Een Veilige Haven

€ 1.432,00 x 18 = € 25.776

Waarom begin ik met dit bedrag? Op 17 december 2018 komt mijn bezwaar voor de bestuursrechter. Ondanks dat ik 16 oktober 2015 Zijne Majesteit in het kort heb geïnformeerd over ‘De Verwaarloosde Staat’. In een e-mail bericht heb ik een lid van de Tweede Kamer geïnformeerd over ‘de gang van zaken’ en daaruit kan opgemaakt worden dat veel geld rondgaat in zorg- en dienstverlening dat er niet toedoet! Het geeft ook een beeld over het (dis)functioneren van het ambtelijke apparaat gedurende tientallen jaren en in het bijzonder de laatste 10. Dit kost de belastingbetaler niet alleen miljarden, maar ook zijn gezondheid en zijn grondrechten. 

Tienduizenden mensen zijn aan de kant gezet

Het bericht schreef ik naar aanleiding van een Tweet omtrent de brand in de St. Urbanuskerk te Amstelveen en een korte berichtwisseling:

Geachte mevrouw,

 Een aantal gevallen van psychosociale problematiek hebben in de afgelopen 10 jaar tot een aantal gevallen van zelfdoding geleid. 

In 2013 viel mijn oog op een geschrift in Ezechiël 34. In het weekend van 12 t/m 15 september verharde het aangezicht van mijn vrouw (ex-) evenals de kerkelijke leiders. In dit geschrift valt een systeemkenmerk op en daarom citeer ik een aantal verzen:
 2 Mensenkind! profeteer tegen de herders van Israël; profeteer en zeg tot hen, tot de herders: Alzo zegt de Heere HEERE: Wee den herderen Israëls, die zichzelven weiden! zullen niet de herders de schapen weiden?
 3 Gij eet het vette, en bekleedt u met de wol, gij slacht het gemeste, maar de schapen weidt gij niet.
 4 De zwakke sterkt gij niet, en het kranke heelt gij niet, en het gebrokene verbindt gij niet, en het weggedrevene brengt gij niet weder, en het verlorene zoekt gij niet; maar gij heerst over hen met strengheid en met hardigheid.

Zo ook liet Durkheim in 1893 zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geld voor organisatiecultuur.

 Ik heb gezien hoe het aanzien en het uiterlijk voor een aantal van deze organisaties met een verkondiging van godsdienst en menslievendheid belangrijker is dan de zorg voor sommige van hun leden. Ik merk op dat ik inhoudelijk niet op de hoogte ben van de St. Urbanuskerk in Amstelveen, maar ik vraag mij wel af aan een gebouw of monument van steen meer waarde gehecht moet worden dan dan een mensenleven, ook aan de geestelijke gezondheid. Keurt een stroming binnen de islam bepaalde gedrag en kledij openlijk af, ik heb de geveinsdheid gezien achter kerkmuren. Doordat een aantal broeders het aanzien binnen de kerk belangrijker vinden dan het welzijn en de geestelijke gezondheid van de leden is de arme oneer aangedaan en krijgt de rijke het voorgestoelte. Doordat ik mij volkomen in heb gezet voor iemand die verstoten zou worden, ben ik verstoten en werd ook mijn dochter verstoten. Dit had een scheiding tot gevolg. Er is sprake van geestelijke/psychische terreur. 

 Op 3 januari 2017 stond ik op straat. Kan iemand nog meer onrecht gedaan worden terwijl hij zijn naaste het recht schenkt? Ik ben verstoten omwille van een vrouw die zorg nodig had. Er werden onwaarheden verkondigd en vanuit hun filosofie wordt er naar de voorganger (aanzienlijke) geluisterd. Ik kwam op mijn werk op voor de zwakkeren, ook daar door het management verdreven. Houdt de naastenliefde daar op? Wat mij betreft niet! De liefde zij ongeveinsd, zoekt zichzelve niet, zij wordt niet verbitterd. 

 Mijns inziens komt ware Godsdienst tot uiting in de zorg voor de naaste, ook het geestelijk welzijn, en door de bouw van gebedshuizen en het bezoeken daarvan. Toch wil ik de betekenis hiervan niet ontkennen! 

 In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondbeginselen van de moderne staat inzichtelijk. In dit studieboek uit de serie nieuwe didactiek voor bestuur en politiek wordt opgemerkt dat de overheid de verantwoordelijkheid heeft voor de bescherming van een minimaal niveau van menswaardigheid voor ieder van ons, maar ook dat niemand zich aan het recht kan onttrekken. Ook de overheid niet. En ondanks dat voor het functioneren van de staat onder andere de volgende regel geldt – algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen – is mijn ervaring dat ook in het gerechtshof de burger wordt verstoten van het recht om vervolgens verder uitgebuit te worden. 

Zo is de opkomst van het bestuursrecht een gevolg van de grote uitbreiding en intensivering die de overheidsbemoeienis met de maatschappij sinds het einde van de 19e eeuw heeft ondergaan. Hierbij ziet de burger zich geconfronteerd met een toenemend aantal regels en is veelal afhankelijk van een specifiek voor hem genomen besluit, als een vergunning. Niet alleen is dit ook in de jaren na de Tweede Wereldoorlog verder uitgebreid en is de discretionaire ruimte in het uitvoeringsproces teruggedrongen, ook ziet de burger zich in de jaren zeventig en daarna met stijgende kosten opgezadeld. Nu ik een scheiding achter de rug heb, arbeid verloren heb, geen startcertificaat meer geniet ten gevolge van aanscherping van wet- en regelgeving met bijkomende kosten in het uitvoeringsproces en mijn plichten (als dat ik het verstandelijk vermogen niet zou hebben) worden benadrukt, ervaar ik in het uitvoeringsproces meer kracht vanuit de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid, en verdere uitbreiding en intensivering van overheidsbemoeienis. Vanuit het systeem wordt ik benaderd als toen ik nog 4 jaar oud was en behandeld een vrouw mij alszijnde onvolwassen, niet als een man. Verder ervaar ik dat allerlei functionarissen hun tekortkomingen op mij projecteren, geestelijk niet volwassen. Ook het merendeel aan psychiaters valt in deze categorie! ‘Cognitieve Functies

 In reactie op mijn Tweet maakt u mij het volgende bekend “Wat mij betreft is, investeren nu in een gebouw, ook investeren in mensen. Deze kerk betekent voor veel mensen veel. En eens, aanpak daklozen en zwerfjongeren is belangrijk. Daar zetten wij ons ook voor in.”

 Ik ontken de inzet en de inspanningen niet! Met betrekking tot doeltreffendheid en doelmatigheid heb ik echter hele slechte ervaringen. Zou ik ten tijde dat ik werkloos werd baat hebben gehad bij een Hbo-opleiding in bijvoorbeeld het onderwijs, zorg of dienstverlening, op bestuurlijke niveau, nu zit ik al meer dan een jaar in een molen die de samenleving alleen al in periode 9 van 2017 € 1.432,00 kost en waarvoor ik een bijdrage van € 323,22 zou moeten betalen. Werd mij door bestuurshandelen een bedrag van € 1.000 aan alimentatie opgelegd en werd ik vervolgens gedwongen om aan de verkoop van de koopwoning te werken, ontving ik ook niet het recht op een betaalbare woning. Het evenwicht tussen draaglast en draagkracht is als gevolg van de uitbreiding en intensivering van overheidshandelen ernstig verstoord. Dit stemt mij tot nadenken wanneer het gaat over bepaalde rechtsnormen. “Bestuursrecht ziet op de rechtsnormen betreffende het bestuur dat de overheid uitoefent in de samenleving, de relatie bestuur – burger, alsmede de beschermingsmogelijkheden voor de burgers tegen onjuist geachte bestuurshandelingen.” – Bron: Inleiding tot het staatsrecht en het bestuursrecht.

Niet alleen ondervind ik persoonlijk stagnatie en wordt voor mijn begripsvermogen meer dan 30 jaar in tijd teruggezet – wanneer het gaat om psychische processen die te maken hebben met begrip, kennis, herinneringen, problemen oplossen en informatieverwerking – maar ook is het totale overheidsbeleid van invloed op het functioneren van de staat in haar geheel!

Op 16 oktober 2015 toen ik zijn Majesteit bericht gaf m.b.t. ‘De Verwaarloosde Staat’ kon ik niet gedetailleerd zeggen wat mij nog te wachten stond. Op 20 november 2015 schreef ik nog een brief omtrent Sociale & Maatschappelijke Ontwikkelingen. Respectievelijk hebben het ministerie van Veiligheid en Justitie en het ministerie van Sociale Zaken & Werkgelegenheid bericht gegeven niet in staat te zijn mij te kunnen helpen. En al nam het wijkteam centrum Rotterdam contact met mij op en stelde iemand zich voor alszijnde mij en mijn dochter te helpen, maar deed het uiteindelijk niet, het wijkteam Delfshaven zag in dat men niet bij machte was. Toch dwingt de gemeente Rotterdam mij een weg te gaan die op de lange termijn voor toename en versterking van problematiek en conflicten zorgt. Helaas is dit conform het landelijke beleid. Of volgt men in Den Haag Rotterdam na?

Behalve dat vele burgers met de gevolgen van dit beleid te kampen hebben, heeft het ook gevolgen voor het onderling vertrouwen in het maatschappelijk verkeer en het totale monetair beleid. Dat anderen dit in 8 jaar tijd of zelfs langer niet opgevallen is, is erg zorgelijk! Ik verwijs naar de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Al tegen het einde van de vorige eeuw tonen studies aan dat fundamentele problematiek niet (meer) wordt opgelost. Sterker, er zijn in de jaren 90 al maatregelen genomen, ook door het ministerie van Veiligheid en Justitie, die Grondwet en bestuur ondermijnen. Deze en andere maatregelen hebben in toenemende mate gezorgd voor de huidige problematiek. De burger wordt geconfronteerd met kosten, maar ziet geen baten! Sterker, er worden schulden bij hem weggelegd.

Mevrouw, ik merk tot slot op dat de uitvoerende macht berust op kracht, illegaliteit en repressie. Dit is zeer waarschijnlijk onbedoeld tot stand gebracht, maar zoals ik ook in het bedrijfsleven en in de kerk heb vernomen houdt men vast aan het verdienmodel, ook al houdt dit in dat aan een onrechtvaardigsysteem wordt vastgehouden. Er komt geen verandering tot stand doordat men niet wil bekennen dat er fouten zijn gemaakt. Enerzijds is men bang de eigen positie te verliezen (gezichtsverlies), anderzijds doordat men zelf bang is om vervolgd te worden. Al met al keuzes die een gezonde ontwikkeling en een goede afloop in de weg staan. Al met al keuzes die ons dieper in de problemen, ook dieper in de schulden brengen! De fout die ik jaren geleden maakte doordat ik de keuze maakte naar een meerderheid te luisteren en dus mijn oordeel te verwerpen, heb ik ingezien. Ik wordt dan ook niet (meer) eenvoudig overmeesterd!

 “Het is de eer der koningen een zaak te doorgronden.” 

€ 1.432,00 x 18 = € 25.776. Dan vraag ik mij af waarom een UWV geen oplossingen biedt en dat de burger niet tijdig wordt ondersteund om een opleiding te genieten! Overigens vindt ik persoonlijk dat veel opleidingen erg magertjes zijn. Maar goed, dit zal ook liggen aan de basis die iemand mee heeft gekregen, maar die geen herkenning (meer) geniet!

 Ik ben benieuwd naar uw reactie.

 Hoogachtend,