Antwoorden

Bestuursrechtelijke Premie

 In Staatkunde, Nederland in drievoud staat onder andere het volgende: “Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat.” Gegeven de antwoorden afkomstig vanuit een aantal ministeries zijn de basisregels niet bekend/ingeburgerd. Wat blijft er dan over van de interne rechtsorde tijdens de institutionele herinrichting en de kwaliteit van de democratische rechtsstaat? Profiteurs (graaiers) pakken de winst en verdelen de buit. De overheden schieten hun daarbij te hulp en verzegelen daarbij het lot van de burger.

Dit en meer over de praktijken van de Nederlandse overheid; het Binnenlands Bestuur in mijn brief aan ‘Hoofd Frontoffice’:CJIB_MinJenV_10.07.2018.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Deskundigen

Bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd: dertien mogelijke verklaringen

In 2017 hebben 81 jongeren zelfmoord gepleegd. Dat is bijna een verdubbeling van het aantal suïcides in een jaar tijd. Deskundigen pleiten voor acuut onderzoek naar de opvallende stijging.

Aldus het bericht in het AD van 3 juli 2017.

Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geld voor het in dit deel besproken onderwerp cultuur. – Grondbeginselen der Sociologie

Het studieboek vermeldt verder en ik citeer: “Maar voor mensen betekent de afwezigheid van instincten dat iedere generatie alles opnieuw moet leren. Het zijn echter deze zelfde leerprocessen, waar mensen voor hun (voort)bestaan zo op zijn aangewezen, die maken dat hun gedrag en wijze van samenleven veel veranderlijker zijn dan bij dieren het geval is.

Al in 2010 was mij duidelijk hoe de invloed vanuit zorgbeheerders ook van invloed is op de geestelijke gezondheid hetgeen in verband staat met de psychische en psychosociale problematiek. Een hoogstpersoonlijke keuze van zelfdoding heb ik helaas niet kunnen verhinderen, mede door de houding vanuit de gemeenschap die naar de leiders kijkt en hun gedraging daarop afstemmen (psychosociale ontwikkeling).

De beheerders hebben de gewoonte zichzelf te verreiken, maar het zijn geen leiders die de zwakkere versterken en/of beschermen. De burgers die dit wel doen ondervinden dan ook de gevolgen van de ‘organisatiecultuur’.
Ook Rekenkamer Rotterdam uit forse kritiek over wijkteams. Lees hier het artikel: Sociale Wijkteams. Ook ik heb kritiek geuit richting bestuursorganen na een eerste brief d.d 16 oktober 2015 over ‘De Verwaarloosde Staat’ aan Zijne Majesteit de Koning. Hij heeft in eerste instantie brieven overgedragen aan de verantwoordelijke ministeries, maar daarna verhinderd het Kabinet van de Koning verdere communicatie.

In brieven met MO20/B&W010-LS/22.05.2018 en MO/B&W-LS/04.05.2018 (bewindvoering) heb ik ook geprobeerd te verwoorden door welke maatschappelijke ontwikkelingen en processen ik na het schrijven aan Zijne Majesteit doorheen ben gegaan en welke ‘medewerking’ en ‘steun’ ik kreeg vanuit de gemeente Rotterdam.
 Heb ik in die brieven geschreven van het (dis)functioneren van een aantal ‘sleutelfiguren’, zij zijn slechts een voorbeeld. Inmiddels heb ik ook het CAK van antwoord voorzien, ook stel ik minister Hugo de Jonge op de hoogte: VWS_HdJ-LS_02.07.2018. In deze laatste brief merk ik nogmaals op dat de overheid verantwoordelijk is! De overheid is verantwoordelijk voor de bescherming van een minimaal niveau van menswaardigheid. Het (staats)gezag, en daaronder vallen ook de wijkteams en maatschappelijke dienstverleners hebben er voor te zorgen dat de menswaardigheid voor iedere individu in de samenleving tot gelding komt (één van de grondslagen van de moderne staat).

Ik trek de functieomschrijving van een medewerker jeugdzorg als “Je borgt de orthopedagogische situatie door het observeren van de groep, het onderkennen, interveniëren en begeleiden van het groepsdynamisch proces en het opvoeden, begeleiden, stimuleren en activeren van individuele jongeren” door met een regel voor het functioneren van de Nederlandse staat: “algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen.” Hier is dus sprake van een functieverzwaring. Weten de ministers en staatssecretarissen wel wat er in hun takenpakket staat? Het is eerder regel dan uitzondering dat leden van de Staten Generaal en in het bijzonder de Tweede Kamer haar taak verzaakt. De Volksvertegenwoordiging, het hoogste ambt, komt haar verplichtingen niet na!

Op te merken valt ook dat Rijksambtenaren zeven procent loonsverhoging krijgen. “Deze loonsverhoging is hard nodig om de koopkracht van de ambtenaren (die trouwens ook gewoon Nederlander zijn in de gegevens van de Nederlandse Bank) een beetje op peil te houden.” – zeven procent.
De Rekenkamer Rotterdam heeft ons iets te melden over de Wijkteams, ik heb mevrouw Ollongren persoonlijk een brief gestuurd over het functioneren van de ambtelijke organisatie, ook de ministeries, ook het Kabinet van de Koning. Al met al zijn de grondslagen van de moderne staat bij de meesten niet bekend, ook kunnen de meeste zich hiervan geen (juiste) voorstelling maken. Staatkunde, Nederland in drievoud
 Mevrouw Tamara van Ark bijvoorbeeld heeft mij te kennen gegeven (althans de ambtenaar die namens haar bericht geeft) niet in te gaan op ‘cognitieve gedragstherapie’ en dat staatkunde niet het directe beleidsterrein is van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Ook haar voorgangster heeft mij het laatste te kennen gegeven. Het takenpakket zal dan ook duidelijker gesteld moeten worden!

Tot zover 🙂

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Verloren Energie

‘Met quick wins kunnen we snel resultaten boeken.’

Ik blader door ‘Nieuwe energie voor Rotterdam‘ heen. Hierin wordt het bestuur van Rotterdam geleid door de economen en juristen maar worden daarbij niet geregeerd vanuit Den Haag of Brussel maar – wanneer het gaat om de Energietransitie – vanuit Parijs.

Ondanks de toenemende verliesgevendheid praat de rekenkamer mee i.p.v. dat zij de cijfers weerleggen. Zo ook moest er vanuit een andere hoek komen dat een bedrag twee miljoen euro bedoeld voor de armere kinderen niet juist in de boeken stond vermeld maar ook nu nog niet is uitgekeerd.

Rotterdam zegt door veel energie te gebruiken energie te gaan besparen. Al is er de afgelopen 10 jaar niets van terecht gebracht, men zegt door veel meer nieuwe huizen te bouwen het betaalbaar te maken. Dit laatste is veertig jaar terug al achterhaald.

Wanneer ik door ‘het programma’ blader, dan is mij duidelijk dat Rotterdam geen (eigen) visie heeft! Dit is funest.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Contractbreuk

‘Handvatten voor zorg en ondersteuning … ‘

 Het staatsrecht in ruime zin betreft de organisatie van de overheid, de bevoegdheden van de verschillende overheidsorganen en de relatie overheid – burgers. Dit ruime staatsrechtbegrip omvat het staatsrecht in enge zin, ook wel aangeduid als het constitutionele recht omdat dit de constitutie dat wil zeggen de inrichting van de staat regelt (al gebruikt men de term constitutie ook wel voor de Grondwet), en bovendien het bestuursrecht. 
 Bestuursrecht ziet op de rechtsnormen betreffende het bestuur dat de overheid uitoefent in de samenleving, de relatie bestuur – burger, alsmede de beschermingsmogelijkheden voor de burgers tegen onjuist geachte bestuurshandelingen.  - Bron: Inleiding tot het staatsrecht en het bestuursrecht.

 In mijn brief  aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport d.d 2 juli 2018 het volgende:

Weledelgestrenge heer,

Citaat: “De nieuwe zorgstandaard richt zich op aanpassingsstoornissen, overspanning en burn-out. Bij deze aandoeningen staat centraal dat de balans van draaglast en draagkracht door één of meer stresssoren is verstoord. Daardoor ervaren patiënten lijdensdruk en verminderd functioneren op relevante levensgebieden.”

In de bijlage met kenmerk BZ/18/30364/BI + BZ/18/31587/BI leest u meer over de geestelijke gezondheid, maar ook over de benadering vanuit de GGZ. Of deze benadering en de behandeling die hier uit voortkomt (wel) leidt tot herstel is een essentiële vraagstuk die u zelfstandig moet kunnen beoordelen. U heeft de basisschool met goed gevolg afgerond!

Eén van de regels die een voorwaarde is wil de staat functioneren is ‘belanghebbende burgers worden in de gelegenheid gesteld zich uit te spreken over voorgenomen wetten of besluiten (inspraak), dan wel worden in de gelegenheid gesteld mee te werken aan het totstandkomen van dergelijke wetten of besluiten (participatie)’, maar maatregelen als het terugdringen van de discretionaire ruimte en institutionele herinrichting belemmeren de samenwerking, en de verdergaande bureaucratisering maakt het niet alleen moeilijker voor de burgers, in vele gevallen ook onmogelijk.

De vraag of de verschillende nationale, universele en collectieve arrangementen en intensieve overheidsinmenging wel doeltreffend en doelmatig zijn is al in de voorgaande eeuw gesteld! De vraag die ik kan bedenken is: “Kunnen de leiders en medewerkers van de diverse bestuursorganen wel omgaan met de ongeschreven regels en herkennen zij de (dis)functionerende patronen?” Om antwoord te kunnen geven op deze vraag dient ook de volgende vraag te worden gesteld: “Hebben de leiders en overige bestuursleden (staatsbeoefenaars) voldoende basiskennis van de grondslagen van de moderne staat?”

Sinds een eerste brief d.d. 16 oktober 2015 aan Zijne Majesteit de Koning met betrekking tot de “Verwaarloosde Staat” is mij niet alleen bericht gegeven dat men mij vanuit meerdere ministeries niet kan helpen, ook heeft het ministerie van Veiligheid en Justitie mij geantwoord dat het mijn ‘individuele zorg’ betreft. In een meest recente brief heeft ondergetekende E. Bervoets mij te kennen gegeven dat de brief die ik naar het ministerie van Justitie en Veiligheid heb gestuurd is overgedragen aan het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Vanuit Justitie en Veiligheid kan men mij (nog) niet helpen. Géén ondersteuning!

Uit de maatregelen die de overheid nu ook weer denkt te nemen blijkt of de ondeskundigheid of de onwil, mogelijk ook beide. Daarnaast is er binnen de ambtelijke organisaties het een en ander intern aan tekortkomingen te constateren. Zo merk ik op dat de problematiek die in 2008 zichtbaar werd mede door bestuurshandelingen tot stand is gekomen, maar dat deze zich in de laatste 10 jaar hebben versterkt! De gevolgen, ook wel aangeduid met uitkomsten van dat proces, hebben gevolgen voor de burger die steeds minder in te brengen heeft. – zeggenschap

In Staatkunde, Nederland in drievoud maken De Jong en Schuszler de grondslagen van de moderne staat inzichtelijk. Zij concentreren zich daarbij op de relatie tussen de staat en het recht. Ik citeer hieruit aangaande het gezag dat uitgeoefend wordt over het grondgebied en de bevolking het volgende:
“Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten.

 Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat.

Voor het functioneren wordt onder andere het volgende gesteld: belanghebbende burgers worden in de gelegenheid gesteld zich uit te spreken over voorgenomen wetten of besluiten (inspraak), dan wel worden in de gelegenheid gesteld mee te werken aan het totstandkomen van dergelijke wetten of besluiten (participatie).

Echter een maatregel als ‘Het terugdringen van de discretionaire ruimte (beslissingsvrijheid) in het uitvoeringsproces door aanscherping van wet- en regelgeving, het benadrukken van plichten van burgers en de verdere bureaucratisering van de uitvoering van beleid’om de verzorgingsstaat om te vormen ondermijnt het bestuur, ook de Grondwet! Een andere maatregel van belang is ‘Institutionele herinrichting van de georganiseerde verhoudingen tussen overheid, maatschappelijke organisaties en uitvoeringsorganisaties’.

Sinds 1948 spreekt men ook van een gedecentraliseerde eenheidsstaat en ook dit deel is onlosmakelijk met de Grondwet verbonden. Bij het treffen van maatregelen de Nederlandse verzorgingsstaat om te vormen dient de wetgever maar ook de rechter niet alleen bedacht te zijn op de Grondwet, maar ook met verdragsbepalingen als gemeenschapstrouw (beginsel van loyale samenwerking), gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel (ook wel effectiviteitsbeginsel). Te bedenken valt ook dat het beginsel van loyale samenwerking ook van kracht is voor de instellingen binnen de lidstaten, het juridisch gezag niet uitgesloten.

In het uitvoeringsproces is het klaarblijkelijk eerder regel dan uitzondering dat gezagsdragers evenals de wetgever de processen dusdanig beïnvloeden dat de uitkomsten voor de burger maar ook voor organisaties ongunstiger uitvallen. In toenemende mate is hier sprake van (machts)misbruik en oneigenlijk gebruik. De gevolgen van deze fundamentele problematiek worden in toenemende mate zichtbaar.

Zonder het concept verder te omschrijven verwijs ik naar ‘Staatsgreep’ en ‘Terreur’. In dit licht gezien – vanuit een andere invalshoek dan politieke doelstellingen en belangen – wordt een ander beeld verkregen. Met betrekking tot de rechtsstaat zijn een aantal regels van belang. Om deze regels te kunnen handhaven is de rol van de rechter van het grootste belang. Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur. Dit betekent dat politieke controle en verantwoording wordt aangevuld met controle door en verantwoording aan daartoe specifiek in het leven geroepen organen. Een voorwaarde is dat (ook) de overheid zich niet aan het recht onttrekt!

Een recente uitlating van staatssecretaris Tamara van Ark geeft te denken dat de volksvertegenwoordiging hierop niet bedacht is of anderszins in nalatig is. Ook de wil ontbreekt!

Het ziet er naar uit dat men niet alleen elkander verachtert en vereet, maar ook de instelling die samengevat wordt met democratische rechtsstaat. De aantasting van gezag vindt voornamelijk van binnenuit plaats! Niet alleen ondervindt de samenleving hiervan de gevolgen, ook worden gedupeerden voor schuldig gehouden. Net als in het sprookje wil de gezaghebbende horen dat zij de mooiste is?

Niet alleen wacht de burger uitsluiting en is deze genoodzaakt aanspraak te maken op de Wet maatschappelijke ondersteuning (afpersing) om (weer) toegang te krijgen tot het maatschappelijk verkeer en ‘legale’ deelname, ook worden boetes opgelegd in de vorm van bestuursrechtelijke premies. Niet alleen ontbreekt het de burger aan bescherming tegen onjuist geachte bestuurshandelingen (bestuursrecht), ook wordt dit instrument misbruikt en oneigenlijk gebruikt en dat vanuit en door de overheid. Van deze illegale praktijken profiteren incassobureaus en bewindvoerders, maar ook het juridisch gezag.

Ik vervolg mijn verhaal: “De regels zijn een uitwerking van het algemene beginsel, dat in een democratische rechtsstaat geen bevoegdheid bestaat zonder dat controle kan worden uitgeoefend, of zonder dat over de uitoefening verantwoording moet worden afgelegd (Belinfante en De Reede, 1991).” – Staatkunde, Nederland in drievoud. Daarnaast merken Belinfante en De Reede in een andere boek met betrekking tot het staatsrecht op dat de staatsbeoefenaar kennis dient te hebben van de ongeschreven regels van het staatsrecht. Naast deze bron zijn er andere bronnen van staatsrecht. Verder zijn er de ongeschreven regels van het bestuursrecht. Uit niets is in de voorliggende 8 à 10 jaar gebleken dat de bestuursleden daar – de ongeschreven regels – (goed) mee weten om te gaan.

Ik vraag mij af hoe de volksvertegenwoordiger toetst, ook welke criteria zij daarbij hanteert. Binnen welke kaders worden de besluiten genomen? Ook de ambtelijke organisatie die belangrijk is voor het functioneren van de minister en de staatssecretaris kennen de grondslagen van de moderne staat niet of betrouwen op de succestijden van weleer. De moderne staat, de veranderende staat, vereist ‘nieuwe’ leiders.

Ik lees van ‘Zorgstandaard’ en ‘Zorgvisie’ en citeer “Wachtlijsten dreigen in verpleeghuizen.” Wachtlijsten aan zich vormen geen bedreiging, maar het beeld dat daarbij wordt gevormd en in het bijzonder hoe wij als burger (individueel) maar ook als samenleving (collectief) en als overheid (bestuursorganen) op reageren. Ook de Zorgverzekeraar is daarbij één van de actoren die invloed uitoefent op de ontwikkelingen.

Nu ik ten gehore krijg dat de salarissen bij de overheden met 7% stijgen en persoonlijk ervaar dat de arme met bestuursrechtelijke premies van 25% geen herstel ziet bespeur ik dat er van het beginsel van loyale samenwerking weinig over is, dat de kwaliteit van de democratische rechtsstaat verder verslechtert maar ook dat er van doeltreffendheid en doelmatigheid (efficiëntiebeginsel) geen sprake is. De maatregelen ondermijnen Grondwet en bestuur en zijn ook niet in overeenstemming met de verdragsbepalingen die niet alleen tussen de lidstaten maar ook tussen de lidstaten en de instellingen en tussen de instellingen van kracht zijn. Ik moet concluderen dat naast de vastgoed ook de instellingen binnen de zorg er illegale praktijken op na houden en dat de overheid, de wetgever, maar ook het juridisch gezag onder één (koninklijke) hoed spelen waaronder de bevolking heeft te lijden. Dit Nederlandse Zorgstelsel wordt naar mij door de ambtelijke organisatie wordt medegedeeld internationaal hoog aangeschreven, dat moest ik weten.

 “U moet weten [ … ].”

U moet weten dat ik als burger niet erg onder de indruk ben van deze praktijken en zeker niet gecharmeerd. Ik voel mij dan ook niet gevleid en ben er niet daadwerkelijk mee gediend (geholpen). Een gevoel van onbehagen bekruipt mij eerder en ik kan dit niet ambiëren. Sterker, ik moet het wel afkeuren! Waarom christenen en democraten deze praktijken ambiëren en atheïsten niet is een vraag die ik in deze brief niet ga beantwoorden. De enige opvatting die ik presenteer is: “Geldzucht is de wortel van al het kwaad.”

Minister, als wethouder had u moeite met de regels en voorwaarden. Achteraf moet ik dit vaststellen. De vraag is of hierin verandering is gekomen sinds de dag dat u geïnstalleerd bent als minister en vicepremier. De bijlage dient dan ook ter informatie en u zult zelfstandig de essentiële vraagstukken moeten analyseren. Staatssecretaris Tamara van Ark liet mij weten niet in te gaan op ‘cognitieve gedragstherapie’. Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Algemene Zaken

  In Staatkunde, Nederland in drievoud  is sprake van maatregelen de verzorgingsstaat om te vormen. Deze maatregelen hebben direct invloed op het bestuur en het functioneren en zijn niet in overeenstemming met de voorwaarden van de democratische rechtsstaat. Men kan bedenken dat deze maatregelen een illegale afzetting van een regering. Een kleine groep van een instelling van de bestaande staat heeft kans gezien op burgerlijke wijze de afgezette regering te vervangen door een andere instelling.

Naar aanleiding van de reactie Ref.4009368 van de Rijksvoorlichtingsdienst (Ministerie van Algemene Zaken) heb ik antwoord gegeven: Ref.4009368_28.06.2018. Op te merken valt dat het beginsel van loyale samenwerking in de ambtelijke organisatie waarbinnen het gebruikelijk is dat ambtenaren namens de minister zaken afdoen niet binnen alle ministeries van kracht is.

 In de brief van 22 juni 2018 wordt mij tevens het volgende te kennen gegeven: “Ik doe dit namens de minister-president en geef daarmee ook zijn standpunt weer.”

Waar staat de burger wanneer en de minister-president en de ambtenaar zich niet naar de regels en voorwaarden gedragen? Ik ga dan ook andere stappen ondernemen omdat mij bekend is geworden dat dit ministerie niet functioneert! Daar betaald de bevolking niet voor, dit moge duidelijk zijn.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Domino Effect

‘Onjuist geachte bestuurshandelingen’

Zo schrijf ik in een bericht aan een lid van de Tweede Kamer het volgende:
Eén van de sociale grondrechten die sinds 1983 in de Grondwet staan is ‘bestaanszekerheid en spreiding van welvaart‘. Wat ik echter al ruim 30 jaar bemerk is dat de balans in draaglast en draagkracht als gevolg van overheidshandelen in gevaar wordt gebracht. Zo ook lees ik nu weer een artikel op rtvnoord.nl waar het echtpaar zich erbij neer heeft gelegd. De ene hand geeft het, de ander ontvreemd het.

Deze onjuist geachte bestuurshandelingen dragen voor een groot deel bij aan de armoede en schuldproblematiek, de jeugdproblematiek, ouderenzorg, de psychische en psychosociale problematiek (geestelijke gezondheid) en ga zo maar door. In het kort samengevat houdt het in dat de maatregelen die in de afgelopen 10 jaar genomen zijn Grondwet en bestuur ondermijnen – sterker dan in voorgaande jaren.

De rest van de informatie omtrent ‘maatregelen die Grondwet en bestuur ondermijnen’ vindt u in de volgende brieven:
B&W010-LS_28.06.2018
B&W010-LS_26.06.2018

Ik zal ook de minister-president of althans zijn ambtenaar antwoorden op de reactie van 22 juni 2018: Ref.4009368_22.06.2018_Reactie-op-24.05.2018.
In reactie op de brief zal ik vermelden dat er ook een belangrijke ongeschreven regel in de Grondwet staat: de Taak en de Verantwoordelijkheid die de overheid heeft, waarover de minister-president verantwoording af dient te leggen. Een essentiële vraagstuk die mij ter gedachte komt is: “Voldoet de minister-president in de praktijk aan de functie-eis?”

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

‘Schuldenaren’

Wees elkaar niets schuldigbehalve liefde, want wie de ander liefheeft, heeft de gehele wet vervuld.” – Brief a/d Romeinen …

Dinsdag 26 juni heb ik wederom een brief geschreven en verstuurd naar burgemeester A. Aboutaleb en het college van wethouders: B&W010-LS_26.06.2018. Een kopie van deze brief is ook als bijlage naar een aantal fracties verzonden met daarbij het volgende in het e-mailbericht:


“Functioneel gedecentraliseerd bestuur is ingericht voor de behartiging van een specifieke taak.”

Geachte lezer,

Waartoe dient het gedecentraliseerd bestuur? Net als elk ander deel van het gezag is het hun taak dat de menswaardigheid voor iedere individu in de samenleving tot gelding komt.

In deze brief merk ik op dat ‘waarheidsvinding’ van belang is om juiste conclusies te kunnen trekken en om een juiste mening te vormen. Helaas wordt het nogal eens aangewend om er ‘vuil gewin’ uit te halen: de dief komt om te stelen! De rechtsbescherming alsook de vrijheid – zowel in engere als ruimere zijn – is in het geding en staat onder (hoge) druk. De burger heeft doorgaans minder bedenktijd maar staat daarbij doorgaans ook nog alleen tegenover een grotere en sterkere macht die volgens de wet meer ruimte heeft om zich te bedenken en te beraden. Voor deze en andere vraagstukken in de relatie tussen staat en samenleving en de relatie tussen de staat en het recht vraag ik dan ook aller aandacht!

Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten. – Bron: Staatkunde, Nederland in drievoud

Persoonlijk acht ik een aantal eerdere besluiten en maatregelen onjuist en dit zal niet alleen opnieuw onderzocht moeten worden, ook dient men daarbij de regels en voorwaarden in acht te nemen. Wij hebben inmiddels ervaren wat de Wet maatschappelijke ondersteuning betekent in de balans tussen draaglast en draagkracht. De rekenkamer die ten behoeve van de gemeenteraad en de burgers onafhankelijk onderzoek doet naar de doelmatigheid, doeltreffendheid, rechtmatigheid en transparantie van het door het gemeentebestuur gevoerde bestuur en daarbij een bijdrage levert aan de verbetering van het openbaar bestuur zou ook tot deze conclusie moeten komen. Op het gebied van de Openbare Geestelijke Gezondheidszorg verwacht ik dat niet alleen de heer C.P. Benne maar ook de Parnassiusgroep kan aangeven wat dit betekent voor de  lijdensdruk en verminderd functioneren van getroffen en (zwaarder) belaste burgers op relevante levensgebieden. Ik ben dan ook benieuwd naar hun conclusies!

Ik ben dan ook benieuwd naar uw reacties en welke de plannen van de gemeenteraad alsook het bestuur zijn die zij voor de samenleving in gedachte hebben! Daarbij valt te denken aan de kern van het recht: “Kern van het recht is dan het bestaan van algemeen verbindende regels, op basis waarvan een ieder gelijk wordt behandeld en individuele vrijheidwordt gegarandeerd.”

Hoogachtend,


 

 

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Dierenleed – Menselijke Nood

 Gehoord de beraadslaging: Ongetwijfeld kunnen hooggeletterden het geschrift lezen. Of zij de strekking en inhoud begrijpen maar ook de achtergronden kennen en het zelf in de praktijk ten uitvoer weten te brengen, daar schiet men zelf nogal eens tekort. Zelf het vieze en zware werk doen, ook opknappen voor een ander, onder zware fysiologische omstandigheden,  de arbeidsdruk en de psychosociale werkbelasting die er bij komt kijken en zoals ik deze als arbeider 24/7 jaar in jaar uit in verschillende beroepen heb mogen ervaren, te beginnen op een boerderij, dat is de vraag.

Ik deel hierbij dan ook de inhoud van mijn brief aan Esther Ouwehand. Eenzelfde inhoud heb ik naar het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselveiligheid verzonden.

Hoge-Druk_24.06.2018
Motie E. Ouwehand – Gebruik Drukspuit
CV_NL_L-Speelman_19.01.1969

Ook heb ik hun de ‘Zorgstandaard‘ toegezonden.  Hieruit blijkt de ‘armoede’ en merk ik net als in de brief ‘Hoge-Druk_24.0.2018’ op wat de bestuurshandelingen voor gevolgen hebben, niet alleen voor een gehele sector of een huishouden, maar ook met betrekking tot de geestelijke gezondheid.

Ik citeer dan ook: “Niemand kan zich aan het recht onttrekken, ook de overheid niet.”De bedoeling hiervan is dat in het maatschappelijk verkeer onderling vertrouwen mogelijk wordt.” (rechtsstaat)  Het gaat dus ook om de balans tussen draaglast en draagkracht. De afgelopen 10 jaar is er geen sprake geweest van herstel maar is het voor veel burgers juist bemoeilijkt. Bewindvoerders, gerechtsdeurwaarders en andere ‘dienstverleners’ profiteren daarvan. Er is dan ook sprake van misbruik en oneigenlijk gebruik, al is het strikt juridisch gezien correct. (ziende blind)

Hoogachtend, ~Sheelpish (Looking) LION

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

De Zorgstandaard

In reactie op berichtgeving van de zorgverzekeraar heb ik de volgende brief geschreven: CF0029_201806_25.06.2018. Hierin het volgende:

 De balans van draaglast en draagkracht is door één of meer actoren – bestuurshandelingen – verstoord. Dan wordt gesuggereerd dat de patiënten een aanpassingsstoornis hebben? Maar welke zorg en dienstverlening wordt zowel zorginhoudelijk als procesmatig gegeven? In de zorgstandaard staat dus misleidende informatie:

"De nieuwe zorgstandaard richt zich op aanpassingsstoornissen, overspanning en burn-out. Bij deze aandoeningen staat centraal dat de balans van draaglast en draagkracht door één of meer stresssoren is verstoord. Daardoor ervaren patiënten lijdensdruk en verminderd functioneren op relevante levensgebieden.

Handvatten voor zorg en ondersteuning

Deze zorgstandaard geeft de maatstaf voor het minimaal vereiste niveau van kwaliteit van zorg bij mensen met (risicofactoren of symptomen van) aanpassingsstoornissen, zowel zorginhoudelijk als procesmatig. De zorgstandaard geeft per fase van het ziekteproces aan welke zorg geboden wordt, wat de indicatiestelling is en hoe de zorg georganiseerd kan worden. Ook geeft de zorgstandaard aanbevelingen voor zorgprofessionals, waarbij voldoende ruimte aanwezig is voor flexibiliteit en een individuele, persoonsgerichte benadering. Daarnaast biedt de zorgstandaard handvatten voor gedeelde besluitvorming en individualisering (‘personalised care’) voor de behandeling en begeleiding."

Wanneer ik met mensen praat die als jongere 10 jaar geleden te maken hadden met schuld dan hoor ik hun zeggen dat het nu veel zwaarder is. Het verklaart ook het aantal jongeren die ontheemd zijn, met burn-outklachten kampen of zelfdoding overwegen of al gemaakt hebben.
De diverse maatregelen zijn weinig doeltreffen en doelmatig geweest (doeltreffendheidsbepaling). In de praktijk blijkt dat het uiterst moeilijk wordt gemaakt. Namens de minister-president heeft de directeur Rijksvoorlichtingsdienst mij het volgende bekend gemaakt: “Verder is het belangrijkste kenmerk van Europese regelgeving dat het voorrang heeft boven nationale regelgeving. Dit voorkomt dat nationale lidstaten met nationale wetgeving Europese afspraken te niet kunnen doen.” Maar wat zegt het gelijkwaardigheidsbeginsel? Dit kunt u zelf lezen! Verder is er nog het ‘beginsel van loyale samenwerking’ (gemeenschapstrouw) hetgeen niets met ‘loopjongen’ of ‘dienstknecht’ te maken heeft.

In de afgelopen tientallen jaren heeft de Nederlandse overheid nagelaten verticaal invulling te geven aan het algemene uitgangspunt dat controle en verantwoording nodig is binnen de overheid. Op meerdere bestuurslagen is hiervan sprake. 20 jaar geleden was er al sprake van dat herstel plaats moest vinden, dit had zeker uit de onderzoeken opgemerkt moeten worden, maar ook de laatste tien jaar is er niets mee gedaan. Althans, het heeft voor diverse leden onder de bevolking ongunstiger uitgepakt.

 De verantwoordelijke taak die de overheid  heeft is dan ook in meerdere mate verschoven naar de burger. Vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie is mij dit naar aanleiding van mijn bericht d.d. 16 oktober 2015 kenbaar gemaakt.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Knelpunten van de Jeugdwet

Het bericht aan cda@tweedekamer.nl op 22 juni 2018:

Geachte lezer,

Veel jongeren zien een muur op zich afkomen wanneer ze in aanraking komen met de maatschappelijke dienstverleners en met jeugdzorg te maken krijgen. Sommige raken daardoor dus ook ontheemd. De kans je (eigen) toekomst uit te stippelen, economisch onafhankelijk te worden en individuele vrijheid te genieten is velen niet gegund! Voor sommige is het beter dan dat het thuis was, maar het is nog steeds niet gezond! Het is voor velen ook schadelijk voor de geestelijke gezondheid, mede doordat binnen de opvang de verzorger een gedragsstoornis heeft en er geen goed personeelsbeleid is. Er is een gebrek aan leiders en een overdaad aan managers die hun eigen hachje redden en goed in woord en geschrift zijn; misleidend.

Desinformatie is opzettelijk misleidende informatie verspreiden. Deze wordt publiekelijk bekendgemaakt of uitgelekt door een overheid, onderneming of andere entiteit om te voorkomen dat een doelgroep juiste conclusies kan trekken of correcte meningen kan vormen. (Binnen de Nederlandse Verzorgingsstaat de organisatiecultuur)

Je wordt gevangen gezet, in het bijzonder die zwak zijn van geest. Gedachten, emoties, gevoelens, et cetera, ze worden door de zorgaanbieder geveinsd, van de zorgvrager beïnvloed. De zwakkere verliest de autonomie en zelfbeschikking. De financiële ruimte is er ook niet. Ook Het Baken verdiend hier geld mee en een riant pensioen. Minister Hugo de Jonge heeft dit niet ingezien toen hij wethouder was? Hij weet ook niet van gezag handhaven! Gezaghebbers weten de koers niet, maar gaan hun eigen weg. Al tien jaar boeren we achteruit. In feite al langer, maar de laatste tien jaar worden de gevolgen in toenemende mate zichtbaar.

De problematiek verleggen en de schuld wegleggen bij de burger is een interessante manier van bestuurshandelen, maar het heeft vel weg van de leer van Bileam die het volk deed ‘zondigen’. Inmiddels heb ik begrip van de Bijbel, iets dat theologen mij nooit gegund hebben. Althans degene die zich merendeel zelfs weiden: Ezechiël 34: systeemkenmerken. Ook vallen mij de ongeschreven regels van het staatsrecht en bestuursrecht hierin op.

Wanneer men denkt de wet te kunnen hanteren, dan dient dit ook met recht te geschieden. Dit laatste doet men niet, ook rekent men ongenadig af met gedupeerden. Waar is de redelijkheid en billijkheid? In reactie op de brief aan Zijne Majesteit is mij namens E. Bervoets vanuit het ministerie van Veiligheid en Justitie bekend gemaakt dat het mijn individuele zorg is. De “Verwaarloosde Staat” zou een persoonlijke zaak zijn, zo werd het afgedaan. 3 januari 2017 was ik dakloos.

Niet alleen jongeren, ook ouderen en 1 op 10 huishoudens hebben die zekerheid: de onzekerheid hangt als een zwaard boven het hoofd: http://www.speelman.org/overeenkomsten/een-sluipmoordenaar/  Ik zou mij als burgemeester of monarch of als volksvertegenwoordiger (het hoogste ambt) niet gelukkig mee prijzen! De vraag is: “Wat en hoe snel gaat hierin verandering komen?”

Hoogachtend,

Lambert Speelman

Bijlagen:
MO20_B&W010-LS_22.05.2018
GEZAG_25.06.2018_Web

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail