Veilige Haven

Een Staatkundig probleem, maar de wortels liggen diep

Op zondag 12 augustus 2018 schreef ik in een e-mail bericht het volgend:

Geachte mevrouw Van Boven,

Naar aanleiding van een publicatie ‘De Stem van het Kind: 20 & 21 september 2018‘ van Ferko Öry op LinkedIn (gedeeld via Twitter) kwam ik het onderwerp Conflictscheiding tegen. Persoonlijk heb ik geen goed woord voor de werkwijze van het juridisch gezag, maar dat is een staatkundig probleem en de wortels zitten diep.

De moderne staat is een gecompliceerd organisme, waarvan je niet gemakkelijk een voorstelling maakt. In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht. Verschillende opvattingen worden gepresenteerd die de lezer in staat moeten stellen zelfstandig de essentiële vraagstukken te analyseren in de relatie tussen staat en samenleving.

Het huidige beleid, regelgeving en bestuur vanuit het Rijk, mede beïnvloed door psychiaters en geriaters en een wet uit 1982, maakt ook dat Bewindvoering een groeimarkt is in de schuldenindustrie. Veel jongeren verliezen de regie in hun leven, maar zij niet alleen. Ook verliezen veel ouders de voogdij maar in het bijzonder de sociale relatie die voor ons als psychosociaal wezen ook van vitaal belang is – geestelijke gezondheid.

Al in de dagen van de Egyptische Farao’s was bekend wat de geestelijke gezondheid doet met ons afweersysteem en dus de fysieke gezondheid. De drie beleidsterreinen sociale zekerheid, gezondheidszorg en volkshuisvesting zoals ook de Nederlandse verzorgingsstaat deze als taak heeft zorgden ook in Israël, Assyrië, Babylonië en het Rijk van de Meden en de Perzen de staatshoofden voor dilemma’s. Ten tijde dat Beatrix Koningin der Nederlanden was en Boudewijn Koning van België (de zuidelijke gewesten der Nederlanden) is het EU-werkingsverdrag opgesteld. Ik merk op dat naast de economische en sociale verschillen zoals deze tussen de volken soms groot kan zijn (of ogen), dit ook is tussen de maatschappelijke en sociale ‘klassen’ en de Nederlandsche gewesten. Ook de inkomensverschillen zijn daar mede oorzaak van en doet aan zich geen recht.

Eemshaven, 90/91

Een Veilige Haven, zou toch het gezin moeten zijn!? Toch gaat er meer geld naar zorginstellingen, worden de kosten voor de verzorgingsstaat hoger en worden de lasten voor het huishouden ondraaglijk en kan aan de wettelijke eis door 1 op 10 huishoudens al geruime tijd niet meer worden beantwoord worden.

In een milieu die zich in toenemende mate ongezond ontwikkelt en verstikkend is en van waaruit telkenmale een nieuwe concrete dreiging ontstaat zijn veel regelingen weinig doelmatig en doeltreffend. Al tegen het einde van de vorige eeuw werd opgemerkt dat fundamentele problematiek niet (meer) werd opgelost. Ik vraag mij dan ook af wat stichting Veilige Haven daarin van betekenis is. Of ziet ook zij de groeimarkt en profiteert van de omstandigheden?

Met vriendelijke groet,

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail