De Zorgstandaard

In reactie op berichtgeving van de zorgverzekeraar heb ik de volgende brief geschreven: CF0029_201806_25.06.2018. Hierin het volgende:

 De balans van draaglast en draagkracht is door één of meer actoren – bestuurshandelingen – verstoord. Dan wordt gesuggereerd dat de patiënten een aanpassingsstoornis hebben? Maar welke zorg en dienstverlening wordt zowel zorginhoudelijk als procesmatig gegeven? In de zorgstandaard staat dus misleidende informatie:

"De nieuwe zorgstandaard richt zich op aanpassingsstoornissen, overspanning en burn-out. Bij deze aandoeningen staat centraal dat de balans van draaglast en draagkracht door één of meer stresssoren is verstoord. Daardoor ervaren patiënten lijdensdruk en verminderd functioneren op relevante levensgebieden.

Handvatten voor zorg en ondersteuning

Deze zorgstandaard geeft de maatstaf voor het minimaal vereiste niveau van kwaliteit van zorg bij mensen met (risicofactoren of symptomen van) aanpassingsstoornissen, zowel zorginhoudelijk als procesmatig. De zorgstandaard geeft per fase van het ziekteproces aan welke zorg geboden wordt, wat de indicatiestelling is en hoe de zorg georganiseerd kan worden. Ook geeft de zorgstandaard aanbevelingen voor zorgprofessionals, waarbij voldoende ruimte aanwezig is voor flexibiliteit en een individuele, persoonsgerichte benadering. Daarnaast biedt de zorgstandaard handvatten voor gedeelde besluitvorming en individualisering (‘personalised care’) voor de behandeling en begeleiding."

Wanneer ik met mensen praat die als jongere 10 jaar geleden te maken hadden met schuld dan hoor ik hun zeggen dat het nu veel zwaarder is. Het verklaart ook het aantal jongeren die ontheemd zijn, met burn-outklachten kampen of zelfdoding overwegen of al gemaakt hebben.
De diverse maatregelen zijn weinig doeltreffen en doelmatig geweest (doeltreffendheidsbepaling). In de praktijk blijkt dat het uiterst moeilijk wordt gemaakt. Namens de minister-president heeft de directeur Rijksvoorlichtingsdienst mij het volgende bekend gemaakt: “Verder is het belangrijkste kenmerk van Europese regelgeving dat het voorrang heeft boven nationale regelgeving. Dit voorkomt dat nationale lidstaten met nationale wetgeving Europese afspraken te niet kunnen doen.” Maar wat zegt het gelijkwaardigheidsbeginsel? Dit kunt u zelf lezen! Verder is er nog het ‘beginsel van loyale samenwerking’ (gemeenschapstrouw) hetgeen niets met ‘loopjongen’ of ‘dienstknecht’ te maken heeft.

In de afgelopen tientallen jaren heeft de Nederlandse overheid nagelaten verticaal invulling te geven aan het algemene uitgangspunt dat controle en verantwoording nodig is binnen de overheid. Op meerdere bestuurslagen is hiervan sprake. 20 jaar geleden was er al sprake van dat herstel plaats moest vinden, dit had zeker uit de onderzoeken opgemerkt moeten worden, maar ook de laatste tien jaar is er niets mee gedaan. Althans, het heeft voor diverse leden onder de bevolking ongunstiger uitgepakt.

 De verantwoordelijke taak die de overheid  heeft is dan ook in meerdere mate verschoven naar de burger. Vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie is mij dit naar aanleiding van mijn bericht d.d. 16 oktober 2015 kenbaar gemaakt.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail