Volgens Procedures …

Deze afspraak, een zogeheten ruling, is niet voorgelegd aan het speciale team dat bij de fiscus de afspraken met multinationals behandelt.

Afspraak belastingdienst met P&G niet volgens procedures. Bron: FD

Aldus het artikel in het FD.

Voor ik inga op deze ruling vermeld ik eerst iets over het huidige beleid en de daarmee gepaard gaande verdere bureaucratisering en het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid).

Ook de gevolgen voor de psychosociale werkbelasting en verdere aantasting (afbraak) van de constitutie (grondwet) en de grondrechten komen hierbij ter sprake. De huidige Verzorgingsstaat en het Zorgbeheer.

De aanleiding tot dit artikel houdt verband met de (vermeende) rechtszekerheid en de rechtsgeldigheid en heeft betrekking op het disfunctioneren van de staat en de uitkomsten van dat proces van overheidshandelen waarbij de gedupeerden worden ‘vertrapt’, maar ook ‘nagetrapt’.

‘Sterker dan in andere landen worden in Nederland maatregelen genomen om de verzorgingsstaat om te vormen.’
Eerst begin ik met inzichten in de huidige ontwikkelingen binnen de Nederlandse Verzorgingsstaat zoals eerder door onderzoek bekend is geworden en in 1999 werd gepubliceerd. Daarnaast ga ik in op de eerder bedoelde kwaliteitseisen die uitgaat van de gedachte dat gezag niet in handen van enkelen moet worden gelegd (echter verkiest het merendeel van de burgers om het wel in handen van enkelen te leggen). Gezag moet worden verdeeld om misbruik (ook van een ‘dictatuur van de meerderheid’) en oneigenlijk gebruik wordt voorkomen. Veelal worden de hier bedoelde eisen samengevat met de aanduiding democratische rechtsstaat.  Bron: ‘Staatkunde, Nederland in drievoud.’

De maatregelen die genomen worden om de verzorgingsstaat om te vormen behelzen vooral de volgende: 

  1. Het introduceren van financiële incentives (prikkels) als aanvullend sturingsinstrument in de verhouding tussen centrale en lokale overheden, in de verhoudingen met en tussen uitvoerende organisaties en in de verhouding met de consumenten van beleid. Bijvoorbeeld: door het introduceren van een eigen risico – de verzekerde draagt zelf een deel van de kosten – worden de burgers geprikkeld om minder snel gebruik te maken van bepaalde zorgvoorzieningen.
  2. Institutionele herinrichting van de georganiseerde verhoudingen tussen overheid, maatschappelijke organisaties en uitvoeringsorganisaties. Bijvoorbeeld: bij de recente herinrichting van de uitvoering van de sociale verzekeringen is deze uitvoering uit handen genomen van de bedrijfsverenigingen, waarin werkgevers en werknemers de dienst uitmaakten, en is een nieuwe onafhankelijke organisatie belast met het toezicht hierop.
  3. Het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in het uitvoeringsproces door aanscherping van wet- en regelgeving, het benadrukken van plichten van burgers en de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid. Bijvoorbeeld: de wetgever probeert de instroom in de WAO te verminderen door de voorwaarden voor een recht op uitkering scherper te formuleren en betere waarborgen in te bouwen tegen misbruik en oneigenlijk gebruik.

Institutionele Herinrichting: Over de herinrichting (waarvan de eerste signalen al in de jaren zeventig werden opgevangen) kan gezegd worden dat deze haaks staan op de Constitutie en de gedachte met daarbij bedoelde eisen die samengevat worden met de aanduiding democratische rechtsstaat. Met betrekking tot het functioneren van de staat (democratie) is onder andere de volgende (kwaliteits-)eis opgesteld:

algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen;

Teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen! Ten gevolge van verdere bureaucratisering, maar in het bijzonder het terugdringen van de discretionaire ruimte ondervinden zorg- en hulpverleners in toenemende mate een psychosociale werkbelasting. Deze beroepsmatige last wordt (soms) ook  meegenomen naar huis.

Ruling: Om uitleg te geven omtrent het recht of rechtszekerheid licht ik, zonder daarbij in te willen gaan op de specifieke bepalingen, iets uit dat ik aantrof op de website omtrent informatie en diensten van de Belgische overheid www.ruling.be/nl/ruling: ‘Deze ruling geeft rechtszekerheid aan de aanvrager’

Veelal is sprake van vermeende rechtszekerheid terwijl het NIET is gemaatstaafd! In een ander artikel ‘Maar de juridische problemen waren overkomelijk‘ haal ik bijvoorbeeld de ‘Toets op de Uitvoerbaarheid‘ aan. Blijkbaar  werken financiële incentives (prikkels) als aanvullend sturingsinstrument in de verhouding tussen centrale en lokale overheden, in de verhoudingen met en tussen uitvoerende organisaties en in de verhouding met de ‘consumenten’ van beleid?

Juist ten gevolge van deze regelgeving en in het bijzonder het beleid van het Rijk komen veel huishoudens, niet alleen in Nederland en België maar ook in andere delen van de wereld, in moeilijke omstandigheden zoals armoede en schuldproblematiek terecht. Daarnaast volstaat het functioneren van de rechter in het huidige beleid niet naar behoren:

Door algemene rechtsregels vast te stellen wordt voorkomen dat burgers afhankelijk worden van willekeur.
Om deze regels te kunnen handhaven is de rol van de rechter van het grootste belang. Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur. Dit betekent dat politieke controle en verantwoording wordt aangevuld met controle door en verantwoording aan daartoe specifiek in het leven geroepen organen.

Het blijkt wederom dat de mens (doorgaans) hooguit leert wanneer hij/zij iets dreigt te verliezen of het al verloren heeft. Pas dan wordt het nut en het belang maar ook het doel waartoe gezien. Of men dan zijn/haar nek wil riskeren om de zaken te herstellen om het tij te keren moet men nog afwachten (velen echter zijn nalatig). Indien er geen tegenwicht wordt geboden en er vindt geen ommekeer plaats, dan zullen de uitkomsten van dat proces onherroepelijk zijn!
In 2011 publiceert de Volkskrant ‘Soevereine staat volkomen uit de tijd‘. Hierin wordt gesteld dat ‘Ook door uit de Europese Unie te treden, kan Nederland zijn soevereiniteit nooit terugwinnen. Staatssoevereiniteit is namelijk iets van het verleden.‘ Vreemd, want het bezigt de mens al duizenden jaren en dat zou nu niet meer aan de orde zijn?’
Vreemd, want door het huidige beleid en daarmee gepaard gaande aanscherping van wet- en regelgeving (met daarbij sociaal onrecht en geestelijke nood) komt sterk overeen met het bewind dat onder de heerschappij van koning Saul plaats vond. Bron: 1 Samuel  Deze man deed zelfs zijn eigen zonen en dochters sociaal onrecht aan gepaard met geestelijk geweld en handelde bedrieglijk met zijn naaste. David echter handelde voorzichtig, maar werd ‘slechts’ door schade en schande wijzer. De Bijbel waarschuwt ons om waakzaam te zijn, want ook in deze tijd (net als in de dagen die geweest zijn) zullen deze dingen geschieden.
   * beschaamd worden zij die zonder reden trouweloos handelen …

Gedecentraliseerde Eenheidsstaat: Waren in de Vaderlandsche Geschiedenis Stadhouders ‘onze’ beschermheren (van de 7 Provinciën) zo is van oorsprong ‘de’ Functie van de Koning. Echter, deze functie blijkt zijn waarde niet meer te genieten! Toch liet een hoogleraar in mei 2016 een opmerking na en vermelde het volgende: ‘Alleen een Koning of Souverein die inziet hoe de armoede ontstaat is bij machte hier iets aan te doen.
In de tegenwoordige tijd hebben wij de provinciale besturen en de gemeentebesturen. Essentieel voor de positie van het gedecentraliseerde bestuur is de democratische rechtvaardiging van dit bestuur.

Dit gegeven maakt dat het gedecentraliseerde bestuur namens de burgers de eigen belangen kan behartigen en als zodanig tegenwicht kan bieden aan de regelgeving en het bestuur van het Rijk.

In de praktijk komt hier weinig van terecht, maar blijkt men slechts een uitvoeringsinstantie en behartigd het gemeentebestuur niet de belangen van de burgers. Wij lazen eerder onder de noemer Institutionele herinrichting dat de georganiseerde verhoudingen tussen overheid, maatschappelijke organisaties en uitvoeringsorganisaties veranderen en dat taken uit handen worden genomen.

Als voorbeeld kan de WMO worden aangehaald:  Juist doordat verhoudingen veranderen is een situatie ontstaan waarbij het gemeentebestuur van Rotterdam en de maatschappelijke organisaties meer en meer als instrument worden gebruikt om financiële lasten op te leggen aan de gemeenten en de burgers. Althans, zo komt de uitwerking en handhaving van de regelgeving en het bestuur van het Rijk in de praktijk tot uiting.
* Er wordt in de media gesuggereerd dat de burger voor conflicten zorgt …

In paragraaf 9.6 van het studieboek ‘Staatkunde, Nederland in drievoud’ wordt het volgende naar voren gebracht:

Thans lijkt de verzorgingsstaat over haar hoogtepunt heen. Hoewel de publieke steun voor sociale zekerheidsprogramma’s nog steeds groot is, wordt vanuit het eind van de jaren zeventig steeds nadrukkelijker de vraag gesteld of de verschillende nationale, universele en collectieve arrangementen en de omvangrijke overheidsinmenging nog wel doeltreffend en doelmatig zijn.

Een eerste punt dat naar voren wordt gebracht is dat de kosten voor de verzorgingsstaat hoog zijn. De vraag is of we die kosten in de toekomst nog willen (en kunnen) dragen.
Een tweede punt dat naar voren wordt gebracht is dat veel regelingen weinig doeltreffend zijn. Ze bereiken niet de mensen waarvoor ze zijn bedoeld en lossen fundamentele problemen niet (meer) op. De vraag is of de overheid nog wel in staat is om in de huidige, snel veranderende wereld op allerlei problemen een adequaat antwoord te bieden.
Een derde punt en derde is dat diverse regelingen kwetsbaar blijken te zijn voor fraudemisbruik en oneigenlijk gebruik.
In een ander artikel ‘Tulip Fever‘ (engelstalig) heb ik naar voren gebracht dat het met name de overheden zijn die de burger van ondeugdelijk informatie voorzien. Daarbij dient opgemerkt te worden dat veel formulieren van dien aard zijn dat bij de intake al onvoldoende maar ook ondeugdelijke informatie wordt ingewonnen. Het is dan ook voor een rechter haast een onbegonnen zaak om hier nog wijs uit te worden. Ook advocaten verstrekken informatie zonder voldoende inhoudelijke kennis te hebben van een zaak. Daarnaast speelt ook de tijdsdruk parten en worden veel burgerzaken vanaf het begin af aan al niet (meer) zorgvuldig behandeld – regeldruk.

Fundamentele problemen: Op 16 oktober 2015 schreef ik een brief gericht aan Zijne Majesteit de Koning betreffende ‘De Verwaarloosde Staat’ waarin ook opgemerkt ‘redelijkheid’ en ‘billijkheid’. De brief werd overgedragen aan (toen nog) het ministerie van Veiligheid en Justitie maar werd afgedaan als een persoonlijke zaak en daarbij werd opgemerkt dat het mijn individuele zorg is. Teleurstellend? Het lag in de lijn der verwachting ….

Ontslag van disfunctionerende werknemer wordt moeilijk(er); 
Op 1 juli 2015 treedt het tweede deel van de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) in werking. Hiermee wordt het ontslagrecht ingrijpend veranderd. Ontslagvergoedingen worden verlaagd. Daar staat echter tegenover dat het ontslag zelf kritischer wordt getoetst. In ieder geval in het geval van een disfunctionerende werknemer. Wat kunt u als ondernemer doen? Hoe zorgt u ervoor dat ontslagprocedures in het kader van disfunctioneren, bij u ook na 1 juli a.s. succesvol blijven?

De disfunctionerende werknemer

Het is een veel gehoord probleem uit de praktijk. De werknemer die het vereiste niveau maar niet weet te behalen, de kracht die ondanks goede bedoelingen steeds de omzetnormen niet haalt, of de werknemer die geregeld fouten maakt waardoor uw onderneming schade lijdt.

Bron: BTU-Advocaten

Aan een disfunctionerende staat geen gebrek! De onderneming lijdt schade door gebrek aan inzichten de daarmee gepaard gaande inschattingsfouten. Het niet herkennen van de ernstige gevolgen die door de beleidsmakers en de uitvoering daarvan tot stand komen vormt echter het grootste probleem.
Eerder heb ik een artikel geschreven over Vrouwe Justitia die al het goed doorbrengt: ‘The Harlot‘ (Engelstalig)  De burger is afhankelijk van willekeur en de burger die aan het recht onttrokken wordt is tot de roof weggevoerd en is derhalve niet beschermd. Justitie (zichzelf boven het Volk en haar Vorst verheven) misbruikt het instrument met gevolg dat de burger links- of rechtsom ernstig gedupeerd en geschaad wordt, beroofd en zelfs uit huis gezet. Het slachtoffer wordt vervolgens nagewezen en beschuldigd …  En ondervind nog vele jaren de gevolgen van een falend beleid en de uitvoering daarvan!

Maar weet dit, dat, indien de heer des huizes geweten had, in welke ure de dief zou komen, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis niet hebben laten doorgraven.

Wordt er met twee maten gemeten?  Of kan het ontslag van een disfunctionerend Kabinet of één van de verantwoordelijk medewerkers ook succesvol geregeld worden? Ontslagvergoedingen worden verlaagd!  ‘Ontbinding Kamers

Waarom haal ik deze dingen aan? Niet alleen de Schatkist wordt op listige wijze leeggeroofd, ook Nederlandse Staat raakt in ernstige mate in verval met alle gevolgen voor de bevolking. Zelfs dusdanig dat de Heer des Huizes op een dag ook uit huis wordt gezet!

Volgens procedures?  Is hier geen sprake van Hoogverraad? Mijns Inziens wel!

Niet alleen volgens eerder gemaakte afspraken maar ook gelet op de gelofte die is afgelegd!

 

Hoogachtend, Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *