Crisismanagement of crisisbeheersing is de systematische poging om organisatorische (internationale) crises te voorkomen dan wel te beheersen.

Een crisis is een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een organisatie (bedrijf, overheid, maatschappij, regio) ernstig verstoord raakt.


Crisismanagement omvat methodieken om noodsituaties te kunnen voorspellen, beoordelen, analyseren en voorkomen.

Crises worden gekenmerkt door vier elementen:
  • substantiële dreiging voor de organisatie;
  • een verrassingselement;
  • hoge mate van onzekerheid;
  • korte beslistijden.

Afhankelijk van de rang van De Generaal zal de te dragen verantwoordelijkheid en de hoeveelheid manschappen waaraan leiding gegeven dient te worden, worden vastgesteld. Als De Crisismanager wordt hij door het staatsbedrijf ingeschakeld wanneer de problemen zo hoog opgestapeld zijn dat de autoriteiten er niet meer zelf uit kunnen komen: wanneer een deadlock dreigt.
Crisismanagers worden vaak ingeroepen bij financiële problemen of een dreigend faillisement, wanneer het al bijna te laat is. Het probleem ligt vaak in de organisatie van het bedrijf, waardoor een Crisismanager goed moet kunnen spitten om de structuur van het bedrijf boven te halen, mits het bedrijf al een structuur heeft.

Enzovoort, enzovoort …

De toekomst van elke organisatie (bedrijf, overheid, maatschappij, regio) kan door tal van oorzaken worden bedreigd. Wij ondermijning zien als het constante gebeuk van georganiseerde criminaliteit (onderwereld) op onze samenleving (bovenwereld). Ondermijning is een probleem dat de organisatie verzwakt en uiteindelijk zelfs ontregelt, hetgeen in 2013 al een voldongen feit is. Ook het functioneren van het stelsel (van welke aard dan ook) is ernstig verstoord.
Vaak is het interne problematiek dat een organisatie instabiel maakt. Een Rijk valt doorgaans door interne conflicten. De bevolking legt het bij de overheid neer, de overheid bij het bedrijfsleven, het bedrijfsleven bij de burger. Niemand neemt de verantwoording of geeft het goede voorbeeld, bang om zelf als eerste te worden afgeschoten.

Het ontbreekt vaak aan Moed: een professionele eigenschap, die maar weinig personen gebruiken.

Grijpt De Generaal in, dan wordt het al snel gehouden voor een coup, terwijl dit niet het geval hoeft te zijn. Het kan best zijn dat in de situatie de politie criminele activiteiten niet meer de baas kan, bijstand verleent.

Vanwege de grote verantwoordelijkheid van De Generaal en vanwege de soms lastige taken die De Generaal wordt geacht uit te voeren, dient hij/zij te beschikken over een grote stressbestendigheid zodat ook onder tijdsdruk en met lastige omgevingsfactoren gewerkt kan worden.

Een Koning echter, persoon met een nobel karakter, houdt het land staande door het Recht. Het laatste vangnet of redmiddel.