ZorgkaartNederland

“U moet weten dat het Nederlandse zorgstelsel internationaal hoog scoort.”

Aldus het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Ik heb mijn zorgaanbieder als volgt gewaardeerd:

“Het zorgstelsel wordt als fiscaal instrument misbruikt. http://www.speelman.org/zorgbeheer/ VWS-bewindslieden en overheden zijn niet in staat een onafhankelijk oordeel te vormen en de Zorgbeheerders misbruiken dit.
De psychiatrie geeft onjuiste informatie, mede door ontoereikende psychosociale inzichten en onvoldoende kennis van de menselijke (psychosociale) organisatie. Ik bemerk dat de burger wordt uitgebuit, maar waar moet ik terecht? De kosten zijn nodeloos hoog als gevolg van een ongezond Zorgbeleid.

Afhandeling: 2
Bereikbaarheid: 1
Informatie: 3
Klantenservice: 1
Polis: 5
Service en diensten: 4
Gemiddeld cijfer: 2.7
Aandoening/behandeling: Psychische stoornissen

Ik merk op dat de psychiater aan een waanstoornis lijdt en dit is gevaarlijk voor de geestelijke gezondheid van de cliënt.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Winstuitkering in de Zorg

Wee den herderen Israëls, die zichzelven weiden! Zullen niet de herders de schapen weiden?  –  Ezechiël 34

Ik lees ‘Winstuitkering in de zorg: terug van weggeweest’.
Lees het volledige artikel in Zorvisie.

Ik heb mijn bedenkingen! Nadat een kennis in 2010 de hoogstpersoonlijke keuze maakte van zelfdoding ben ik verder gaan onderzoeken hoe het met de geestelijke gezondheid gesteld is en waarom herstel (veelal) uitblijft.
Ik ken die stigmatisering en overeenkomstige bejegening richting één persoon niet uit de eerste 21 jaar van mijn leven anders dan het pesten en treiteren. Het is mij na verloop van tijd (autobiografisch geheugen) opgevallen dat in geval er meer invloed vanuit de psychiatrie op de samenleving werd uitgeoefend ook het (a)sociaal gedrag veranderde en dat de problematiek erger werd (falend beleid).
Ik wil opmerken dat een verzorger met ontwikkelt empathisch vermogen en een gezonde dosis zelfkennis doorgaans anders met de zorgvrager omgaat en dat dit ook bijdraagt aan herstel en zelfs leidt tot genezing. Ook merk ik op dat de psychische en psychosociale problematiek veelal ook sterk afhangt van de invloeden vanuit directe omgeving. Ook de normen en waarden van iemands opvoeder(s) (denk aan hypocrisie) hebben invloed op de ontwikkelingen en de vorming van het individu. Overigens beslist het individu (uiteindelijk) toch zelf!

Nu volgt mijn reactie op het artikel in Zorgvisie:

Wanneer wij spreken van “het onderhouden van de democratische rechtstaat Nederland” en de bedoeling van de rechtsstaat evenals de de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat Nederland, dan doet het geen recht. http://www.speelman.org/staatkunde-nederland-in-drievoud/

Al is het strikt juridisch gezien correct, het druist in tegen de bedoeling van de wetgever (misbruik en oneigenlijk gebruik).

Wanneer ik mijn dochter geld verstrek en ik zou de winst opstrijken, dan kan hier sprake zijn van uitbuiting. Uitbuiting, althans de gevolgen hiervan, slaat neer op een volgende generatie. Dit is onwenselijk, maar ook de reden van een groot deel van de psychische en psychosociale problematiek, de armoede evenals de schuldproblematiek. Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal.

Wat is de achterliggende motivatie van mr. dr. Emke Plomp, die tevens (indirect) enig directeur en aandeelhouder is van Psycholex B.V.? Deze ontwikkelingen vind ik onverantwoord. Met bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd moeten wij toch tot inzicht komen?

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Knelpunten van de Jeugdwet

Het bericht aan cda@tweedekamer.nl op 22 juni 2018:

Geachte lezer,

Veel jongeren zien een muur op zich afkomen wanneer ze in aanraking komen met de maatschappelijke dienstverleners en met jeugdzorg te maken krijgen. Sommige raken daardoor dus ook ontheemd. De kans je (eigen) toekomst uit te stippelen, economisch onafhankelijk te worden en individuele vrijheid te genieten is velen niet gegund! Voor sommige is het beter dan dat het thuis was, maar het is nog steeds niet gezond! Het is voor velen ook schadelijk voor de geestelijke gezondheid, mede doordat binnen de opvang de verzorger een gedragsstoornis heeft en er geen goed personeelsbeleid is. Er is een gebrek aan leiders en een overdaad aan managers die hun eigen hachje redden en goed in woord en geschrift zijn; misleidend.

Desinformatie is opzettelijk misleidende informatie verspreiden. Deze wordt publiekelijk bekendgemaakt of uitgelekt door een overheid, onderneming of andere entiteit om te voorkomen dat een doelgroep juiste conclusies kan trekken of correcte meningen kan vormen. (Binnen de Nederlandse Verzorgingsstaat de organisatiecultuur)

Je wordt gevangen gezet, in het bijzonder die zwak zijn van geest. Gedachten, emoties, gevoelens, et cetera, ze worden door de zorgaanbieder geveinsd, van de zorgvrager beïnvloed. De zwakkere verliest de autonomie en zelfbeschikking. De financiële ruimte is er ook niet. Ook Het Baken verdiend hier geld mee en een riant pensioen. Minister Hugo de Jonge heeft dit niet ingezien toen hij wethouder was? Hij weet ook niet van gezag handhaven! Gezaghebbers weten de koers niet, maar gaan hun eigen weg. Al tien jaar boeren we achteruit. In feite al langer, maar de laatste tien jaar worden de gevolgen in toenemende mate zichtbaar.

De problematiek verleggen en de schuld wegleggen bij de burger is een interessante manier van bestuurshandelen, maar het heeft vel weg van de leer van Bileam die het volk deed ‘zondigen’. Inmiddels heb ik begrip van de Bijbel, iets dat theologen mij nooit gegund hebben. Althans degene die zich merendeel zelfs weiden: Ezechiël 34: systeemkenmerken. Ook vallen mij de ongeschreven regels van het staatsrecht en bestuursrecht hierin op.

Wanneer men denkt de wet te kunnen hanteren, dan dient dit ook met recht te geschieden. Dit laatste doet men niet, ook rekent men ongenadig af met gedupeerden. Waar is de redelijkheid en billijkheid? In reactie op de brief aan Zijne Majesteit is mij namens E. Bervoets vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie bekend gemaakt dat het mijn individuele zorg is. De “Verwaarloosde Staat” zou een persoonlijke zaak zijn, zo werd het afgedaan. 3 januari 2017 was ik dakloos.

Niet alleen jongeren, ook ouderen en 1 op 10 huishoudens hebben die zekerheid: de onzekerheid hangt als een zwaard boven het hoofd: http://www.speelman.org/overeenkomsten/een-sluipmoordenaar/  Ik zou mij als burgemeester of monarch of als volksvertegenwoordiger (het hoogste ambt) niet gelukkig mee prijzen! De vraag is: “Wat en hoe snel gaat hierin verandering komen?”

Hoogachtend,

Lambert Speelman

Bijlagen:
MO20_B&W010-LS_22.05.2018
GEZAG_25.06.2018_Web

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Sociale Zaken

Kortom, op termijn zouden ruimhartige verzorgingsstaten hun eigen economische basis ondermijnen.

 In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht. Verschillende opvattingen worden gepresenteerd die de lezer in staat moeten stellen zelfstandig de essentiële vraagstukken te analyseren in de relatie tussen staat en samenleving.

In § 9.6 staan een aantal maatregelen vermeld om de verzorgingsstaat om te vormen. Nederland doet dit – naar zeggen – sterker dan andere landen.
Eén maatregel om een verdere uitbreiding van de verzorgingsstaat in te dammen en terug te keren naar een soberder, beter beheersbaar stelsel, is de volgende: ‘Het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in het uitvoeringsproces door aanscherping van wet- en regelgeving, het benadrukken van plichten van burgers en de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid’.
Deze maatregel zou gezien moeten worden als een directe ‘aanval’ dan wel ondermijning van de Grondwet en bestuur. Zie hiervoor de paragraaf Gezag.

Na een moeizame periode waarin naar eigen onderzoek steeds meer opheldering in is gekomen heb ik 17 mei 2018 (nogmaals) gereageerd middels een brief op een eerdere reactie vanuit het UWV omtrent een situatie van veel druk en spanning. In deze brief heb ik het over de wijze waarop Nederland op dit moment wordt geregeerd en spreek ik van persoonlijke ontwikkeling en professionele kwaliteiten, maar ook van (dis)functionerende) patronen. Het mag duidelijk zijn dat de sociale en maatschappelijke diensten niet aan kwaliteitseisen voldoen die vanwege de bijzondere functie gesteld zouden moeten worden. Hetzelfde kan gezegd worden van de volksvertegenwoordiging, het hoogste ambt, die een wezenlijke rol speelt in de wetgevende macht.

Gegeven het feit dat iedere generatie alles opnieuw moet leren is dit niet geheel verwonderlijk. Het zijn echter dezelfde leerprocessen.  – Inzicht in Sociale Relaties
De essentiële vraag die gesteld kan worden is of de omgang met de medemens nog wel gezond, dan wel (on)menselijk is
. Hoe meet u de medemens, maar vooral “Langs welke lat legt u zichzelf?”

‘Ten slotte wordt, ter verklaring van de ontwikkeling van de verzorgingsstaat, gewezen op het feit dat eenmaal ontwikkelde instituties zichzelf kunnen versterken.’

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Binnenlands Bestuur – Zelfstandige Analyse

In mijn berichtgeving aan het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam en aan minister Ollongren van Binnelands Bestuur en Koninkrijksrelaties van 16 april 2018 het volgende:

Geachte lezer,

Binnen de gemeente Rotterdam zijn een aantal interne conflicten het gevolg van nationale, universele en collectieve arrangementen waaronder die uit het Wmo. Doordat veel voorzieningen contra-productief zijn stijgen de kosten voor de verzorgingsstaat in sterkere mate (interne verliezen – vaak niet gespecificeerd op de balans). Overheidsfunctionarissen mogen of kunnen niet zelfstandig de essentiële vraagstukken analyseren, laat staan beantwoorden. Veel regelingen zijn als gevolg weinig doeltreffend en doelmatig. Op de lange termijn zeker van weinig effectief (niet duurzaam).

In de eerste eeuw A.D. merkte Paulus het volgende op: Die altijd leren maat nooit tot ‘kennis van de waarheid’ (ware kennis) komen. 

Begeleiding door functionarissen die in de ontwikkelingspsychologie een 17-jarige niet overstijgen (gemis aan levenservaring of cognitief tekort) zorgt voor stoornissen. Wie neemt de ander bij de hand en helpt hun op weg? Uit persoonlijk onderzoek dat is gestart na een schrijven aan Zijne Majesteit op 16 oktober 2015 blijkt dat veel overheidsfunctionarissen (ook volksvertegenwoordigers) niet zelfstandig de essentiële vraagstukken kunnen beantwoorden/analyseren. Er wordt geld uitgegeven aan nieuwe onderzoeken (ook in Europees verband) terwijl er voldoende kennis in het eigen land voorhanden is. Het blijkt dat men de eigen organisatie niet (voldoende) kent.

Ken uw organisatie!

Dat ik in de periode 2014 – 2015 bij Riwal Hoogwerkers B.V. de rollen min of meer wist om te draaien was aanleiding tot mijn ontslag. Ondanks tegenwerking en al worden mij struikelblokken voorgelegd, ik vervolg ‘mijn’ weg (unstoppable zoals de manager zei). Het is niet mijn toonbeeld van loyale samenwerking maar het gevolg van een ongebreideld nastreven van eigenbelang door verschillende actoren waardoor mij de toegang tot de pinkstergemeente werd ontzegd; een (vermeende) partner van mij scheidde; en dat ik ontslag kreeg. – Men leert zijn vrienden kennen …
Dit en ondermijning van Grondwet en bestuur heeft tot gevolg gehad dat ik met schulden te maken kreeg en 3 januari 2017 na tussenkomst van de rechter uit huis werd gezet. De rechter, zo blijkt, is hierin ook in gebreke (rechtsstaat)!

Maatregelen de verzorgingsstaat om te vormen hebben tot gevolg dat bestuur en Grondwet ondermijnd zijn. De voorzieningen die in de Grondwet van 1983 zijn opgenomen (sociale grondrechten) worden niet alleen door burgers en organisaties misbruikt, maar ook heeft justitie hierin een markt of marktaandeel gezien: Rechten worden verhandeld!
Ondanks regels die een uitwerking zijn van het eerste beginsel … (Belinfante en de Reede, 1991 – gezag) heeft het ministerie van Veiligheid en Justitie in de jaren negentig ‘de zaak’ anders bepaald! Het gezag wordt hun gegeven, ook laten andere gezaghebbers na verantwoording te nemen. Zo heeft ook de gemeente met de lokale bevolking weinig tot geen tegenwicht geboden en heeft het zich kunnen ontwikkelen tot wat het nu is geworden. De bevolking vindt het best, het voorziet in luxe (wat ze zich anders nooit hadden kunnen permitteren) en dan is misbruik en oneigenlijk gebruik juridisch niet onoverkoombaar

In mijn brief aan de GGZ leest u van ontwikkelingen binnen Douwe Egberts. Niet alleen zijn bedrijven als Fokker failliet gegaan, ook de Nederlandse samenleving kreunt en steunt …  (onder de lasten alsook gebrek aan kwalitatief goede zorg). Met de bevolking te ‘versterken’ en de lasten te verzwaren (lat alsmaar hoger leggen) is in het verleden een steeds groter wordende problematiek meerdere keren bedekt en daarmee ook verlegd. – fundamentele problemen worden niet (meer) opgelost

Het mag helder zijn dat wanneer wij niet vanuit de basis willen werken, wij in het naastgelegen zorg-moeras (blijven) verzinken! Denkt de overheid met onhaalbare kaarten de toekomst in te kunnen gaan? Ik hoef naar ik meen niet toe te lichten welke gevolgen dit heeft voor de trouwe volgelingen!

OTVEM, ‘de’ management praktijk: https://www.mt.nl/management/promotie-maken-is-oorlog-voeren/16541: “Van de Ven promoveerde op een onderzoek naar afgunst in organisaties.” De ander iets niet gunnen …   Dit heb ik gezien in het leger maar ook meegemaakt in de pinkstergemeente! Het komt in ‘ de beste families’  voor. Ook in het bedrijfsleven heb ik meegemaakt dat managers elkaar iets niet gunden (soms één, soms beide) en dat had gevolgen voor het functioneren van de individu, de afdelingen afzonderlijk en de organisatie in zijn geheel (waaronder de cliënt). “Van de Ven promoveerde op een onderzoek naar afgunst in organisaties.”
De ‘V’ in OTVEM (Opdracht, Terrein, Vijand, Eigen middelen, Mogelijkheden) staat niet alleen voor de visuele of vermeende vijand, maar ook voor de vijandigheden die van binnen zijn …

Ik sluit af met de woorden van een hoogleraar: “Alleen een koning of souverein die inziet hoe de armoede ontstaat is bij machte hier iets aan te doen.”

Ik ben (nog steeds) benieuwd naar de reactie van de Nederlandse overheid en of er de bereidwilligheid is van loyale samenwerking (het beginsel van). Kan ik op uw steun rekenen, of blijf ik werken vanuit een achtergestelde positie?

Met vriendelijke groet.

Einde bericht!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Mentale Gezondheid

“Kortom, op termijn zouden ruimhartige verzorgingsstaten hun eigen economische basis ondermijnen.”

Wanneer het gaat om het functioneren van de staat, dan is één van de regels voor het functioneren dat de menswaardigheid voor iedere individu in de samenleving tot gelding komt. Echter, ‘wij’ moeten een carrière gaan maken om rijk te worden en op onze oude dag van alle luxe en gemakken te worden voorzien. In de praktijk blijkt het een ‘kwade droom’.

De huidige organisatiecultuur van de verzorgingsstaat heeft invloed op de ontwikkelingspsychologie – ook wel psychosociale ontwikkeling of levenslooppsychologie. De psychosociale ontwikkeling van het kind – het proces van socialisatie, waarbij een kind ingroeit in de sociale wereld en het kind zich conformeert naar de eisen van de samenleving – is als volgt: pa en ma weg; naar school ; studeren ; werken ; goed verzorgde oude dag …

Voor een deel zijn deze ontwikkelingen het gevolg van een ‘ongebreideld nastreven van eigenbelang door de diverse actoren’. – Het Sociaal Karakter ofwel de organisatiecultuur. Na de oorlog ontwikkelde zich een nieuwe ‘instituut’, dit als gevolg van in 1944 gemaakte overeenkomsten om Europa weer op te bouwen. Was er in het begin weinig waardering voor bepaalde ontwikkelingen, later ontwikkelde zich een brede mentaliteitsverandering in de burgerij van de verzorgingsstaat, zoals een toenemende waardering van de door de verzorgingsstaat geboden voorzieningen. Omdat de nadelen of ‘schadelijke gevolgen’ pas op termijn zichtbaar worden, waren deze al snel vergeten. De mens volgt zijn begeerlijkheden na.

Al wordt door het aannemen van de Mammoetwet in 1968 een bepaalde tendens bevestigd, het is in de jaren tachtig dat verzekeraars in geval van letselschade goed uitkeren. Justitie krijgt het voor elkaar dat een ‘slachtoffer’ zich luxe kan permitteren. Hiermee stijgen de kosten van de verzorgingsstaat en ontstaat een schuldenindustrie. Niet alleen is er sprake van een schuldenindustrie, maar ook van een ‘vechtcultuur’. Het ministerie van Veiligheid en Justitie gaat ook een eigen weg, en de kwaliteit van de democratische rechtsstaat gaat achteruit. Maatregelen om de verzorgingsstaat om te vormen zijn strijdig met de eisen die gelden wil de democratische rechtsstaat ‘evenwichtig’ functioneren.

De familie als ‘pilaar’ van de samenleving en naastenzorg (een aantal kwaliteiten) gaan verloren. Familieleden hebben het te druk, ook zijn zij veel meer verspreid of werken verder van huis. Hetzelfde geldt voor de buren (als we die nog kennen).
NAASTENZORG wordt vervangen door ‘professionele zorg’. Maar wat heeft dit voor effect op de ontwikkelingspsychologie? Wat heet ‘sociale zekerheid’. Het hele zorgstelsel is anders dan dat ik deze (bijna) 50 jaar geleden kende. Ook dat kent gebreken als gevolg van menselijk falen, druk uit de samenleving, levensverwachtingen, maar ook de psychosociale belasting.

Een ondermijnde economische situatie had gevolgen voor het familiebedrijf. Pa was er maar druk mee. Het leven, ook zijn vroege overlijden, had een neerslag op de meeste van de overige gezinsleden.
“Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geld voor het in dit deel besproken onderwerp cultuur.” – Bron: Grondbeginselen der Sociologie.

Net zoals de Bijbel door verschillende ‘instituten’ anders wordt uitgelegd, deels door een gebrek aan relevante levenservaring, gebeurd dit ook in de geestelijke gezondheidszorg. Behalve een verschil in uitleg, gebeurt het ook dat de ‘behandelaar’ zo getraind is de gebreken van de ander in kaart te brengen, dat deze zijn/haar fouten niet inziet (of niet de ruimte heeft deze te corrigeren). Iemand met weinig ZELFKENNIS maakt volgens psychologische inzichten vaak gebruik van projectie om eigenschappen, met name gebreken, bij anderen aan de kaak te stellen die hij zelf heeft zonder dat hij zich daar bewust van is. Daarbij worden ‘wij’ geleefd en consumeert het leven ons.

Een ander verschijnsel of gedragsstoornis is dat iemand die mentaal uitgeput is na een stressvolle of anderszins ingrijpende gebeurtenis in ‘een hokje’ wordt geplaatst: sociale isolatie. Terwijl, wanneer men als grote broer of zus terzijde staat en net even dat handje geeft zodat ze weer overeind kunnen komen (uit eigen kracht), en helpen de aansluiting weer op te pakken, dan vindt als gevolg van dat proces herstel plaats (innerlijke ontferming).
Echter, de geldzucht of een cultuur waar de naaste weinig of niets gegund wordt (anders dan dat rechten en zorg (af)gekocht worden), de brede mentaliteitsverandering of gedragsverandering – de werking die vanuit het huidige systeem uitgaat en waaraan ‘wij’ geconformeerd zijn – is een ‘boosdoener’. De burger die even uit die draaimolen is gestapt kan het rappe tempo niet bijbenen en weer opstappen (als je dat al zou willen).

De problemen bestaan al langer, maar zijn in de laatste 10 jaar in toenemende mate zichtbaar geworden. Na de crisis van 2008/2010 heeft men de gevolgen weer kunnen onderdrukken, en in 2012 leek het dan ook weer goed te gaan: de fundamentele problematiek wordt echter niet opgelost en dus versterken de ontwikkelingen zich. Er zal toch een andere richting moeten worden gekozen, willen wij na 20 jaar en langer in hetzelfde cirkeltje rond te zijn gegaan dezelfde resultaten (maar dan erger) blijven ervaren.

Het leven kent zijn ups en downs, maar het (a)sociale-karakter van de huidige institutie is wel aan innovatie toe. Dat er een grootschalig Europees onderzoek nodig zou zijn (jonge mantelzorgers in beeld), getuigt van een tekort aan kennis bij de 50-plussers die al jaren in de geestelijke zorg actief zijn: Mentale Retardatie of geestelijke achterstand van een generatie komt in de geschiedenis van de mensheid vaker en hangt samen met politieke en economische omstandigheden. Er is overigens genoeg kennis in eigen (Nederlands) huis!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail