Lowlands

DE KWETSBARE MENS

De afstand tussen Droom & Werkelijkheid

2012: “De VVD wil de rekening van de crisis bij de meest kwetsbare mensen leggen, de SP wil de rekening neerleggen bij de mensen die hem kunnen betalen.”

De Rekening van de Crisis

Ik vang op dat dames en heren politici aan het woord komen op Lowlands 2018. Ik trof net even ‘Lowlands 2012’ toen ik in Google ging zoeken: ‘En wat hadden de politici te vertellen?

Oud nieuws? In 2014 verliet mijn ex- het huis. Mijn dochter had The Revival Fellowship verlaten en ik was eruit gezet. Ook van christenen wordt gezegd dat sommige de weg van Kaïn in zijn gegaan of de leer van Bileam navolgen. Het kwam niet geheel onverwacht en ook niet als een donderslag bij heldere hemel. De procesregels en de processuele handelingen zijn bekend : geframed.

Februari 2015 was ook voor de wet de scheiding rond. Naar het einde van het jaar moest ik ook het huis verkopen omdat na 10 jaar mijn werk bij Riwal werd beëindigd door het management. Zodra het spaarboekje leeg was kwamen de betalingsproblemen en ondanks schrijven aan A. Aboutaleb geen hulp waar ik iets aan heb gehad. Maart 2016 liepen de schulden snel op en na tussenkomst van de rechter stond ik 3 januari 2017 op straat. Op de uitkering werd ca. tweeduizend euro ingehouden en van een belastbaar jaarinkomen van ca. € 46.000 met een koopwoning (en hypotheek aftrek) naar een huurwoning (zonder subsidie) en vervolgens dakloos, nu in de bijstand en vanuit het Wmo (toch) weer een woning en sinds 1 februari 2018 in de bijstand. Een jaarinkomen van ca. € 12.000 en waarvan de vakantiegeld ingenomen wordt door het LBIO. De bestuursrechtelijke premie van € 108 is daarmee (deels) betaald, maar mijn ex- ontvangt nog steeds niets. Wel houd dit het werkloosheidscijfer laag, maar hoe gaat de arbeider in de toekomst de pensioenen voor deze groter wordende groep ambtenaren kunnen voldoen?

Wie is in dit verhaal überhaupt ‘de kwetsbare mens’? 

Met de informatie die ik dan vanaf 15 september 2013 heb en de uitkomsten van dat proces die mij en vele andere burgers totaal anders werd voorgesteld wordt steeds duidelijker dat ‘de rekening’ alleen maar groter wordt. De crisis is niet voorbij, maar wij zijn er nog dieper ingegaan. Lillian Marijnissen wil gerechtigheid, maar ook zij moet erop bedacht zijn dat de gehele organisatie – het zorgstelsel – ondeugdelijk in elkaar zit.

‘Lifestyleziekte’:  Der ‘Religiöse’ Charakter:
In Zorgstandaard – Rechtspraak heb ik het over ‘procesregels en de processuele handeling’, maar ik heb het regelmatig over de grondslagen van de moderne staat. De basisontwikkeling hebben de dames en heren politici klaarblijkelijk overgeslagen en elk heeft nog zo zijn/haar eigen ideologie.

Moeten we vrezen voor een overheid die beweert het beste met ons voor te hebben?

Ik denk dat wij eerder moeten vrezen voor de burgers die een idool aanbidden zoals sinds de 4de generatie van Adam al in gebruik is, of gaan kruipen. ‘t Is niet de dictator die als God wordt vereerd, maar eerder de massa die zwicht en de opdrachten uitvoert en daarmee dus praktiserend aanhanger is van die (zorg)instelling.
Wij moeten vrezen voor een overheid die niet inziet welke vergissing er is gemaakt. Sommige hebben mij persoonlijk te kennen gegeven dat zij na 10 jaar nog niet bij machte te zijn de fouten te ontdekken en toch durven zij het publiek voor te houden dat zij het waar gaan maken.

‘Te veel om dood te gaan, te weinig om van te leven’

In De Stentor lees ik bijvoorbeeld het verhaal van de Deventenaren Carel (59), Jan (58), Eddy (54) en Willem(66): . Ik lees bijvoorbeeld de opvatting “Alles wordt ons afgepakt.” Het is slechts ten dele waar.

Om een antwoord te vinden maar ook om oplossingen te bedenken is de analyse van een essentiële vraagstuk van belang en ik presenteer daarom de volgende vraag: “Wat laten wij onze kinderen na?” Is het niet zo dat wanneer onze ‘kameraden’ in de jaren tachtig zaten te graaien dat de meeste hun schouders hiervoor ophaalden. Niet mee bemoeien. Maar dit “niet bemoeien” vertaalt zich in ‘niet opvoeden’, geen normen en waarden bijbrengen. Als je er iets van zei kreeg je soms van de ouderen op de kop. Ouderen die nu (nog) allerlei reisjes boeken. Zo konden zij zich verrijken en nu nog pleziertjes hebben.

Nu het ineens om onze rechten gaat, dan is het plots huilen geblazen en zielig doen? Wie bekommerde zich om zijn naaste anders dan om de eigen vriendenkring die ons ook alleen maar kennen wanneer wij zelf (nog) geld hebben?

De burger klaagt over het ZorgBeheer, maar zou hij/zij het zelf anders doen? Als er één ding is waarin de burger goed is, zelfs twee, dan is het ten eerste dat hij zichzelf bedriegt en ten tweede de ander verantwoordelijk, zelfs schuldig houdt voor de gevolgen. Niet alleen de overheid, maar (deels) ook de samenleving heeft de totale organisatie geframed. In de hoek geverfd.

Ik zeg niet dat de Deventenaren Carel, Jan, Eddy en Willem slechteriken zijn. NEE! Maar wel wil ik er voor waken dat iemand anders er met de winst vandoor gaat. De Deventenaren zijn er niet mee geholpen als iemand anders met een idee aan de haal gaat en zijn zakken daar weer mee vult. Die mentaliteit is ziek, ook een gezwel en het schaadt de samenleving.
Het is echter wel goed dat Carel, Jan, Eddy en Willem nadenken wat ze op hun oude dag doen. Overigens vind ik de bedragen die voetballers ontvangen evenals de bedragen die er in deze en andere sporten omgaan niet alleen absurd, maar ook onverantwoord. En de lichtmasten? Past dit in een eeuw waar wij een klimaatakkoord hebben ondertekend.

De transitie van de jeugdzorg

Een rijke historie …

Ik liep met mijn opa mee, rondom de boerderij (of was het andersom?) Ik kreeg oog voor de dingen die gedaan konden worden. Mijn opa moet ongeveer 50 zijn geweest toen ik geboren werd. Een eerste kleinzoon, trots …  !!
Zijn wij trots op onze jongeren? Hebben zij een kans gekregen en in het bijzonder: wordt hun de ruimte en de voorzieningen geboden? En met voorziening bedoel ik dus ook die goede zorg van een wijze man (en vrouw)!

“Aan de picknicktafel in Deventer, bespreken Carel en consorten hun sores. Allen vijftigers, tegen de zestig aan. Sinds hun 15e al aan het werk. Laagopgeleid, productiewerk.” Wordt het ontwikkelingsniveau van Carel en consorten gehouden voor het simpele niveau van iemand die zich met een kluitje in het riet laat sturen? – ‘Ambulente Handel
Ik denk dat deze noeste arbeiders nog wel iets van zich laten horen en nieuwe prestaties zullen neerzetten, al is het mogelijk zo dat zij dit nooit zo hadden bedacht.

Wees erop bedacht dat 50-plus Rutte III inhaalt, of worden het de burgers met een beperking? De leugen heeft korte benen, dus Mark is gewaarschuwd. 😉
 

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail