Zorgverzekeraars:

‘Slechts twee hoofdlijnenakkoorden nodig’

‘Wat ons betreft, hoeven er alleen voor de medisch specialistische zorg en de wijkverpleging hoofdlijnenakkoorden te worden afgesloten.’

Allemaal mooi … ? Lees het artikel op Zorgvisie.NL

Uit studie blijkt dat de Nederlandse verzorgingsstaat een probleem heeft met ‘gemeenschapstrouw‘. Dit komt mede voort uit de sociale en opvoedkundige ontwikkelingen binnen de organisatie. De ‘werking’ van maatregelen die de doelstellingen van deze verdragen in gevaar kunnen brengen.

Het beginsel van loyale samenwerking ‘werkt’ ook tussen de lidstaten onderling, tussen de instellingen en de lidstaten en tussen de instellingen onderling. Zo is mij bekend dat ook binnen de diverse ministeries een aantal beginselen niet bekend zijn en dat er vanuit de ministeries maatregelen zijn getroffen die de kwaliteit van de democratische rechtsstaat doen afnemen. Bepaalde maatregelen zijn in de jaren negentig al van kracht geworden.

Hebben nieuwe akkoorden zin, ofwel zijn zij doeltreffend als de fundamentele problematiek niet wordt opgelost? Zijn het geen kosten op het sterfhuis? Veel instellingen zien kans deze ‘zwakke positie’ van de volksvertegenwoordiger te benutten om de winsten te vergroten. Uit ervaring weet ik dat bepaalde contracten de uitvoerende extra belemmeren de daadwerkelijke inspanning te kunnen leveren.

Wat maakt het verschil tussen twee of vijf? Ten eerste, om misbruik (ook een ‘dictatuur van de meerderheid’) en oneigenlijk gebruik te voorkomen dient het gezag te worden verdeeld. Dit is mede van belang zodat controle kan worden uitgeoefend maar ook kan het niet zonder dat er verantwoording moet worden afgelegd.
Ten tweede: Onderlinge competitie kan de kwaliteit bevorderen!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail