Regeringsakkoord

slash Kiezersbedrog

In mijn e-mail bericht d.d. 19 juli 2017 aan de fracties VVD, CDA, CU, D66 en PvdA, de zittende regering, het volgende:

Weledelgestrenge heer/mevrouw, geachte lezer,

Ik ving het volgende op: “VVD-overlopers teruggehaald naar PVV/FvD. Doel behaald.”

Halen wij onze doelen met verdergaande radicalisering en polarisatie?
De ‘gevestigde orde’ valt uit elkaar en brokkelt steeds verder af. Dit komt doordat net als 100 jaar geleden een ‘Kapitalistisch Bolwerk’ niet kijkt naar de burger wiens economische situatie in toenemende mate verslechterd. Is dit aanleiding geweest voor de Grondwetswijziging van 1948? Ik doel op gedecentraliseerde eenheidsstaat.

Dat de burger a.g.v. procesregels en processuele handelingen steeds minder ontvangt en Kapitalisten steeds meer is iets waar de Nederlands overheid een groot aandeel in heeft. Politiek gezien mogen doelen gehaald zijn, in menig ander opzicht faalt het beleid gedurende meer dan 10 jaar. Over een ‘Promotieonderzoek’ maak ik mij ook zorgen: http://www.speelman.org/zorgbeheer/. Ook hier gaat de zorg uit naar de aandeelhouder en niet naar bijvoorbeeld de OGGZ. Nu heb ik mij laten vertellen dat een psychiater tussen de € 150.000 en € 250.000 aan jaarinkomen zou genieten? Het is niet anders dan wat ze over de kerk zeggen die het volk dom houdt zodat de ander ze arm kan houden. – (dis)functionerende patronen

De verkiezingen voor de Provinciale Staten komen eraan. Gaan wij met de verkiezingsuitslag gewaar worden hoe politiek instabiel Nederland is? Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken*, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. – ook een herkenbaar patroon

Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de *structuur, als ook voor het functioneren van de staat. 

Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd** dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten. 

**De organisatie van die besluitvorming is niet alleen veranderd, maar net als de psychologische onderzoeken die mij bij de Koninklijke Marine werden voorgelegd tegen het einde van de jaren tachtig waarin de geest en gedachte van de samensteller(s) tot uiting komt, zijn ook vandaag de dag de vragenlijsten opgesteld. De besluitvorming is dan sterk beïnvloed door de gedachtegoed van de gevestigde orde. Al oogt het open, het is een ‘closed mind system’ en men is net zo blind als de kerkganger! De zinnen verblind ofwel ongevoelig.

Waarom verslaat David Goliath? In 1 Samuël 18 leest u hoe koning Saul gevangen zit in gedachten en daarin zijn ook zijn onderdanen in gevangen of laten zich daar althans door leiden. Deze kennis van de psychosociale organisatie deed ik op gedurende een periode van ruim 20 jaar in The Revival Fellowship. Doordat ook Saul’s huis daarin gevangen is, blijft het huis niet bestaan. Er is geen vernieuwing.

Zelfkennis is onder meer belangrijk bij strategisch denken: onderhandelingen, bij vecht- en denksporten en voor mensen in een beroep waarin een tegenstander moet worden overtroefd, bijvoorbeeld bij politie en in het leger.
Had David Goliath verslagen of Saul?  Welke koning was al verslagen? En toch is een man, verslagen van geest, nagevolgd. Alleen iemand die geestelijk is kan dit onderscheiden.

De standaard militaire analyse van een conflictsituatie: Opdracht, Terrein, Vijand, Eigen middelen, Mogelijkheden

Er wordt weleens opgemerkt “Ken uw klassiekers.”

Een minister-president wiens autobiografisch geheugen hem in de steek laat functioneert verminderd. In een tijd van crisis (die er wel degelijk is al doet men als dat men deze onder controle heeft) is de kans groter dat beslissingen verkeerd uitpakken. Juist doordat vanuit het ministerie van Algemene Zaken navolg wordt gegeven aan de minister-president en deze hem niet corrigeert op zijn functioneren is dit behoudens administratieve handelingen een overbodig instituut geworden.
Zo zijn er binnen de ambtelijke organisatie meer voorbeelden en daarbij is er sprake van boventalligheid.

Iemand met (ware) kennis van de Bijbel zou ook organisatiekennis moeten hebben en weten dat de top gesnoeid gaat worden! In het Engels is er een uitdrukking: Shape in, or Ship out!

Er wordt steeds verwezen naar ‘het regeerakkoord’ en deze is blijkbaar heilig? De grondslagen van de moderne staat – Constitutie – is dit klaarblijkelijk niet. Dit is niet het beleidsterrein van een aantal ministeries. Er is dus geen fundament en wat er nu gebeurt houdt dan ook geen stand! Met deze wetenschap en stellige zekerheid is het dan ook raadzaam om te stoppen met aanknoeien en doet u allen er verstandig aan met Prinsjesdag een betere weergave van de werkelijkheid te presenteren!

Zowel in de Eerste als in de Tweede Kamer hoor ik zeggen dat de werkdruk erg hoog is. Ligt dit aan de staatssecretaris en dan bedoel ik is het boven haar macht gegrepen, of komt het doordat een meerderheid niet functioneert. Mijns inziens is het dat een meerderheid niet functioneert en dat daardoor de balans tussen draaglast en draagkracht door één of meer stressoren (actoren) is verstoord. In verband met de aanpassingsstoornissen van o.a. de minister-president zorgt dit voor overspanning en heeft al tot gevallen van burn-out geleden. Waarom kan ik dit zeggen? In de periode van juni 2014 tot juli 2015 heb ik ervaring opgedaan en meer inzicht verkregen.

“It is the glory of God to conceal a thing:
but the honor of kings is to search out a matter.”

In Genesis lezen wij het verhaal van Jakob en hoe hij opmerkt dat in 20 jaar zijn loon 10 keer is veranderd. Wat er niet staat, maar wat voor mij een essentiële vraagstuk is: “Wat betekenen de bestuurshandelingen vanuit de organisatie voor de volgende generatie?” Wij lezen ook dat Laban’s zonen tot hun vader spreken met de mededeling Jakob weg te zenden. Een vraag die dan naar boven komt is deze: “Hoeveel gaf Laban echt om Lea en haar kinderen?” Maar ziet u het plaatje? van het eigen belang en in het bijzonder het economisch gewin? Ook vandaag de dag worden arbeiders met hun families op deze wijze uitgebuit! Dus waarin verschilt deze eeuw met alle voorgaande eeuwen?

Ook in de 21ste eeuw doen burgers na twintig jaar een ontdekking en zien dat het anders moet! Een ervaring rijker? Dat de burger op weerstand en verzet stuit net als in voorgaande eeuwen is ook niet verrassend. Ik vrees dat indien de staatshoofd en in deze de minister-president net als in voorgaande eeuwen halsstarrig blijft, dit nadelige gevolgen heeft voor de nationale veiligheid! U mag bedenken wat dit inhoud voor de internationale veiligheid.

Hier in Nederland wordt de arbeider in zeer ernstige mate onrecht en (geestelijk) geweld aangedaan: http://www.speelman.org/ontwikkelingshulp/vacature-assemblagemonteur/. Aan het gelijkwaardigheidsbeginsel wordt niet voldaan en ook zijn de ministers niet bedacht op de Grondwet. Dit komt duidelijk tot uiting omdat wordt vastgehouden aan de het regeerakkoord al is wat daar afgesproken is volstrekt illegaal. Niemand kan daar rechten aan ontlenen! Het staat niet in Recht. Indien hier hier niet tijdig ingegrepen wordt dan heeft het onherroepelijke gevolgen. Nu is het nog herroepbaar al zal er mogelijk luid protest zijn.

Behalve dat en de Eerste Kamer en de Tweede Kamer niet functioneren (uitgaande van de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat) zit ik met de rest van Nederland met een Kabinet van de Koning en het ministerie van Algemene Zaken die allebei niet naar behoren functioneren. Moet ik beide bedrijfsbureaus maar sluiten? Ik denk dat ik in Roosendaal wel een geschikte kandidaat vind en dat een rolstoel geen beperking is voor de functie.

De minister-president heeft geen ziekte of handicap, toch kan (ook) hij niet zonder hulp of begeleiding werken! Waarin verschilt hij dan met bijvoorbeeld Noortje van Lith? Zijn de verstandelijke vermogens van de minister-president wel toereiken om volledig te kunnen functioneren?

Bij loondispensatie betaalt de werkgever tijdelijk minder loon aan een werknemer omdat hij minder aankan dan de andere werknemers?
De laatste jaren hoor ik steeds roepen dat men het werk niet aankan en als er dan hulp of begeleiding bijkomt dan ineens gaat het inkomen van degenen die niet meer is gaan presteren omhoog? Men dient dan toch in te zien dat het gehele waarderings- en beloningssysteem toch absurd is? Het is toch ook krankzinnig – geestelijk ziek?

David versloeg Goliath? Het is niet voor het eerst dat een staatsorganisatie wankel is en dat het toch nog overeind wordt gehouden. In hoofdstuk 26 merk ik op dat David als militair een uitzonderlijke kans had een staatsgreep te plegen. Hij wees zijn generaal terecht op diens woorden. Dit is niet wat ik in de kerken hoor, ook niet van een theoloog. Is bestuursrecht pas sinds het einde van de 19de eeuw in ontwikkeling? Mogelijk is dit het geval wanneer wij spreken van het Koninkrijk de Nederlanden. Te bedenken valt dat een leider en dus ook de staatsbeoefenaar de ongeschreven regels van het staatsrecht dient te kennen. Dit is een bron van staatsrecht. (Belinfante en De Reede)

Wij hebben het dan ook over zelfstandige (autonome) taken en bevoegdheden en een een eigen democratische legitimatie. Een plicht en verantwoordelijkheid die de gezaghebbers gezamenlijk hebben is dat de menswaardigheid voor iedere individu in de samenleving tot gelding komt.

algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen; – Gezag
Klaarblijkelijk weet de overheid zelf niet goed hoe zij deze regels moet hanteren? Ik lees, herhaald, in reacties dat de ministeries mij niet kunnen helpen. Dit klopt dan wel!?

Sommige ministers hebben geen kinderen, anderen voeden ze zelf niet op. Ze doen geen ervaring op, ook geen kennis (niet op deze relevante levensgebieden en hooguit theoretisch). Zij staan dan ook los van de samenleving en zien een totaal andere wereld. Ik kan u verzekeren dat indien een onderofficier niet de wereld ziet zoals de soldaat deze ziet dan heeft hij één man minder tot zijn beschikking en is er sprake van verminderd functioneren van het team. De minister-president kent nog niet eens zijn eigen ministerie (na ruim 8 jaar) en denkt het land te regeren? Het zijn geen commando’s die men een dril leert en bevelen opvolgen. Laat staan een robot.

Ik ben naast een boerenzoon en ex-militair ook elektromonteur, monteur hydrauliek, monteur zwaar materieel, assemblagemedewerker, magazijnchef, storings- en onderhoudsmonteur, vader, broer en zoon, et cetera, ook een meet- en regeltechnicus. Men zal wel de specifieke karakteristieken moeten respecteren willen regelingen goed uitwerken maar ook stabiel zijn. De mens (zijn natuur) is niet anders doch niet minder gecompliceerd. De moderne staat is een gecompliceerd organisme, waarvan u niet gemakkelijk een voorstelling maakt.

Ik gooi er nog een begrip in: Opvoeding is het proces waarin een persoon – meestal een kind – wordt gevormd naar de normen en waarden van diens opvoeder(s) en daarmee meestal naar de voornaamste normen en waarden van de samenleving waarin hij leeft.
Mij is de toegang tot een kerk ontzegd door mensen die de lokale voorganger als hun leermeester zien. Ik zie dan ook de minister-president niet als iemand die ik persoonlijk als opvoeder zou kiezen. Ik heb het dan over de vorming naar diens normen en waarden! De voornaamste normen en waarden van de samenleving waarin hij leeft verschillen klaarblijkelijk sterk. Anderen zitten vast in een organisatiecultuur en dat is als een smet op hun blazoen. Dit is niet altijd eenvoudig te onderscheiden.

Al met al ontwikkelingen waarvan de uitkomsten (nog) deels van herroepbaar zijn, maar die zich deels ook al voltrokken hebben. Ik ben van mening dat de prioriteiten van de ministers verkeerd liggen ook al hebben sommige daarbij oprecht goede bedoelingen. Ministers blijven bij het regeerakkoord en weigeren de belangen van de burger (de kiezer) te vertegenwoordigen anders dan dat het in hun straatje past? Op deze fraude en kiezersbedrog wordt toch op allerlei wijze gereageerd. De kiezer evenals de rest van de bevolking voelt zich verraden. Een ongebreideld nastreven van eigenbelang door de verschillende actoren evenals een gebrekkige visie onder allerlei groeperingen maakt dat het onrustig blijft. Er is sprake van gebrek aan politieke stabiliteit.

Wat zijn de ministers van plan te gaan doen?

Ik zie met belangstelling uit naar uw reactie(s)!

Hoogachtend,

Lambert Speelman

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Hoofdlijnen GGZ

“De leer van Bileam”  –  Zorgovereenkomst

De Vereniging Nederlandse Gemeenten heeft het hoofdlijnenakkoord ggz niet ondertekend. De gemeenten willen eerst geld zien van het rijk omdat de uitvoering van de afspraken hun geld kost. Mocht de VNG haar eisen niet ingewilligd zien, dan moeten de andere partijen terug naar de onderhandeltafel.

– Ik lees de opvatting gepresenteerd door Zorgvisie, ik citeer: “VNG ondermijnt hoofdlijnenakkoord GGZ.” – lees het volledige artikel.

Bij dit artikel leverde ik het onderstaand commentaar:

Geachte lezer,

Vanuit het Wmo – en voorafgaande regelgeving en bestuur vanuit het Rijk (onder druk) – werd ik naar de GGZ gedirigeerd. Aan die ‘zorgcontracten’ moet je meewerken. 4 consulten bij de psychiater, € 385 aan factuur, zorg waar ik niets aan heb gehad!

“Heeft een onbeduidend wetje uit 1982 aangaande de bewindvoering gemaakt dat de geestelijke gezondheidsdienst bezit heeft gemaakt van de staat en samenleving, net als eertijds de kerk?” http://www.speelman.org/verzorgingsstaat/gezondheidszorg/

Niet alleen gemeenten, maar ook burgers worden onnodig op kosten gejaagd en dat door de Zorgbeheerders. Het is een verdienmodel!

Met vriendelijke groet, Lambert

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Contractbreuk

‘Handvatten voor zorg en ondersteuning … ‘

 Het staatsrecht in ruime zin betreft de organisatie van de overheid, de bevoegdheden van de verschillende overheidsorganen en de relatie overheid – burgers. Dit ruime staatsrechtbegrip omvat het staatsrecht in enge zin, ook wel aangeduid als het constitutionele recht omdat dit de constitutie dat wil zeggen de inrichting van de staat regelt (al gebruikt men de term constitutie ook wel voor de Grondwet), en bovendien het bestuursrecht. 
 Bestuursrecht ziet op de rechtsnormen betreffende het bestuur dat de overheid uitoefent in de samenleving, de relatie bestuur – burger, alsmede de beschermingsmogelijkheden voor de burgers tegen onjuist geachte bestuurshandelingen.  - Bron: Inleiding tot het staatsrecht en het bestuursrecht.

 In mijn brief  aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport d.d 2 juli 2018 het volgende:

Weledelgestrenge heer,

Citaat: “De nieuwe zorgstandaard richt zich op aanpassingsstoornissen, overspanning en burn-out. Bij deze aandoeningen staat centraal dat de balans van draaglast en draagkracht door één of meer stresssoren is verstoord. Daardoor ervaren patiënten lijdensdruk en verminderd functioneren op relevante levensgebieden.”

In de bijlage met kenmerk BZ/18/30364/BI + BZ/18/31587/BI leest u meer over de geestelijke gezondheid, maar ook over de benadering vanuit de GGZ. Of deze benadering en de behandeling die hier uit voortkomt (wel) leidt tot herstel is een essentiële vraagstuk die u zelfstandig moet kunnen beoordelen. U heeft de basisschool met goed gevolg afgerond!

Eén van de regels die een voorwaarde is wil de staat functioneren is ‘belanghebbende burgers worden in de gelegenheid gesteld zich uit te spreken over voorgenomen wetten of besluiten (inspraak), dan wel worden in de gelegenheid gesteld mee te werken aan het totstandkomen van dergelijke wetten of besluiten (participatie)’, maar maatregelen als het terugdringen van de discretionaire ruimte en institutionele herinrichting belemmeren de samenwerking, en de verdergaande bureaucratisering maakt het niet alleen moeilijker voor de burgers, in vele gevallen ook onmogelijk.

De vraag of de verschillende nationale, universele en collectieve arrangementen en intensieve overheidsinmenging wel doeltreffend en doelmatig zijn is al in de voorgaande eeuw gesteld! De vraag die ik kan bedenken is: “Kunnen de leiders en medewerkers van de diverse bestuursorganen wel omgaan met de ongeschreven regels en herkennen zij de (dis)functionerende patronen?” Om antwoord te kunnen geven op deze vraag dient ook de volgende vraag te worden gesteld: “Hebben de leiders en overige bestuursleden (staatsbeoefenaars) voldoende basiskennis van de grondslagen van de moderne staat?”

Sinds een eerste brief d.d. 16 oktober 2015 aan Zijne Majesteit de Koning met betrekking tot de “Verwaarloosde Staat” is mij niet alleen bericht gegeven dat men mij vanuit meerdere ministeries niet kan helpen, ook heeft het ministerie van Veiligheid en Justitie mij geantwoord dat het mijn ‘individuele zorg’ betreft. In een meest recente brief heeft ondergetekende E. Bervoets mij te kennen gegeven dat de brief die ik naar het ministerie van Justitie en Veiligheid heb gestuurd is overgedragen aan het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Vanuit Justitie en Veiligheid kan men mij (nog) niet helpen. Géén ondersteuning!

Uit de maatregelen die de overheid nu ook weer denkt te nemen blijkt of de ondeskundigheid of de onwil, mogelijk ook beide. Daarnaast is er binnen de ambtelijke organisaties het een en ander intern aan tekortkomingen te constateren. Zo merk ik op dat de problematiek die in 2008 zichtbaar werd mede door bestuurshandelingen tot stand is gekomen, maar dat deze zich in de laatste 10 jaar hebben versterkt! De gevolgen, ook wel aangeduid met uitkomsten van dat proces, hebben gevolgen voor de burger die steeds minder in te brengen heeft. – zeggenschap

In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht. Ik citeer hieruit aangaande het gezag dat uitgeoefend wordt over het grondgebied en de bevolking het volgende:
“Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten.

 Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat.

Voor het functioneren wordt onder andere het volgende gesteld: belanghebbende burgers worden in de gelegenheid gesteld zich uit te spreken over voorgenomen wetten of besluiten (inspraak), dan wel worden in de gelegenheid gesteld mee te werken aan het totstandkomen van dergelijke wetten of besluiten (participatie).

Echter een maatregel als ‘Het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in het uitvoeringsproces door aanscherping van wet- en regelgeving, het benadrukken van plichten van burgers en de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid’om de verzorgingsstaat om te vormen ondermijnt het bestuur, ook de Grondwet! Een andere maatregel van belang is ‘Institutionele herinrichting van de georganiseerde verhoudingen tussen overheid, maatschappelijke organisaties en uitvoeringsorganisaties’.

Sinds 1948 spreekt men ook van een gedecentraliseerde eenheidsstaat en ook dit deel is onlosmakelijk met de Grondwet verbonden. Bij het treffen van maatregelen de Nederlandse verzorgingsstaat om te vormen dient de wetgever maar ook de rechter niet alleen bedacht te zijn op de Grondwet, maar ook met verdragsbepalingen als gemeenschapstrouw (beginsel van loyale samenwerking), gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel (ook wel effectiviteitsbeginsel). Te bedenken valt ook dat het beginsel van loyale samenwerking ook van kracht is voor de instellingen binnen de lidstaten, het juridisch gezag niet uitgesloten.

In het uitvoeringsproces is het klaarblijkelijk eerder regel dan uitzondering dat gezagsdragers evenals de wetgever de processen dusdanig beïnvloeden dat de uitkomsten voor de burger maar ook voor organisaties ongunstiger uitvallen. In toenemende mate is hier sprake van (machts)misbruik en oneigenlijk gebruik. De gevolgen van deze fundamentele problematiek worden in toenemende mate zichtbaar.

Zonder het concept verder te omschrijven verwijs ik naar ‘Staatsgreep’ en ‘Terreur’. In dit licht gezien – vanuit een andere invalshoek dan politieke doelstellingen en belangen – wordt een ander beeld verkregen. Met betrekking tot de rechtsstaat zijn een aantal regels van belang. Om deze regels te kunnen handhaven is de rol van de rechter van het grootste belang. Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur. Dit betekent dat politieke controle en verantwoording wordt aangevuld met controle door en verantwoording aan daartoe specifiek in het leven geroepen organen. Een voorwaarde is dat (ook) de overheid zich niet aan het recht onttrekt!

Een recente uitlating van staatssecretaris Tamara van Ark geeft te denken dat de volksvertegenwoordiging hierop niet bedacht is of anderszins in nalatig is. Ook de wil ontbreekt!

Het ziet er naar uit dat men niet alleen elkander verachtert en vereet, maar ook de instelling die samengevat wordt met democratische rechtsstaat. De aantasting van gezag vindt voornamelijk van binnenuit plaats! Niet alleen ondervindt de samenleving hiervan de gevolgen, ook worden gedupeerden voor schuldig gehouden. Net als in het sprookje wil de gezaghebbende horen dat zij de mooiste is?

Niet alleen wacht de burger uitsluiting en is deze genoodzaakt aanspraak te maken op de Wet maatschappelijke ondersteuning (afpersing) om (weer) toegang te krijgen tot het maatschappelijk verkeer en ‘legale’ deelname, ook worden boetes opgelegd in de vorm van bestuursrechtelijke premies. Niet alleen ontbreekt het de burger aan bescherming tegen onjuist geachte bestuurshandelingen (bestuursrecht), ook wordt dit instrument misbruikt en oneigenlijk gebruikt en dat vanuit en door de overheid. Van deze illegale praktijken profiteren incassobureaus en bewindvoerders, maar ook het juridisch gezag.

Ik vervolg mijn verhaal: “De regels zijn een uitwerking van het algemene beginsel, dat in een democratische rechtsstaat geen bevoegdheid bestaat zonder dat controle kan worden uitgeoefend, of zonder dat over de uitoefening verantwoording moet worden afgelegd (Belinfante en De Reede, 1991).” – Staatkunde, Nederland in drievoud. Daarnaast merken Belinfante en De Reede in een andere boek met betrekking tot het staatsrecht op dat de staatsbeoefenaar kennis dient te hebben van de ongeschreven regels van het staatsrecht. Naast deze bron zijn er andere bronnen van staatsrecht. Verder zijn er de ongeschreven regels van het bestuursrecht. Uit niets is in de voorliggende 8 à 10 jaar gebleken dat de bestuursleden daar – de ongeschreven regels – (goed) mee weten om te gaan.

Ik vraag mij af hoe de volksvertegenwoordiger toetst, ook welke criteria zij daarbij hanteert. Binnen welke kaders worden de besluiten genomen? Ook de ambtelijke organisatie die belangrijk is voor het functioneren van de minister en de staatssecretaris kennen de grondslagen van de moderne staat niet of betrouwen op de succestijden van weleer. De moderne staat, de veranderende staat, vereist ‘nieuwe’ leiders.

Ik lees van ‘Zorgstandaard’ en ‘Zorgvisie’ en citeer “Wachtlijsten dreigen in verpleeghuizen.” Wachtlijsten aan zich vormen geen bedreiging, maar het beeld dat daarbij wordt gevormd en in het bijzonder hoe wij als burger (individueel) maar ook als samenleving (collectief) en als overheid (bestuursorganen) op reageren. Ook de Zorgverzekeraar is daarbij één van de actoren die invloed uitoefent op de ontwikkelingen.

Nu ik ten gehore krijg dat de salarissen bij de overheden met 7% stijgen en persoonlijk ervaar dat de arme met bestuursrechtelijke premies van 25% geen herstel ziet bespeur ik dat er van het beginsel van loyale samenwerking weinig over is, dat de kwaliteit van de democratische rechtsstaat verder verslechtert maar ook dat er van doeltreffendheid en doelmatigheid (efficiëntiebeginsel) geen sprake is. De maatregelen ondermijnen Grondwet en bestuur en zijn ook niet in overeenstemming met de verdragsbepalingen die niet alleen tussen de lidstaten maar ook tussen de lidstaten en de instellingen en tussen de instellingen van kracht zijn. Ik moet concluderen dat naast de vastgoed ook de instellingen binnen de zorg er illegale praktijken op na houden en dat de overheid, de wetgever, maar ook het juridisch gezag onder één (koninklijke) hoed spelen waaronder de bevolking heeft te lijden. Dit Nederlandse Zorgstelsel wordt naar mij door de ambtelijke organisatie wordt medegedeeld internationaal hoog aangeschreven, dat moest ik weten.

 “U moet weten [ … ].”

U moet weten dat ik als burger niet erg onder de indruk ben van deze praktijken en zeker niet gecharmeerd. Ik voel mij dan ook niet gevleid en ben er niet daadwerkelijk mee gediend (geholpen). Een gevoel van onbehagen bekruipt mij eerder en ik kan dit niet ambiëren. Sterker, ik moet het wel afkeuren! Waarom christenen en democraten deze praktijken ambiëren en atheïsten niet is een vraag die ik in deze brief niet ga beantwoorden. De enige opvatting die ik presenteer is: “Geldzucht is de wortel van al het kwaad.”

Minister, als wethouder had u moeite met de regels en voorwaarden. Achteraf moet ik dit vaststellen. De vraag is of hierin verandering is gekomen sinds de dag dat u geïnstalleerd bent als minister en vicepremier. De bijlage dient dan ook ter informatie en u zult zelfstandig de essentiële vraagstukken moeten analyseren. Staatssecretaris Tamara van Ark liet mij weten niet in te gaan op ‘cognitieve gedragstherapie’. Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een Sluipmoordenaar

“Wat is erger, de guillotine of een verhanging waarbij de tenen nog net de grond reiken?”

Dit is de vraag die ik burgemeester Ahmed Aboutaleb stel, verder bericht ik het volgende aan de burgemeester, maar ook richting een ministerie.

 Volgens cijfers mij door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bekend gemaakt hebben 1 op 10 huishoudens te maken met problematische schulden. Dit aantal neemt niet af, maar doordat gepoogd wordt te voorkomen dat burgers niet meer zo snel uit huis worden geplaatst zal ‘ongezien en ongemerkt’ de problematiek toch groeien. De kans is reëel dat dit tot een uitbarsting komt juist doordat het in kracht en omvang toeneemt. Maatregelen die voortkomen uit onjuist geachte bestuurshandelingen liggen in Den Haag op tafel om ten uitvoer gebracht te worden. Een voortzetting en versterking van wat wij in de afgelopen jaren hebben meegemaakt. De resultaten liegen er niet om! Wat de beslissingen van staatssecretaris Van Ark gaan betekenen voor burgers in de bijstand, de Wajong et cetera baart sociale onzekerheid, onvrede en onrust. Het zal ook invloed hebben op de ontwikkelingen binnen de zorg als de geestelijke gezondheid en somatische aandoeningen. Dat meer huishoudens met een maatschappelijke dienstverlener te maken krijgen en een voorziening vanuit het Wmo aanvragen met bijbehorende kosten zal de huishoudens niet uit de schulden halen. De strop wordt slechts langzamer aangehaald en dit op zich voelt niet comfortabel!

sluipmoordenaar_15.06.2018_Web

4102-5425-1680-4061_15.06.2018_Web

CDC-2017027124_Casenummer-4203472_15.06.2018_Web

 

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Grootmoeders Recept

Over armoede en schuldproblematiek …

Een wolvenpact getooid in schaapskleren?

In Bezwaarschrift_subjectnr.-1716010_04.06.2018” het volgende:

“Samenwerking tussen overheid en particulier initiatief’, met dien verstande dat Nederland een democratische rechtsstaat is en dat in het ‘gelijkwaardigheidsbeginsel’ en ‘gemeenschapstrouw’ naast de grondrechtenbepalingen en de Grondwet van 1983 een aantal grondrechten vastliggen. Naast de klassieke grondrechten zijn sinds 1983 ook een aantal zogenaamde sociale grondrechten opgenomen. Deze staan symbool voor de Nederlandse verzorgingsstaat en hebben een zeker aantrekkingskracht al is de werkelijkheid voor meer dan 2 miljoen Nederlanders niet wat het lijkt. De volksvertegenwoordiging heeft ook op Prinsjesdag 2017 de schijn wederom hoog weten te houden.

Een wolvenpact getooid in schaapskleren? Grootmoeders recept …
De leugen heeft korte benen, dus ver komt men ditmaal niet (meer).

Betrouwbaarheid in het maatschappelijke verkeer wordt (nagenoeg) onmogelijk gemaakt …

In Bezwaarschrift_2542567_04.06.2018_Webversie het volgende:

“Ondanks mijn schrijven aan Zijne Majesteit en burgemeester A. Aboutaleb wordt mij ondanks of dankzij ‘samen(z)wer(k)ing tussen overheid en particulier initiatief’ eind 2015 geen recht verschaft. De bedoeling van de rechtsstaat is dat in het maatschappelijk verkeer onderling vertrouwen mogelijk wordt. De rechtsstaat is een staat waarin de heerschappij van het recht wordt erkend. Dit betekent dat niemand zich aan het recht kan onttrekken, ook de overheid niet.

In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht.”

Ten slotte MO_B&W-LS_04.06.2018_SCHULDENAREN_Webversie:

De schuld komt voort uit een verplichting die je bent aangegaan. Het is de persoon die een prestatie (in dit geval een dienst) verschuldigd is aan een schuldeiser!

De Nederlandse overheid en in deze ook de volksvertegenwoordiger, is de medemens iets verschuldigd! Het draait daarbij niet (alleen) om het geld, er zijn naaste de Grondwet ook grondrechtenverdragen en andere bronnen van staatsrecht waarbij de wetgever bedacht dient te zijn bij wijzigingen. De wethouder dient in de uitvoering evengoed hierop bedacht te zijn. Een ieder die staatsbeoefenaar denkt te zijn zal de regels van het ongeschreven staatsrecht moeten kennen (Belinfante en de Reede). De overheid krijgt de bescherming voor een minimaal niveau van menswaardigheid toebedeeld.

* er is veel geestelijk leed, ook onnodig lijden!


Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een Koninklijk Priesterschap

Negentig Miljard – 90 x 109

Formatie: Buma, Rutte, Pechtold, Segers

naar aanleiding van de 80 miljoen die volgens ‘Het Verbond’ (regeerakkoord) wordt geïnvesteerd heb ik een e-mail verzonden naar een aantal fracties in de Eerste en Tweede Kamer, ook naar het gemeentebestuur Rotterdam.

Onderstand leest u de inhoud van dit bericht:


Geachte lezer,

Hoeveel hiervan gaat er verdwijnen? 8 miljoen, 4 miljoen, 16 miljoen? Wanneer ik bedenk dat 1 op 10 huishoudens met problematische schulden te maken heeft en dat mijn oudedagvoorziening en levensbehoefte is gekaapt en ik doe 1,84 miljoen x € 50.000 dan heb ik het over een bedrag van 90.000.000.000 waarvoor de belastingbetaler al het schip in is gegaan …  Wanneer ik kijk naar de overschot van het begrotingsjaar 2018 van 7,8 miljard, dan is deze er dus niet! Een begrotingstekort van 4,5 miljard is op ‘lucratieve’ wijze gegroeid.

Laat ik zeggen, met € 3.000 bruto per maand behoorde ik niet tot de onderklasse. Laat ik er vanuit gaan dat het geen 90 miljard is, dan nog is het een groot bedrag. Maar zeg, dat het in 10 jaar is opgebouwd …  Dan is 7,8 van de belastingbetaler en geen overschot!

Problematische staatsbeoefenaars!

Het systeem is ontwricht, de burger loopt vast in allerlei procedures, zeggenschap wordt afgepakt en zolang als ik leef draait de gezagsdrager de fout of bewijslast om ..  het zijn mensen, geen goden …

Bewindvoerders: een groeimarkt in de schuldenindustrie

En dat gaat allemaal maar gepaard onder een ‘Koninklijk Kleed’? Lees het verhaal in Daniël 6 maar. Het is niet ongebruikelijk, al kan de doelstelling variëren …

Los het (fundamentele) probleem op! En houdt op de ellendige (noodruftige) en de vreemdeling overal de schuld maar van te geven. De hypocrisie is gewoon walgelijk, ook om ziek en misselijk van te worden!

De uitvoerende macht berust op kracht, illegaliteit en repressie. Wat is hier voor menswaardigs aan? Ik heb schoon genoeg van het huichelachtige gedoe, ook in de rechtbank van Rotterdam! En maar macht en gezag uitoefenen en de bedrogene en bestolene blijven achtervolgen en opdringen met extra lasten. https://nl.wikipedia.org/wiki/Terreur_(Franse_Revolutie) ‘De verzwakking van de staat’.

Hoogachtend,

Lambert Speelman


Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

‘De Bom Barst’


In mijn E-Mail aan burgemeester
A. Aboutaleb, burgemeester te Rotterdam, het volgende:

Geachte burgemeester, beste lezer,

Niet dat ik een bom plaats of dit voornemens ben, maar de toekomst van de samenleving of althans leden daarvan in gevaar brengen met gevolg dat ook jongeren de hoogstpersoonlijke keuze maken van zelfdoding, dit vraagt om ingrijpen.

Niet alleen ik, maar veel burgers zitten ‘vast’ en dankzij een cognitief tekort van de beoordelaar(s) komt men tot verkeerde diagnoses en een onjuiste behandeling/bejegening (relatie staat en samenleving). Hoe de gemeente zich gedraagt en welke houding zij aanneemt, blijft niet zonder gevolgen.

Men is op zoek naar allerlei soorten personeel binnen de gemeente Rotterdam, maar of er iemand tussen zit die de essentiële vraagstukken en zelfstandig en objectief kan analyseren, dat betwijfel ik! Inmiddels is er ook een brief onderweg richting de SKGZ (geschillencommissie zorgverzekeraars). De eigen bijdrage die mij ten laste wordt gelegd omdat ik vanuit de gemeente door de maatschappelijke dienstverlener naar de GGZ begeleidt moet worden en waaraan ik mijn medewerking moet verlenen wordt door mij niet betaald. Gezien het feit dat er sprake is van cognitieve tekorten aan de zijde van de dienstverleners en zorgaanbieders (waaronder ook de psychiater) moet geconcludeerd worden dat de organisatie niet voldoet aan de eisen die gelet op haar functie gesteld moeten worden. Het voldoet niet aan de kwaliteit en daarmee gaat er vanuit de organisatie een dreiging uit als het gaat om de toekomst van het individu, maar ook voor de samenleving en de staat.

Na meer dan twee jaar is de maat vol! Niet alleen worden lasten opgelegd waaraan de burger niet kan voldoen, ook is een schuldenindustrie ontstaan waarvan de ontwikkelingen zich versterken! Hoe bestaat het dat er nu onderzoeken zijn of worden gestart terwijl er in de afgelopen tien jaar (maar ook langer) inzichten hadden kunnen verworven? Ook deze geldstroom heeft invloed op het bestuur. Daarbij, maatregelen als deze kunnen voor ondermijnend worden gehouden.

Maatregelen die de Grondwet en bestuur ondermijnen … zijn strafbaar! Men kan hiervoor vervolgd worden.

Ik verwacht weldra een antwoord!

Hoogachtend,

Lambert Speelman

Met als bijlage: ‘De Bom Barst’

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Zorgverzekeraars:

‘Slechts twee hoofdlijnenakkoorden nodig’

‘Wat ons betreft, hoeven er alleen voor de medisch specialistische zorg en de wijkverpleging hoofdlijnenakkoorden te worden afgesloten.’

Allemaal mooi … ? Lees het artikel op Zorgvisie.NL

Uit studie blijkt dat de Nederlandse verzorgingsstaat een probleem heeft met ‘gemeenschapstrouw‘. Dit komt mede voort uit de sociale en opvoedkundige ontwikkelingen binnen de organisatie. De ‘werking’ van maatregelen die de doelstellingen van deze verdragen in gevaar kunnen brengen.

Het beginsel van loyale samenwerking ‘werkt’ ook tussen de lidstaten onderling, tussen de instellingen en de lidstaten en tussen de instellingen onderling. Zo is mij bekend dat ook binnen de diverse ministeries een aantal beginselen niet bekend zijn en dat er vanuit de ministeries maatregelen zijn getroffen die de kwaliteit van de democratische rechtsstaat doen afnemen. Bepaalde maatregelen zijn in de jaren negentig al van kracht geworden.

Hebben nieuwe akkoorden zin, ofwel zijn zij doeltreffend als de fundamentele problematiek niet wordt opgelost? Zijn het geen kosten op het sterfhuis? Veel instellingen zien kans deze ‘zwakke positie’ van de volksvertegenwoordiger te benutten om de winsten te vergroten. Uit ervaring weet ik dat bepaalde contracten de uitvoerende extra belemmeren de daadwerkelijke inspanning te kunnen leveren.

Wat maakt het verschil tussen twee of vijf? Ten eerste, om misbruik (ook een ‘dictatuur van de meerderheid’) en oneigenlijk gebruik te voorkomen dient het gezag te worden verdeeld. Dit is mede van belang zodat controle kan worden uitgeoefend maar ook kan het niet zonder dat er verantwoording moet worden afgelegd.
Ten tweede: Onderlinge competitie kan de kwaliteit bevorderen!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail