Didactische Werkvormen

‘De gemeenteraadsverkiezingen zullen vooral gaan over de islam’

Columnist Marianne van den Anker schrijft in aanloop naar de raadsverkiezingen elke zaterdag over politiek en Rotterdam.

De gemeenteraadsverkiezingen zullen vooral gaan over de islam. Zo hardop zeggen dat het islamverkiezingen zijn, voelt voor alle politieke partijen ongemakkelijk, dus hebben we het liever over identiteit, wij-zij, polarisatie en verliesgevoelens. Ook DENK én de PVV willen zich niet in de kaart van islamverkiezingen laten kijken, óók zij hebben prachtige teksten over zorg, onderwijs, klimaat en veiligheid, maar stiekem willen ze Meer Islam (DENK) én Minder Islam (PVV). En hun kans op succes is nog groot ook.

Zorg, Onderwijs, Klimaat en Veiligheid ….

Hoe komt het dat er sprake is van toenemende Islamisering, en is het wel zo erg als wordt gesuggereerd? Dienen wij ons niet de vraag te stellen of het christendom maar ook de democratie zelf hebben gefaald?
Hebben niet onze (voor)ouders gefaald en herhalen wij niet dezelfde fouten?

Zorg, en dan denk ik ook aan de geestelijke zorg of psychische gezondheid!

Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden ...
 Waarom haal ik dit geschrift uit de Bijbel (Efeziërs 6) aan? Wat is het belang hier van? Op andere plaatsen wordt er gesproken van struikelblokken, van aanstoot en van ergernissen. In het boek 1 Samuël lezen wij van inbreuk op privacy en het verstoren van relaties. Ook in het zogeheten Nieuwe Testament spreekt Paulus hiervan. Deze geschriften ‘in welke sommige dingen zwaar zijn om te verstaanzijn tot lering en tot correctie.
 Naast de Bijbel haal ik uit het studieboek ‘Grondbeginselen der Sociologie‘ dat iedere generatie door dezelfde leerprocessen gaat. Hierin wordt géén onderscheidt gemaakt in ras, cultuur, volk, opvattingen, et cetera.
Waar gaan wij dan ‘de mist’ in?
 Oordeelt niet naar het aanzien, maar oordeelt een rechtvaardig oordeel.
 Wij laten na om onze ‘zinnen’ te oefenen en te redeneren. Onze vooroordelen staan klaar en wij ‘spelen’ eigen rechtertje …  Ook de GGZ is een instituut dat qua dogma’s en stigma’s niet aan de religieuze instituten onderdoet – Mens Eigen! 
 Onderwijs, maar ook algemene ontwikkeling, zijn belangrijk als basis. Indien deze niet goed en niet voldoende wordt gelegd, dan valt of staat ook wat daarna komt! En al zag ik het vanaf mijn vroege jaren [met eigen ogen en ving ik het met eigen oren op], ik had het niet door, maar wij hebben aan kwaliteit afgedaan.
Ik kan mij nog heugen dat ook de zwakkeren gesterkt werden, en al duurde het 2 of 3 jaar langer, ook zij hadden een goede, stevige en volledige basis – hetgeen de continuïteit borgd.
 In deze maak ik dan ook een sprong naar Jongerenwerk en Jongerenzorg. Ik las iets in een vacature:
“Je borgt de orthopedagogische situatie door het observeren van de groep, het onderkennen, interveniëren en begeleiden van het groepsdynamisch proces en het opvoeden, begeleiden, stimuleren en activeren van individuele jongeren.”
 Als diensplichtige heb ik mij laten keuren en werd aangenomen om de opleiding aan het SROKI-Ermelo te volgen. Hetgeen ik als kind gezien en geleerd had van mijn familie in en rond het huis, de boerderij, de werkplaats, zakenrelaties, scholin et cetera kon ik hier in de praktijk brengen – met een aanvulling. Tijdens de EMMV (Koninklijke Marine) vormde dit een toegevoegde waarde toen ook vrouwen, burgers met een andere seksuele geaardheid et cetera werden toegelaten. Diversiteit vraagt ook om ‘Zwaarte’ of ‘Kracht’: geestelijk moet men de nodige geoefendheid hebben – jong geleerd is oud gedaan! Ten gevolge van de veranderingen binnen de samenleving – andere doelstellingen en prioriteiten – is hierin een gebrek ontstaan. De onderlinge verstandhoudingen (beeldvorming) is veranderd, zelfs verstoord en geschaadt. Dit verband ligt hem in didactische werkvormen en relatietherapie (de algemene ontwikkeling) waarin verschuivingen plaats hebben gevonden.
 Zonder verder in te gaan op jongerenwerk, dienstplicht (teamprocessen,  agressiebeheersing, minimalisme, zelfbeheersing et cetera), wil ik hier slechts stil staan bij ‘Borg staan voor de Orthopedagogische Situatie!’
 Voor het functioneren van de Staat geldt dan het volgende: Naast de eis ‘teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen’ [Gezag] mag ook bekend zijn dat ‘de’ Orthopedagogische Situatie bewaakt en geborgd dient te worden. In deze dient men dan ook over een bepaalde (minimale) praktijkervaring te beschikken teneinde zelf bekend te zijn met de leerprocessen en het effect/ de invloed die het op jou als mens heeft. Men dient zich te kunnen plaatsen in de situaite om een juist beeld te vormen, maar ook om rechtmatig te kunnen handelen – Juist?
Maar der volmaakten is de vaste spijze, die door de gewoonheid de zinnen geoefend hebben, tot onderscheiding beide des goeds en des kwaads.

‘Torenhoge Verwachtingen, Zonder dat het Fundament is gelegd’

Volwassen in het verstand, om geschiktelijk te kunnen handelen! Maar blijk baar is men geestelijk ook (nog) niet volwassen en kan de Nederlandse overheid niet met de diversiteit in de samenleving over weg.
De overheid heeft er om gevraagd (zelfs geëist), ik heb mij erin gedisciplineerd – ongevraagd, doch vrijwillig. Functie-eisen zijn derhalve verzwaard, maar de toelatingseisen met het oog op veranderende doelstellingen aangepast. Dit verklaart waarom de psychosociale werkbelasting voor velen niet meer te doen is. Enerzijds een gebrek in de basis (Vorming), anderzijds een te hoge verwachting …

‘De Duisternis dezer Eeuw’

Ook bij de GGZ zoekt men een medicijn. Sommige organisaties bieden gezonde mensen € 4.620,– aan voor deelname aan geneesmiddelen onderzoek. Ik heb al zo vaak gezien dat mensen in de stress schieten omdat ze niet met zorg omgaan met het erfgoed van hun voorvaderen. Hun hormonen en organen schieten in de stress met allerlei ziekten tot gevolg. De ‘voedselveilgheid’ is hierin nog het minst schadelijke ; een ‘verdorven vestand’ en een ‘verslagen geest’ zijn grotere boosdoeners!

Ik mij daarom weleens afgevraagd: “Wat is (in essentie) het verschil tussen een Veldheer en een Koning?”
Het antwoord die ik gevonden heb: De eerste moet de controle over zijn geest (en de gedachten) nog ontwikkelingen; de laatste is evenwichtig, krachtig, niet snel uit balans te brengen.

Wie is wijs en verstandig onder u? Laat hij uit zijn goede levenswandel zijn werken laten zien, in zachtmoedige wijsheid. Wanneer u echter bittere afgunst en eigenbelang in uw hart hebt, beroem u dan niet en lieg niet tegen de waarheid.

Veiligheid, begint bij de controle over je geest, over je gedachten! Wordt Krachtig in Eigen Regie – Gesterkt …
Daarom is het ook Zorg dat het gezag niet in handen van enkelen wordt gelegd. Gezag moet worden verdeeld om misbruik (ook van een ‘dictatuur van de meerderheid’) en oneigenlijk gebruik wordt voorkomen. Veelal worden de hier bedoelde eisen samengevat met de aanduiding democratische rechtsstaat. [Gezag]  Zoiets als ‘de’ overheid bestaat (ook) niet. Veeleer is sprake van complexe netwerken van organisaties waarbinnen één of meerdere overheden een belangrijke rol speelt of spelen. Het mag derhalve wel helder zijn dat het van belang is of in deze de Monarch of de Minister-President die aan het hoofd staat de Verantwoording ook draagt. Dat hij zich hier ook ter dege van bewust is.

Iemand die zijn geest niet onder controle heeft, de verantwoording afwijst, angstvallig is – dit in tegenstelling tot ‘vreze en beven’ – vormt een bedreiging voor de nationale en internationale veiligheid, maar ook in het onderling vertrouwen, gezonde verstandhoudingen en stabiele relaties.

 Voorbeeld: 1 Samuël 18  De invloed van de samenleving, beeldvorming onder toekomstige leiders, volgzame kuddedieren. Wij kunnen noch Israël noch de Russen of enig ander iets of iemand de schuld geven; maar wij dienen zelf de verantwoording te dragen. Het is tot onze lering …  maar velen verwerpen de les, de ‘spiegelinformatie’.

Met vergelding halen wij onze doelstellingen niet – het is een schadelijke maar ook schandelijke weg!

Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheiding en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geldt voor het in dit deel besproken onderwerp cultuur.  ~  Grondbeginselen der Sociologie

“Alleen een Koning of Souverein die inziet hoe de armoede ontstaat is bij machte hier iets aan te doen!”
Het is dan ook de hoogste tijd om een aantal zaken (een taakuitvoeringen) op orde te brengen en in ere te herstellen. Een taak voor ons allen!

Maatschappelijke Dienstverlening (WMO)

Ter afsluiting ‘Uitsluiting en Armoede’ (in tegenstelling tot ‘Armoede en Uitsluiting’): In Zorgbeheer deel ik wat ervaringen en verschaf ik inzicht hoe ‘Nederland Werkt’. ‘De’ Rekenkamer heeft van node de budgetten beter te besteden- gezond te investeren in de toekomst! Tja, weet een ‘ervaring rijker’.
De Werkwijze[r] die door verschillende overheidsambten als didactische werkvorm wordt ingezet is Zorgbarend. De Zorgwekkende Praktijk binnen ‘Het’ Koninkrijk vraagt de nodige aandacht en vereist inspanning …
Over het (nog) Onbetaalde Werk dat Vrijwilligers (lees: hard werkenden) doen ten bate van de samenleving en de salariëring van ambtenaren die presteren ten koste van die samenleving zal nog verder gesproken moeten worden. Dit zal ook gevolgen hebben voor de verdeling van het pensioen. ‘Top!

Zeg mij: “Op wiens schouders rust het nu?”

Je Maintiendrai …

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *