Krijgskunde

Krijgskunde is oorspronkelijk de leer van alles wat op oorlogsvoering betrekking heeft. Tegenwoordig worden ook onderwerpen als buitenlandse betrekkingenoorlogsrecht en bedrijfsvoering van de krijgsmacht daaronder verstaan.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Categorie:Krijgskunde

Strategische Vaagheid of ‘Profetische Visie

Zo liet Generaal Carl Philipp Gottfried van Clausewitz ‘ons’ weten dat alle principes, regels en methoden bestaan, om te gebruiken indien nodig. De toepassing ervan is echter afhankelijk van de beoordeling of ze inzetbaar zijn. De theorie moet veeleer worden ingezet als een hulpmiddel ter beoordeling en mag nooit worden benut als vaste norm.

Ontstaat een crisis of wordt deze veroorzaakt, dan zijn regels of onhelder, ontbreken of worden vastgestelde normen en principes genegeerd. In deze oordeel je en handel je op moreel verantwoorde wijze, op basis van algemeen aanvaarde sociale en ethische normen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je eigen handelen, je bent aanspreekbaar op je gedrag, en je spreekt anderen hierop aan.

Helaas, ook aan de top is het gedurende het conflict niet vanzelfsprekend dat men het zakelijk fatsoen weet te bewaren. (Vrij) Ondernemen wordt immers moeilijk of haast onmogelijk. In zulke situatie hebben ook de Hoofden van Staat iemand nodig die hen helpt technisch en menselijk falen te voorkomen. Er wordt immers van buiten, maar ook van binnen, gebeukt op De onderneming/het Koninkrijk, maar ook weet iedereen het beter, dan Hoofden van Staat.

Krijgskunde als Ondernemersstrategie is dan een mogelijkheid om de crisis te beheersen, maar hoe, zonder dat er (burger) slachtoffers vallen?