Frauduleuze Praktijken

Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
T.a.v. Drs. K.H. Ollongren
Postbus 20011
2500 EA Den Haag

Rotterdam, 23 augustus 2018

Kenmerk:                                              Betreft:   
Min.BZK/Oll-SPE/23.08.2018               FRAUDULEUZE PRAKTIJKEN

het onderhouden van de kwaliteit van de democratische rechtsstaat

Weledelgestrenge Vrouwe,

 Aangezien ik in sterke mate de gevolgen van staatsrechtelijke en bestuursrechtelijk problemen ondervindt doordat op meerdere bestuurslagen een aantal Grondwettelijke plichten niet wordt nagekomen heb ik niets beters te doen dan de grondslagen van de moderne staat er op na te slaan om te onderzoeken wat (mede) oorzaak is van de schuldenindustrie en andere maatschappelijke problematiek.

Ik heb ook de moeite genomen Democraten 66 via d66@tweedekamer.nl te benaderen nadat ik opzoek was gegaan naar de persoon die zich bezighoudt met financiën. Op de site van d66.nl/mensen kom ik de pagina van Joost Sneller tegen en daarop lees ik o.a, ik citeer: “Streven naar gelijke kansen en maximale vrijheid voor ieder individu om zich te ontplooien.” Ik toon u daarom twee grafieken: 

  

  

  

 Ik zie een stijging in het aantal meerderjarigen dat aanspraak doet op beschermingsmaatregelen en dus een afname van (maximale) vrijheid terwijl het overschot aan uitgaven door het Rijk zou afnemen. De directeuren van zorginstellingen moeten wel smullen van plezier, evenals C.P. Benne waarover ik burgemeester A. Aboutaleb eerder heb aangesproken nadat hij (of het secretariaat namens hem) mijn bericht op 2 december 2015 heeft doorgestuurd naar de concerndirecteur Maatschappelijke Ontwikkelingen.

 In het kort deel ik u mede dat ik na een echtscheiding en verlies van baan na het besluit van de rechter ook mijn woning uit moest. Ook mijn dochter zou een geldige verblijfplaats verliezen en dus was dit een concrete dreiging. Ondanks (zoals mij inmiddels bekend is) het feit dat ik ondanks het gegeven dat ik eerder een hoger inkomen genoot en op basis daarvan geen aanspraak zou mogen hebben op een sociale woning waren er andere gronden op basis waarvan mij dit recht wel gegeven had kunnen worden. Dit had huurschuld en verdere kosten alsook aanspraak moeten maken op het Wmo nadat ik, ondanks tussenkomst van de rechter, op 3 januari 2017 uit huis werd gezet.

 Niet alleen heeft Albert Jan Kruiter (Brainwash – podium voor verrassende ideeën) geconstateerd dat doorgeslagen bureaucratie tot willekeur leidt, ook ik zie en onderga het. Zo verrassend is het echter niet! Een maatregel als Het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in het uitvoeringsproces door aanscherping van wet- en regelgeving, het benadrukken van plichten van burgers en de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid om de Nederlandse verzorgingsstaat om te vormen resulteert in een uitvoerende macht dat berust op kracht.

 Al blijft de definitie ‘onzeker’, hier het concept van De Terreur: De Terreur (Frans: la Terreur, letterlijk vertaald “Schrikbewind”, met een hoofdletter), is een concept dat door historici gebruikt wordt om twee periodes in de Franse Revolutie aan te duiden waarin Frankrijk werd geregeerd door een uitzonderlijke uitvoerende macht die berustte op kracht, illegaliteit en repressie.

 Nu beantwoord de gezaghebber niet aan de Grondwettelijke taak en blijven de maatregelen tegen deze overtreding van regels uit, maar wordt de burger die hierdoor vast komt te zitten waarbij sprake is van overmacht, wel afgerekend met bijvoorbeeld een bestuursrechtelijke premie van 25%, incassokosten, deurwaarderkosten, gerechtelijke kosten, et cetera. Behalve kracht is hier dan ook sprake van repressie al is het strikt juridisch gezien correct.

 Zo stellen De Jong en Schuszler in Staatkunde, Nederland in drievoud het volgende, ik citeer: “Door algemene rechtsregels vast te stellen wordt voorkomen dat burgers afhankelijk worden van willekeur.   Om deze regels te kunnen handhaven is de rol van de rechter van het grootste belang. Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur. Dit betekent dat politieke controle en verantwoording wordt aangevuld met controle door en verantwoording aan daartoe specifiek in het leven geroepen organen. Het belang hiervan is dat naast politieke doelstellingen en belangen vanuit een andere invalshoek naar conflicten en belangen wordt gekeken, namelijk die van een algemeen gerespecteerde buitenstaander.”

 Verder wordt in Staatkunde, Nederland in drievoud het volgende gepresenteerd:

 Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten.

Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat:

Voor de structuur van de staat gelden de volgende regels:

  • de wetgevende macht en de uitvoerende macht worden door verschillende ambten uitgeoefend; *
  • er is een volksvertegenwoordiging die het hoogste ambt in de staat vormt en een wezenlijke rol speelt in de wetgevende macht;
  • er bestaat een onafhankelijke rechterlijke macht, waaraan de bevoegdheid toekomt om besluiten van de uitvoerende macht (bestuursbesluiten) te toetsen aan het geldende recht; er zijn meerdere bestuurslagen waarover het staatsgezag wordt verdeeld.

 De regels zijn een uitwerking van het algemene beginsel, dat in een democratische rechtsstaat geen bevoegdheid bestaat zonder dat controle kan worden uitgeoefend, of zonder dat over de uitoefening verantwoording moet worden afgelegd (Belinfante en de Reede, 1991). In dit licht verwijzen de eerste drie regels naar de horizontale scheiding van machten en het vierde naar de verticale scheiding van machten. 

Voor het functioneren van de staat gelden de volgende regels:

  • er bestaat geen bevoegdheid dan die welke berust op een voorafgaand wetsbesluit (legaliteitsbeginsel);
  • algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen; **
  • wetsbesluiten en besluiten van het bestuur moeten in openheid tot stand worden gebracht en zodanig bekend worden gemaakt dat belanghebbenden er in alle redelijkheid kennis van hebben kunnen nemen (openbaarheidsbeginsel);
  • belanghebbende burgers worden in de gelegenheid gesteld zich uit te spreken over voorgenomen wetten of besluiten (inspraak), dan wel worden in de gelegenheid gesteld mee te werken aan het totstandkomen van dergelijke wetten of besluiten (participatie).

* Dit houdt niet in dat de uitvoerende macht niet bedacht hoeft te zijn op de Grondwet. Sterker, ** zij dient te weten en te beseffen hoe zij toegepast moeten worden teneinde (een minimaal niveau) van menswaardigheid te beschermen. Vanaf 1983 maken ook een aantal zogenaamde sociale grondrechten deel uit van de Grondwet. Daarnaast valt op te merken dat sinds 1948 de gedecentraliseerde eenheidsstaat als deel van de democratische rechtsstaat onlosmakelijk is verbonden met de Grondwet. Hierdoor bestaan er  andere overheden die naast de centrale overheid over zelfstandige (autonome) taken en bevoegdheden beschikken en een eigen democratische legitimatie hebben. Verder spreken wij over een verticale invulling van het algemene uitgangspunt dat controle en verantwoording nodig is binnen de overheid. Het is dus een onwaarheid dat het gedecentraliseerd (stads)bestuur geen tegenwicht kan bieden aan regelgeving en bestuur vanuit het Rijk. Het gedecentraliseerde bestuur kan namens de burgers de eigen belangen behartigen en als zodanig tegenwicht bieden aan de regelgeving en het bestuur van het Rijk, maar is in gebreke? De bescherming van sociale grondrechten is als gevolg van doorgeschoten bureaucratie in verval geraakt? Sociale grondrechten zijn daarmee handelswaar geworden?

 In de Volkskrant van 21 augustus 2018 staat het volgende: Begrotingstekort rechtspraak veel groter dan verwacht. Hoe kan dat? In de Volkskrant van 15 oktober 2008 staat: Het kabinet beperkt de toegang tot de gefinancierde rechtshulp. Gezinnen met een fiscaal jaarinkomen vanaf ruim 22 duizend euro moeten hun advocaat voortaan zelf betalen.

 Gelijkwaardigheidsbeginsel: Verplichting van elke lidstaat om bij de inrichting van de interne rechtsorde ervoor te zorgen dat de procesregels voor rechtsvorderingen die ertoe strekken de rechten te beschermen die de justitiabelen aan het Unierecht ontlenen niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke nationale vorderingen gelden.

 Ongeacht de vraag of het belangrijkste kenmerk van Europese regelgeving voorrang heeft boven nationale regelgeving, dit doet geen afbreuk aan het feit dat de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland dient te worden onderhouden. Sterker, er is ook nog zoiets als gemeenschapstrouw of Unietrouw:

 Gemeenschapstrouw: Benaming voor het beginsel van loyale samenwerking of loyaliteitsbeginsel. Het in het EU-Verdrag vastgelegde beginsel (artikel 4 lid 3) dat lidstaten alle maatregelen zullen treffen om de verplichtingen uit het EU-Verdrag en het EU-Werkingsverdrag na te komen en zich zullen onthouden van alle maatregelen die de doelstellingen van deze verdragen in gevaar kunnen brengen. Het beginsel werkt ook tussen de lidstaten onderling, tussen de instellingen en de lidstaten en tussen de instellingen onderling.

 Zonder verder in te gaan of uit te weiden over het EU-werkingsverdrag – hetgeen ook veel weg heeft van de uitganspositie en grondslag van de Nederlandse Grondwet uit 1815 (al spreekt Koning Willem I met andere woorden van ‘waarborgen voor vrede en vrijheid’ voor de volkeren) – zijn er dus wel maatregelen getroffen die de doelstellingen van deze verdragen in gevaar (kunnen) brengen. Verder hebben zowel de wetgevende macht als de uitvoerende macht maatregelen getroffen die Grondwet en bestuur ondermijnen. De minister kan hiervoor strafrechtelijk vervolgd worden!

  Democratie is namelijk niet slechts een staatsvorm, maar in de eerste plaats de bijdrage van eenieder aan de gemeenschap en het algemeen belang. En toch, toen ik 4 jaar werd en naar school werd gebracht werd hier al inbreuk op gepleegd. Vrije beroepen zijn meer en meer verdrongen en wat nu ZZP-er is, is daarmee niet te vergelijken. Sterker dan ten tijde toen ik nog een kind was en in ontwikkeling, heeft het jojo-effect van de regeringen invloed op het bestaan van een boer! De balans van draaglast en draagkracht kan sterk maar ook snel wisselen door één of meer stressoren (actoren) en kan zelfs onherstelbaar verstoord raken (mede) door invloed van buiten de organisatie (of het gezin). Daardoor ervaren boeren, burgers, buitenlui lijdensdruk en verminderd functioneren op relevante levensgebieden. Mensen gaan er aan kapot!

  Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent.

 Mevrouw, ik heb ook Maarten Groothuizen geïnformeerd. Een gebrek aan functioneel gedecentraliseerd bestuur, een tekortkoming dat o.a ligt bij de uitvoerende macht die niet professioneel te werk gaat, een tekort in het onderhouden van de democratische rechtsstaat Nederland lossen wij niet op met rechters en andere functionarissen die nog minder dan de autochtoon zelf zich bewust is van de grondslagen van de moderne staat. Ja, uw staatsrechtelijke opvattingen deel ik, maar de wijze waarop dit gestalte krijgt, de wijze waarop wij dit uiten, ook daar moet ik (nog) aan werken.

 Jonkvrouw, Kajsa, als ik ergens ten tonele verschijn en pas dan blijkt dat de situatie totaal anders is dan ik had bedacht of dat mij was voorzegt, dan zal ik mij daarop onmiddellijk moeten instellen en daar naar aanpassen. Ik kom dus ook tot het volgende punt: het regeerakkoord? Vergeet het! Stop geen tijd in nodeloze zaken (volgens mij hoef ik u dit niet te zeggen).

 Tot slot wil opmerken dat (gezien de grafieken en overige informatie die mij kenbaar is geworden) er sinds 2008 sterker dan in de jaren daarvoor onwaarheden worden verkondigd waardoor iedereen met een ‘beeldstoornis’ kampt en daardoor ook niet ziet hoe de situatie daadwerkelijk is. Sterker dan in de jaren daarvoor wordt er frauduleus gehandeld met de bevolking. Het overschot aan uitgaven dat in 2011 om een bedrag van 28 miljard zou gaan is niet afgenomen maar gegroeid. De last, de schulden, de boete (om een boete te ontlopen), die wordt bij een groeiende groep kwetsbare burgers neergelegd. De geschiedenisboeken staan vol met staatshoofden, ook koningen, die zo’n laffe daad van verraad hebben gedaan. Wat willen wij met bedrog bereiken? Het leidt nooit tot de noodzakelijke oplossingen (of een andere koene ridder moet het gaan doen).

 Jonkvrouw, ik stuur deze brief (digitaal) via d66@tweedekamer.nl. Daarna gaat de inhoud van de brief ook online. Ik ben de praktijken meer dan zat!

 Ik ben benieuwd naar een eventuele reactie (van u persoonlijk).

Hoogachtend,