Wmo: Aangewezen op Misdadigers

Vergeten leidt tot ballingschap, in gedenken ligt de verlossing.

Kennis en Aanpak van Sociale Vraagstukken

De ruimte die private instelling hebben leidt tot wederrechtelijke vrijheidsberoving en mensenhandel, daar teveel personen die persoonlijke macht nastreven de vrije hand krijgen. Toezicht en handhaving op leiding binnen maatschappelijke instellingen ontbreekt. Bestuurders en directieleden voelen zich niet verantwoordelijk, stellen zich afstandelijk op, hebben weinig inlevingsvermogen en schieten ook qua sociale vaardigheden tekort.

Overheidsambtenaren, verantwoordelijk clusters, kijken weg en toezicht op handhaving van Kwaliteitsbeleid in de Wmo ontbreekt. Dienstverleners komen de afspraken niet na, maken slachtoffers tot zwart schaap en de advocaat pleit hun vrij.

Undercover en onder druk …

Het zijn private instellingen die al jaren onder de radar blijven. Zij hebben ook hun eigen rechters, maar ook zij kunnen voor de bijl gaan …

Is de burger aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning, dan doet zich iets interessants voor. Hij kan immers een onderzoek instellen of uitvoeren naar beleid en handelen van de staat.

Zonder verdere ervaring en met niet meer dan 5 maanden opleiding aan de School Reserve Officieren Kader Infanterie in 1990 werd ik door de personeelsfunctionaris bij MAERSK in 2005 ingeschat voor het niveau van kolonel …

Wij zijn 15 jaar verder: Beleid & Strategie : ‘De Maatschappelijke Stage’ Statelijk Gezag 💪

Dakloos?

Of u tot de groep daklozen behoort of (nog) niet, u kunt zijn aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning. De Volksvertegenwoordiging die namens u bevoegdheid verstrekt aan dienstverleners, moet erop kunnen vertrouwen dat deze dienst van goede kwaliteit is. Daarom is behalve de Wet ook Beleid geformuleerd.

Uw gemeente is integraal verantwoordelijk voor de kwaliteit van de maatschappelijke ondersteuning en voor het toezicht daarop.

Kwaliteitsbeleid in de Wmo

Wat dit concreet inhoud: schiet de overheid tekort in het omzetten van de richtlijnen en de dienstverlener wordt daarmee geconfronteerd, nadat de gemeente (of een functionaris daarvan) de aanbesteding goedkeurt, dan heeft deze aangaande het Europees recht de verplichting de bepalingen van de richtlijn te volgen.

In de praktijk schiet de dienstverlener tekort en verzint z’n eigen regels. In Rotterdam is het zo erg dat zelfs de rechter niet (meer) weet waaraan deze moet voldoen. Resultaat: dienstverlener vult z’n zakken, de overheid heeft een verliespost en het leven van de burger ligt in puin!

Onder deze VERNIETIGING VAN SOCIAAL KAPITAAL lijden veel mensen: ouders, maar ook kinderen!