Zorgbeheer (over de Verzorgingsstaat)

Na 25 maanden en nog 3 maanden te gaan komt de bijstand naderbij. Hoe komt het? Hoe kan het gebeuren dat arbeiders na bijna 30 jaren van arbeid in de bijstand terechtkomen?

“De rekenkamer doet ten behoeve van de gemeenteraad en de burgers onafhankelijk onderzoek naar de doelmatigheid, doeltreffendheid, rechtmatigheid en transparantie van het door het gemeentebestuur gevoerde bestuur. Hiermee levert zij een bijdrage aan de verbetering van het openbaar bestuur.”  –  Bron: Rekenkamer Rotterdam

Aanleiding
In vervolg op het eigen onderzoek, eerdere verslagen (artikelen), de persoonlijke ontwikkeling in combinatie met een onderzoek die loopt voor de rekenkamer van de gemeente Rotterdam en een onderhoud met een ambtenaar van de gemeente (WW@Work) komt dit artikel tot stand en wordt ingegaan op Zorgbeheer of ‘Rentmeesterschap’. Verder vraag ik uw aandacht voor de ‘bedrijfseconomie’.

Geschiedenis
Uit mijn cv valt te herleiden wat ik allemaal heb gedaan. Men kijkt naar je diploma en wat je dertig jaar geleden deed. Je wordt ook door het UWV niet vooruit geholpen – denk aan bijscholing – maar je wordt achterwaarts gesteld.
De uitdaging die je destijds op je vijftiende in het werk had en de jongere nog koerstert; dat mag jij gaan doen voor € 835,– per maand? De jongere krijgt geen kansen met wat jij ‘blindelings’ kunt doen. Geestdodend …

Doorwas
Wat je zoekt en waar je uitdaging in vindt – groei/ontwikkeling/vooruitgang– maar waarvoor je eventueel theoretisch moet worden bijgeschoold (ervaringsdeskundig ben je al) komt niet aan bod, laat staan in zicht. Inmiddels heeft de gemeentelijke ambtenaar (centraal onthaal/CVD) de burger  door ruling al een maatschappelijke voorzieningen (WMO) weten af te persen en ligt er een factuur van € 1.432,– per maand. Noodgedwongen om aan het maatschappelijk verkeer deel te kunnen nemen. Het zorgt voor werkgelegenheid zoals ‘budgetbeheer’ bij het CAK. Na 6 maanden is dat bedrag dus al opgelopen tot een totaal van € 8.592,–. Een bedrag waarvoor de burger ‘de nodige’ bijscholing had kunnen hebben waardoor er bekwaam personeel in de zorg en het onderwijs maar ook op ander terrein beschikbaar zou zijn!

Ruling
In het artikel ‘Volgens Procedures‘ breng ik naar voren dat er sprake is van ruling en ook mag (met hetgeen hier staat) blijken dat er  ‘ondanks’ (of juist dankzij) een Institutionele Herinrichting  van de georganiseerde verhoudingen in de besluitvorming, het maken van afspraken en afgedwongen contracten de democratie maar ook de menswaardigheid geen gestalte krijgt!

Achterwaarts gekeerd
Al met al heeft de wijze waarop de staat functioneert serieuze gevolgen voor de psychische gezondheid maar ook voor de toekomst van veel burgers, maar ook voor de toekomst van de Nederlandse staat aan zich.
Het is zorgwekkend dat politici maar ook juristen die deze kennis en inzichten al ruim 10 jaar bezitten hier geen werk van gemaakt hebben! Sinds mei 2017 beschik ik over het boek ‘Staatkunde, Nederland in drievoud’. Al geruime tijd besefte ik dat de gangbare weg via ‘justitie’ niet in overeenstemming is met de doelstellingen van de wetgever – en dus misbruik en oneigenlijk gebruik.

er bestaat geen bevoegdheid dan die welke berust op een voorafgaand wetsbesluit (legaliteitsbeginsel); ~ Gezag

Op basis van de rest van de informatie mag op basis van die gegevens gesteld worden dat de burger ook over eigen bevoegdheden beschikt en een eigen democratische legitimatie heeft – gelijkwaardigheid met dien verstande dat de menswaardigheid tot gelding komt! De burger als gezagsdrager heeft anders dan de overheid niet het ‘monopolie’ van gerechtvaardigde gewelduitoefening.

Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten. Gegeven de betekenis van een democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat.  ~  Gezag

Legaliteitsbeginsel
Ondanks de legitimatie die justitie heeft handelt zij in strijd met ‘die wet’. Niet alleen justitie, maar ook andere overheidsambten maken zich herhaaldelijk schuldig aan overmatige machtsuitoefening. Hierbij is de burger per geval ook afhankelijk van willekeur.

Door in het bijzonder aandacht te besteden aan de gelijke behandeling van gelijke gevallen en de bescherming van individuele vrijheid van de burgers wordt in de parlementaire democratie het scheppen van ruimte voor minderheden tegenover meerderheden de belangrijkste taak van de rechter. Die taak is belangrijk ter bescherming van de burgers, maar natuurlijk ook ter bescherming van de democratie zelf.  ~  Rechtsstaat

Met regelmaat onttrekt de overheid zich aan het recht, maar niet alleen de overheid, ook justitie dat als een onafhankelijk orgaan zou moeten optreden – zelfstandige (autonome) taken en bevoegdheden – en de rechter. Het kan nooit de bedoeling zijn geweest dat een burger als gevolg van de totstandkoming van wetten en juridische besluiten tot de roof is weggevoerd, dat zijn rechten worden afgepakt en dat middels een andere wet voor een bedrag van € 1.432,– een nieuwe overeenkomst sluit met het gezag! Alleen hieruit blijkt dat overheidsambten hebben gefaald en hun plicht niet zijn nagekomen!
Van hetzelfde kan worden gesproken wanneer een trouwbelofte wordt verbroken (hetgeen iets anders vertegenwoordigd dan ontbonden). In het proces (de uitvoering en naleving van regels) ontbreekt het niet alleen aan toezicht en handhaving (op de naleving hiervan) maar is er ook sprake van overmatige machtsuitoefening en misbruik van het instrument. Met regelmaat ziet de wetgever maar ook de advocaat (gezagsdragers) kans om zichzelf te verrijken en behartigd niet de belangen van de burger/cliënt op de wijze zoals het behoort – het is immers legaal – maar handelt in strijd met de doelstelling van de wetgever. In dit verband dient ook herkent te worden dat er geen bevoegdheid bestaat dan die welke berust op een voorafgaand wetsbesluit en dat er derhalve sprake is van wetteloos handelen! Het recht wordt dan door menselijke handelingen verstoord of aangetast – soms ernstig.

De gedupeerde wordt vervolgens langdurig ‘geketend’ en staat onder streng toezicht terwijl de rollen omgedraaid zouden moeten zijn!
Rechtsregels dragen bij aan de vestiging, de handhaving of het herstel van het recht in de samenleving (de rechtsorde).   Bron: Wikipedia  ~  Recht

Rechtsorde
Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur.  

Een bedrieglijke weegschaal : gruwelijk!

Dat een staatsburger die van have en goed is beroofd en na besluit van de rechter uit huis wordt gezet (en derhalve dakloos is) als gevolg van het disfunctioneren van de staat het gezag confronteert geeft te kennen dat ‘de toon’ van de gevestigde orde als anti-intellectueel mag worden aangemerkt.

Het fascisme (Italiaans: fascismo) is een extreme vorm van autoritair nationalisme en is antidemocratisch, anticommunistisch, antiliberaal, antiparlementair en anti-intellectueel. Het is een politiek stelsel dat onder meer werd ingesteld in Italië van 1922-1943.  Bron: Wikipedia  ~  Fascisme

Autoritair
In dit verband kan worden opgemerkt dat Koning Willem I op een bepaald moment een tamelijk autoritaire rolopvatting had. Met het oog op het functioneren van de staat heeft De Hoge Raad destijds in het Meerenberg-arrest (HR 13 januari 1879, W 4330) het een en ander vastgelegd!
Derhalve kan het niet zo zijn dat een minister-president of enig ander burger zich deze rol wel toe-eigent!

Functie
‘Door deze bijzondere functies worden aan het overheidshandelen specifieke kwaliteitseisen gesteld, die boven alles berusten op de gedachte dat gezag niet in handen van enkelen moet worden gelegd.’  Gelet op het functioneren van de staat kan het derhalve niet zo zijn dat een ambtenaar zich aan zijn plicht onttrekt en derhalve slechts kostwinnaar is voor het gezin! De ambtenaar heeft ook de zorg voor de gemeenschap die onder zijn zorgtaak valt. In dit verband geldt voor de maatschappelijke organisaties hetzelfde met betrekking tot de zorgtaak die zij voor de burger hebben die (contractueel) onder hun zorg gesteld is.

‘Het is mijn rol niet’ vindt bij mij dan ook géén gehoor!

Conclusie
Al met al kan er gesteld worden dat er achterom gekeken wordt en daardoor ontstaan er botsingen, (ook) in het maatschappelijk verkeer, tussen de burger en de dienstverlener. De overheid die moeite heeft met anticiperen komt in botsing met de burger die zijn uiterste best doet om te participeren (maar niet naar het ravijn)!
Wat het ‘economisch’ voor gevolgen heeft mag helder zijn, maar blijkbaar heeft het hoofd van de organisatie Rutte van node dat hem uitgelegd wordt dat het niet bijster gezond is – schadelijk, zelfs ‘dodelijk’ voor de organisatie! Het inperken van het welzijn hindert de welvaart.
De uitspraak ‘Kortom, op termijn zouden ruimhartige verzorgingsstaten hun eigen economische basis ondermijnen‘ zoals gesteld in het studieboek ‘Staatkunde, Nederland in drievoud’ uit de serie nieuwe didactiek voor bestuur en politiek is ook volstrekte waanzin (Versobering).
Al met al lijkt Nederland terug te zijn bij af (van voor de onafhankelijkheid).

Tot slot
En met het gezegde ‘vooruitzien is regeren‘ in gedachten en hetgeen getuigt van het (dis)functioneren van de staat kan het volgende gesteld worden: ‘In Nederland is sprake van regeringloosheid.’
In elk geval is er sprake van een situatie waarin ‘de regering’ de staat leidt naar het ravijn en in het bijzonder is er sprake van ondermijning van de staat.

‘Alleen een Koning of Souverein die inziet hoe de armoede ontstaat is bij machte hier iets aan te doen’

Hoogachtend,  ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *