Een Republiek

Een unieke regering in Europa

Een republiek is een staat waarvan het staatshoofd niet door erfopvolging wordt aangewezen, maar op een of andere manier wordt verkozen.

Bron: Wikipedia

Wat men nu pleegt aan te duiden met de Nederlandse verzorgingsstaat, ook wel aangeduid met democratische rechtsstaat, is vanaf 1848 niet slechts een constitutionele monarchie, maar vooral ook een parlementaire democratie. In de loop der jaren is er daarnaast een zekere consensus ontstaan over de omgangsregels tussen parlement en regering. In onderlinge samenhang bezien, betekenen deze regels dat krachtens de Nederlandse Grondwet de volksvertegenwoordiging uiteindelijk het laatste woord heeft en niet de monarch of de regering. Hiermee wordt voldaan aan de grondregel van de democratische rechtsstaat dat de volksvertegenwoordiging het hoogste ambt in de staat is en daarmee een wezenlijke rol speelt in de wetgevende macht. – Bron: Staatkunde, Nederland in drievoud

Wat is dan het antwoord op de vraag: “Is het staatshoofd verkozen, of is deze door erfopvolging aangewezen?” Wij hebben nu minister-president Mark Rutte, een verkozen staatshoofd die verantwoordelijk is voor het uitoefenen van het gezag dat over het grondgebied en de bevolking wordt uitgeoefend. Hiervoor zijn enkele omgangsregeling van kracht, geldende normen en waarden die onder andere tot doel hebben dat ‘algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van iedere individu in de samenleving tot gelding te laten komen. ‘

Wanneer ik mij concentreer op de relatie tussen de staat en het recht, en ik neem een aantal verschillende opvattingen ter hand, dan wordt duidelijk dat in de relatie tussen staat en samenleving aan een groot aantal voorwaarden niet wordt voldaan. Ook het ministerie van Veiligheid en Justitie laat na de rechtsstaat te onderhouden en daarmee is van een democratie nog nauwelijks sprake. Wie hebben de macht, of “Wie heeft de macht?” Degene aan wie de bevolking het geeft. In veel gevallen ook Justitie.
“Wordt er nog gezag uitgeoefend volgens de (huidige) omgangsregels. Uit een eenjarige studie mag blijken dat dit niet het geval is. Het gezag zoals vastgelegd is wordt niet uitgeoefend, niet zoals is bedoeld.

Is er gebrek aan politieke stabiliteit? Iedere vier jaar maken wij dan ook kans op een ‘dictatuur van de meerderheid’ die ons de wet voorschrijft, maar zelf alle regels aan de laars lapt!
Sterker, zo haal ik uit het volgende bericht: “In Hongarije is sprake van een systematische bedreiging van de democratie, de rechtsstaat en fundamentele vrijheden. Dat concludeert de Hongarije-rapporteur van het Europees Parlement, Judith Sargentini, van GroenLinks na een klein jaar onderzoek.”
“EP-rapporteur wil hardste aanpak Hongarije” zo lees ik in een artikel op https://panorama.nl/nieuws/politiek/. Mevrouw was werkzaam binnen niet-gouvernementele organisaties op het gebied van internationale samenwerking. Wat zijn de gevolgen van ‘een zichzelf versterkende ontwikkeling’ als men niet volwassen in het verstand is. Sommige hebben de ontwikkelingen van een 17 jarige die nog pubert. Laat ma Sargentini eerst zoon Rutte even tot de orde roepen …  Zij is bestuurslid? Welke koers zet zij in de huidige politieke situatie, de weg van de vrede? Zoon Mark is zeker het braafste kindje van de Europese klas?

Jezelf Ontwikkelen: reflecteren en zelfreflectie

Nederland kijkt dus wel kritisch naar de buitenwereld, maar het eigen aangezicht bemerkt zij niet? Of is er hier sprake van moedwillige en bewuste nalatigheid? Ik denk dat wanneer ik naar de feiten en gebeurtenissen van de afgelopen 4 tot 8 jaar kijk, dan is dit laatste zeker het geval bij een aantal partijleiders. De overige zijn merendeels niet in staat de essentiële vraagstukken te analyseren in de relatie tussen de staat en samenleving, laat staan dat zij in staat zijn de huidige nationale en internationale situatie volkomen te begrijpen.
Niet alleen in Hongarije maar ook in Nederland en andere delen van Europa is sprake van een systematische bedreiging van de democratie, de rechtsstaat en fundamentele vrijheden! Laat Nederland (eerst en) vooral zijn eigen Huis eervol (menswaardig) op orde stellen en in orde maken – een Koninkrijk waardig.

Is de Nederlanden niet een eeuwenoude Republiek die telkenmale anders aangekleed en ingekleurd wordt? Momenteel dansen de muizen omdat de kat gevangen zit?
Wat heeft een verkozen volksvertegenwoordiging zoals deze nu is, in staat van ontbinding doordat de rotte appels niet verwijderd worden, inhoudelijk nog te bieden anders dan verderfelijkheid?

Wat kan in deze dan het belang zijn van een Monarch? Kan dit iets van betekenis zijn als het gaat om de relatie tussen staat en samenleving om toezicht te houden op de omgangsregels en handhaving hiervan?
Als proces-instrumentariër is mij duidelijk dat een regelorgaan alleen dan werkt wanneer alle onderdelen ongehinderd kunnen functioneren. De moderne staat is echter een gecompliceerd(er) organisme, waarvan het minder eenvoudig is een (volledige) voorstelling van te maken.

Den-Haag vandaag: Een stel dementerende ouderen en puberende tieners? De ontwikkelingen zijn mede het gevolg van een ongebreideld nastreven van eigen belang door de diverse actoren. Een vereniging van eigen-belang, niet loyaal aan organisatie, Grondwet en bestuur ondermijnend.

Veel van de gekozenen volksvertegenwoordigers vertonen op relevante terreinen een cognitief tekort en hebben moeite om volledig te functioneren – onvoldoende basis aanleg. Die het gezien de leeftijd en de levenservaring(en) zouden moeten kunnen doen geen moeite en zijn onverantwoord bezig.
De constante onverantwoordelijkheid, het roekeloze gedrag en het vaak ontbreken van spijtgevoelens brengt ook veel problemen voor de omgeving en de maatschappij met zich mee. Een aantal ministers dan wel partijleiders hebben dit zeker op hun geweten. Is hier ook sprake van een antisociale-persoonlijkheidsstoornis?  Het is zeker van invloed op de organisatiecultuur, de relatie tussen staat en samenleving, maar heeft ook effect op de internationale relaties dan wel Koninkrijksrelaties.

In Spreuken 31 wordt een Koning geïnstrueerd zich behoedzaam te gedragen: “Geeft aan de vrouwen uw vermogen niet, noch uw wegen, om koningen te verdelgen.” Mag dit ook voor een Koningin gelden? Ik deel een opvatting en laat de lezer zelfstandig de essentiële vraagstukken analyseren!

Mij is duidelijk dat velen geen inhoudelijke dan wel feitelijke kennis bezitten. Maak het je eigen machtig alvorens ijdele woorden dan wel loze kreten te uiten. Bvd!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail