij buiten beschouwing?

Bij Koninklijke Beschikking …

Ook de vrouw die politiek bedrijft ontbreekt het aan zelfbewustheid!

Nu kun je de man en het kind verstoten van het recht en financiële middelen, maar wat betekent dit voor het bestaanszekerheid van de vrouw? Artikel 20 Grondwet brengt naar voren dat je als vrouw in deze gevallen dat man en kind niet meer in staat zijn (gesteld) dat de man en het kind alsnog recht hebben op een toereikende levensstandaard en in onderhoud moeten worden voorzien.

In artikel 20, eerste lid, Grondwet, worden bestaanszekerheid en spreiding van welvaart tot voorwerp van overheidszorg verklaard. De rechten op sociale zekerheid en bijstand, neergelegd in respectievelijk artikel 20, tweede lid, en artikel 20, derde lid, vormen een nadere invulling van het breed geformuleerde artikel 20, eerste lid, Grondwet.

De vrouw wil niet alleen deel uitmaken van de overheid hetgeen dus inhoud dat zij de regel ‘algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen’ handhaaft! De vrouw, als hoogste macht, (volksvertegenwoordiging) is dus beschermvrouwe van dit recht.

Meer vrouwen aan de ‘Top’ wordt gezien als de oplossing voor vele problemen, maar is het ‘ons’ ontgaan dat ook zij bovenal MENS is? Dus, waarom wordt er onderscheidt gemaakt tussen de rechten van de man, de vrouw, het kind, immigranten, et cetera?

Zorg is dus ook een taak van ons allen en wanneer slechts één persoon gehinderd wordt in het uitoefenen van deze taak, dan al ontstaat gebrek!

Met andere woorden: doet u de naaste geen recht, dan berokkent u zichzelf schade!

‘De rechtsstaat is een staat waarin de heerschappij van het recht wordt erkend. Dit betekent dat niemand zich aan het recht kan onttrekken, ook de overheid niet. De bedoeling hiervan is dat in het maatschappelijk verkeer onderling vertrouwen mogelijk wordt.’ – Bron: Staatkunde, Nederland in drievoud

In geval ‘de overheid’ (het staatsgezag; complexe netwerken van organisaties waarbinnen één of meerdere overheden een belangrijke rol speelt of spelen) zich aan het recht onttrekt en daarmee het functioneren van de eigen rechtsstaat belemmert, is ook het functioneren van onder andere de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in het geding en werkt ook de interne markt en de Economische en Monetaire Unie niet naar behoren.

Deze ruimten hebben onlosmakelijk invloed op elkaar en dus is het niet verantwoord slechts een ‘eigen wereldje’ te beschermen en je nog als een kind te gedragen die angst vertoont …

Het zijn dan ook de oudsten van het land, de oversten in het bijzonder, die onverantwoord gedrag vertonen en een obstakel vormen voor het goed functioneren van de Nederlandse democratische rechtsstaat. Houden wij (wederom) vast aan het Kapitalisme, dan zal (wederom) de verwoesting nabij zijn … *

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Lees ook: ‘Sociale Zekerheid‘ en herken, dat de overheid meerdere disciplines moet kunnen beheersen! U dacht, koning te (kunnen) zijn?

*Ook de gedraging van GroenLinks, dat neigt naar het communisme van weleer, is ondanks de goede intenties destructief. Althans, de werking daarvan …

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Sociale Decadentie

Een vuist maken tegen discriminatie & uitsluiting …

*Al begrijp ik niet, waarom men persé tegen discriminatie is, want een gezond onderscheid dient gemaakt te worden in het belang van de ontwikkeling van ieder individu …

Een Kamerlid, stuurde ik het volgende bericht:

Geacht [Kamerlid],

Het woord decadent gebruikt men bijvoorbeeld wanneer een persoon zich uiterst verfijnd voordoet, maar eigenlijk weinig inhoud heeft. Hiervan spreekt Paulus in de brief aan de Romeinen, hoofdstuk 1.

Assepoester, het verhaal, doet mij denken hoe ik de sociale relaties gedurende mijn leven veelvuldig heb ervaren. Velen doen zich beter voor, dan strikt genomen verdedigbaar is. Ook de lidstaten van de Unie, de regeringen, doen zich beter voor dan strikt genomen verdedigbaar is. Eenmaal aan de macht, komt hun ware aangezicht al snel naar voren … 

Wanneer ik in 1 Samuël de staatkundige ontwikkelingen in beschouwing neem en ik kijk daarbij naar de relatie tussen de staat en het recht, dan had ook de bevolking van Israël destijds (deels) te lijden onder de nationale en internationale politiek van koning Saul en in het bijzonder de economische politiek. Zijn zonen en dochteren nemen zijn politieke gedraging over …

Openbaring 2 maakt mij bekend dat, ook in een streek zo groot als Nederland en België samen, zeven gemeenten er elk een bepaalde bestuurlijke gedraging op na houden, die sterk weg hebben van vroegere staatshoofden en adviseurs. Elk op hun beurt bedreigend maar ook schadelijk voor de gemeenschap/samenleving. Ook toen was er in 700 jaar en meer, klaarblijkelijk niets veranderd.

De mensheid, als geheel, is klaarblijkelijk onverbeterlijk. Het Bijbelboek Openbaring spreekt van de zee, waarmee de mensheid wordt vergeleken, waaruit (andermaal) het beest naar boven komt. Steeds, met een ander aangezicht … 

In Romeinen 1, maar ook in de Evangeliën, komt de psychische en psychosociale problematiek tot uiting. Kwetsbare burgers hebben stoornissen, die veroorzaakt worden onder invloed vanuit de overheden, de machten, maar ook vanuit de samenleving. In Romeinen 1 zien wij ook, hoe mensen ‘ontbranden in wellusten’, hetgeen vaak als ‘liefde’ wordt uitgelegd.
– Hier is sprake van een verstoorde (sociale) relatie!

In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht. Verschillende opvattingen worden gepresenteerd die de lezer in staat moeten stellen zelfstandig de essentiële vraagstukken te analyseren in de relatie tussen staat en samenleving. Ook in Jesaja 1 en Ezechiël 34 komt de relatie tussen de staat en het recht en de relatie tussen staat en samenleving tot uiting.

Staatsrecht: het staatsrecht in ruime zin betreft de organisatie van de overheid, de bevoegdheden van de verschillende overheidsorganen en de relatie overheid – burgers.

[Pratij] doet zich voor, de rechten van burgers beter te beschermen, dan strikt genomen verdedigbaar is. In het Openbaar doet men zich voor, lief te hebben. Maar is die liefde, onvoorwaardelijk? [Partij] spreekt ook van Emancipatie voor vrouwen, maar in een echtelijke scheiding, een keuze van ‘volwassenen’, ontbreekt het veel jongeren aan rechtszekerheid. Artikel 1 Grondwet, het gelijkheidsbeginsel, gaat niet (in alle vergelijkbare gevallen) voor hun op. Ze worden regelmatig onder de macht van anderen gesteld. Dit is niet alleen bedreigend, ook in vele gevallen schadelijk.
– De wetgever bepaald, welke ruimte de uitvoerende macht heeft …

“In herinnering brengend dat de Ministersconferentie inzake de rechten van de mens die op november 1990 plaatsvond te Rome, de noodzaak benadrukte enerzijds de ondeelbaarheid van alle rechten van de mens, zij het burgerrechten, politieke, economische, sociale of culturele rechten, te handhaven, en, anderzijds, het Europees Sociaal Handvest een nieuwe impuls te geven;” 

Een eerste keer dat ik met ‘sociale gedraging’ van lesbiennes te maken kreeg, was gedurende de Eerste Maritieme Militaire Opleiding bij de Koninklijke Marine. Of de gedraging van deze burgers een gunstig effect heeft gehad, op de ‘eenheid’ van het team, staat ter discussie. Afhankelijk van de sociaal pedagogische vaardigheden van een teamleider kan dit een gunstig, maar ook een ongunstige ontwikkeling teweegbrengen. Van belang om te weten, i.v.m. de ‘slagkracht’ van deze organisatie.
Of de sociaal pedagogische vaardigheden van burgers met problemen in de sociale ontwikkeling voldoende zijn om een ‘hogere positie’ in te nemen, is bedenkelijk.

Waar het in het bijzonder over gaat, is het cognitieve niveau! Cognitieve functies zijn functies als het geheugen, leervermogen, taalgebruik en het kunnen begrijpen en uitvoeren van complexe dagelijkse handelingen. Hierbij valt te denken aan psychische processen die te maken hebben met begrip, kennis, herinneringen, problemen oplossen en informatieverwerking. Het is verder van belang te weten welke cognitieve mogelijkheden de functionaris heeft. Naast de verbale mogelijkheden gaat het ook om de performale mogelijkheden van de functionaris.

In omstandigheden waar psychische en psychosociale problematiek ontstaat, deze worden versterkt en/of er doen zich aanpassingsstoornissen voor, worden er hogere eisen aan een groepsleider, waaronder een generaal of staatshoofd, gesteld. Hogere taakeisen (in combinatie met weinig hulpbronnen), weinig autonomie op het werk en slachtoffer van ongewenst gedrag binnen of buiten de organisatie, zorgt voor stress van waaruit psychosociale problematiek als een aanpassingsstoornis ontstaat en wordt gevoed.
– Onder hoge druk leert men de mens kennen en komen professionele eigenschappen aan het licht, of het ontbreken daarvan … 

Vanwege mijn ‘positie’ in de samenleving werden mijn ouders en ik met druk geconfronteerd (ook met ongewenst gedrag, zowel van binnen als van buiten). Ook overheidshandelen, en de wijze waarop deze zich gedraagt, was en is niet van onbelangrijke betekenis. Ook de keuze van mensen in mijn/onze omgeving, worden mede daardoor bepaald, hetgeen invloed heeft op het individu. Veel burgers leven dan ook niet in vrijheid, niet de vrijheid die zij zich voorstellen.

In de zogenaamde ‘Tien Geboden’ komt ook artikel 10 Grondwet tot uiting: Eerbiediging en bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Paulus schrijft Timótheüs hierover, dat zoals ook koning Saul zich gedroeg (misdroeg) en tevens de leer van Bileam bewerkstelligt (brief van Judas), ook ‘sociale helpers/raadsheren’ sociale relaties verstoren. Ook dit, is een verdienmodel dat al generaties lang in omloop is. Ook in Ezechiël 34 wordt gesproken van deze (verstoorde) relatie, tussen staat en samenleving.
– De politieke en economische leiders vullen hun zakken, terwijl de burger armoede en sociale uitsluiting wacht. 

  1. Een ieder heeft recht op bescherming tegen armoede en sociale uitsluiting.
  2. Een ieder heeft recht op huisvesting.  – Bron: Europees Sociaal Handvest

Ondanks schrijven aan Zijne Majesteit de Koning en burgemeester Aboutaleb in oktober 2015, zijn de overheden hun rechtsplicht niet nagekomen. Het gevolg is, dat ik 3 januari 2017 op straat stond. Deze ontwikkelingen waren in de jaren tachtig al begonnen, maar ondanks de Ministersconferentie en uitspraken van het Hof in (en voor) 1990, heeft men een schadelijke weg ingeslagen. Vanaf de Kabinetten Balkenende, hebben deze ontwikkelingen zich verder versterkt.

Uiterlijk vertoon, wat biedt het de ingezetenen? [Partij] verkiest iemand, die in het verstand nog een kind is ..   
De Nederlandse overheid, is totaal de weg kwijt! Triest, eigenlijk … 

Beterschap!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Rijgedrag Politie

Geachte lezer,

De politie heeft soms haast, maar ik zie ook regelmatig dat onder ‘normale omstandigheden’ de rijstijl te wensen overlaat. Nu kijk ik altijd goed uit en ‘tast’ de omgeving af, maar deze week heb ik (te) vaak mijn leven veilig moeten stellen in situaties waarbij de bestuurder van een politievoertuig een concrete bedreiging vormde, of ik zie hoe voor mij (nodeloos) in gevaar wordt gebracht.

Is het geoorloofd slachtoffers te maken en conflictsituaties tot stand te brengen om andere te voorkomen of escalatie daarvan te beperken? Mijns inziens schiet de politie dan haar doel voorbij en misbruikt de gezaghebber haar positie binnen de samenleving. Bevordert dit de relatie tussen de staat en de samenleving, een relatie tussen de overheid en de burger die gespannen is.

Wanneer ik de antwoorden lees van andere gezaghebbende, dan ontbreekt ‘gelijkwaardig contact’. Dit getuigt van een sterk autocratisch bestuur. Autocratisch leiderschap is een manier van leidinggeven die vooral gericht is op taken, niet zozeer op de medewerkers die dat mogelijk maken. Deze vorm is niet bevorderlijk voor de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland, een taak die een hoge orde kent!

Wanneer ik nadenk, en ik heb Risico Inventarisatie en Evaluatie (veiligheidsonderzoek) verricht, dan is een dodelijk ongeval altijd te relateren aan een aantal ‘near miss incidenten’ of ‘close call’.

Wanneer zij die de bevolking zouden moeten beschermen, een gevaar gaan opleveren voor de samenleving, dan is dit niet bevorderlijk voor de relatie tussen ‘hulpverleners’ en de bevolking. Ik hoop dat u zich hiervan terdege bewust bent en verzoek u dit bericht te circuleren.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Stijgende Lasten

Staat moet schadevergoeding betalen …

Ik schrijf dit bericht, naar aanleiding van het artikel in het FD en de achterliggende ontwikkelingen:

Toenemende lastenverzwaring

Vanuit het eind van de jaren zeventig steeds nadrukkelijker de vraag gesteld of de verschillende nationale, universele en collectieve arrangementen en de omvangrijke overheidsinmenging nog wel doeltreffend en doelmatig zijn.

Ten eerste zijn de kosten van de verzorgingsstaat hoog. De vraag is of we die kosten in de toekomst nog willen (en kunnen) dragen. [ … ]
Ten tweede lijken veel regelingen weinig doeltreffend. [ … ] .1)

Kenmerkend voor een staat is ook dat over het grondgebied en de bevolking gezag wordt uitgeoefend.
Van het gezag wordt verwacht, dat zij onder andere de volgende regel toepassen: “algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen;”2)

Nadat in 1983 de zogenaamde sociale grondrechten aan de Grondwet zijn toegevoegd, wordt tegen het einde van de jaren tachtig zichtbaar, dat gezag zo uitgeoefend wordt, dat de kosten van de verzorgingsstaat alsmaar stijgen. Hierdoor wordt een jongere generatie met steeds zwaardere taakeisen en hogere belastingdruk geconfronteerd!

Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur.3) En met name het feit dat de rechter mee is gegaan, in de jaren negentig ook het ministerie van Veiligheid en Justitie, met het pleit van het Juridisch gezag, is de rechtsstaat ondermijnd: er is steeds vaker sprake van ‘ontbrekende rechtsbescherming’.  Er wordt namelijk geen recht gedaan/verschaft, maar het instrument is misbruikt en oneigenlijk gebruikt om te ‘vergelden.’

Telkens wordt er gemeenschapsgeld ontvreemd …  op koste en ten laste van de samenleving. Daarnaast komen de bestuursleden de spelregels van behoorlijk bestuur niet na, zoals het evenredigheidsbeginsel. Mede hierdoor worden rijken rijker en armen armer. Verder worden de richtlijnen zoals deze in de Preambule van de Grondwet, en van de Europese Grondwet, zijn samengevat niet (meer) omgezet in deugdelijke wetgeving en brengen de diverse maatregelen die de nationale overheid neemt de doelstellingen steeds verder in gevaar. 

Het niet beschermen van de grondrechten, het concreet bedreigen daarvan, is mede oorzaak van het ontbreken van rechtsbescherming en de psychosociale werkbelasting (stress). Burgers worden ‘rijp voor de psychiater’, maar daarin ligt niet de oplossing! Fundamentele problematiek wordt niet (meer) opgelost.1)

In het bestuursrecht is sprake van een algemene set geschreven en ongeschreven spelregels waaraan de overheid geacht wordt zich te houden. Deze spelregels worden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur genoemd.4) De kennis van het bestaan en de inhoud daarvan is lang niet bij alle gezaghebbers bekend, of ze voelen zich er niet toe geroepen deze toe te passen.

En zo groeit de problematiek, ‘Juridisch Houdbaar’. Helaas, is hier sprake van misbruik en oneigenlijk gebruik van de voorzieningen die de Verzorgingsstaat biedt. Strikt juridisch gezien correct, maar niet rechtmatig!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail