Winstuitkering in de Zorg

Wee den herderen Israëls, die zichzelven weiden! Zullen niet de herders de schapen weiden?  –  Ezechiël 34

Ik lees ‘Winstuitkering in de zorg: terug van weggeweest’.
Lees het volledige artikel in Zorvisie.

Ik heb mijn bedenkingen! Nadat een kennis in 2010 de hoogstpersoonlijke keuze maakte van zelfdoding ben ik verder gaan onderzoeken hoe het met de geestelijke gezondheid gesteld is en waarom herstel (veelal) uitblijft.
Ik ken die stigmatisering en overeenkomstige bejegening richting één persoon niet uit de eerste 21 jaar van mijn leven anders dan het pesten en treiteren. Het is mij na verloop van tijd (autobiografisch geheugen) opgevallen dat in geval er meer invloed vanuit de psychiatrie op de samenleving werd uitgeoefend ook het (a)sociaal gedrag veranderde en dat de problematiek erger werd (falend beleid).
Ik wil opmerken dat een verzorger met ontwikkelt empathisch vermogen en een gezonde dosis zelfkennis doorgaans anders met de zorgvrager omgaat en dat dit ook bijdraagt aan herstel en zelfs leidt tot genezing. Ook merk ik op dat de psychische en psychosociale problematiek veelal ook sterk afhangt van de invloeden vanuit directe omgeving. Ook de normen en waarden van iemands opvoeder(s) (denk aan hypocrisie) hebben invloed op de ontwikkelingen en de vorming van het individu. Overigens beslist het individu (uiteindelijk) toch zelf!

Nu volgt mijn reactie op het artikel in Zorgvisie:

Wanneer wij spreken van “het onderhouden van de democratische rechtstaat Nederland” en de bedoeling van de rechtsstaat evenals de de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat Nederland, dan doet het geen recht. http://www.speelman.org/staatkunde-nederland-in-drievoud/

Al is het strikt juridisch gezien correct, het druist in tegen de bedoeling van de wetgever (misbruik en oneigenlijk gebruik).

Wanneer ik mijn dochter geld verstrek en ik zou de winst opstrijken, dan kan hier sprake zijn van uitbuiting. Uitbuiting, althans de gevolgen hiervan, slaat neer op een volgende generatie. Dit is onwenselijk, maar ook de reden van een groot deel van de psychische en psychosociale problematiek, de armoede evenals de schuldproblematiek. Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal.

Wat is de achterliggende motivatie van mr. dr. Emke Plomp, die tevens (indirect) enig directeur en aandeelhouder is van Psycholex B.V.? Deze ontwikkelingen vind ik onverantwoord. Met bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd moeten wij toch tot inzicht komen?

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail