Vacature Assemblagemonteur

Reactie op berichtgeving vanuit het UWV

http://www.speelman.org/zorgbeheer/

Geachte mevrouw,

Ik wil u bedanken voor uw bericht. Wat ik hierop kan antwoorden is dat bij de inrichting van de interne rechtsorde gekeken moet worden naar de procesregels en de processuele handelingen. Ik kom dan tot de conclusie dat dat de rechtsvorderingen pas gunstiger worden bij een jaarinkomen vanaf ca. € 50.000 evenals de financiële/economische situatie. Dit is dan tevens van invloed op de mentale fitheid. Dit houdt verband met een scheiding en de uitkomsten evenals de som van onjuist geachte bestuurshandelingen en een gebrek aan bescherming (bestuursrecht). Op dit moment zit ik in het Wmo en heb te maken met ‘Beschermings – Bewindvoering’.  Feitelijk komt het erop neer dat ik daartoe gedoemd ben mede doordat ook de gemeente Rotterdam laks is in het onderhouden van de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland. Deze situatie zou weleens kunnen duren tot en met mijn oude dag. Ik ben dan ook geheel aan mijzelf overgeleverd om in deze uitzichtloze toestand een uitweg te creëren. Het zal dan ook door zelfstudie moeten plaatsvinden en daar worden dan weer geen diploma’s voor afgegeven.

Ik zit vast! Ik wordt vastgehouden in een bouwwerk dat (mede) vanuit de overheid is ontwikkelt maar waarvoor zij in elk geval verantwoordelijk is. Het frustreert niet alleen mij, maar ook de arbeidsmarkt. Helaas.

Met vriendelijke groet,

 

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Lelystad Airport

“Er is nu eenmaal een politiek besluit genomen”, aldus Van Nieuwenhuizen

Verder lezen wij in het artikel op EenVandaag: “Lelystad Airport, de nieuwe dependance van Schiphol, gaat er hoe dan ook komen.

Ondanks het massale protest van omwonenden en het feit dat de belevingsvlucht op 30 mei meer geluid produceerde dan toegelaten. Dat stelt minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat  in EenVandaag.”

Blijkbaar vergeet ook deze vrouw de grondslagen van de moderne staat zoals het onderhouden van de kwaliteit van de democratische rechtsstaat Nederland. Aangezien hier al geruime tijd geen aandacht is besteed zal de burger de rechter moeten wijzen op zijn belangrijke taak. Uit Staatkunde, Nederland in drievoud citeer ik het volgende: “Om deze regels te kunnen handhaven is de rol van de rechter van het grootste belang. Rechterlijke controle, in het bijzonder op gezagsdragers, vormt de kern van het openbaar bestuur. Dit betekent dat politieke controle en verantwoording wordt aangevuld met controle door en verantwoording aan daartoe specifiek in het leven geroepen organen. Het belang hiervan is dat naast politieke doelstellingen en belangen vanuit een andere invalshoek naar conflicten en belangen wordt gekeken, namelijk die van een algemeen gerespecteerde buitenstaander.”

Het gaat dan ook om het handhaven van de rechtsregels ofwel het gelijkwaardigheidsbeginsel: Verplichting van elke lidstaat om bij de inrichting van de interne rechtsorde ervoor te zorgen dat de procesregels voor rechtsvorderingen die ertoe strekken de rechten te beschermen die de justitiabelen aan het Unierecht ontlenen niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke nationale vorderingen gelden. Het gaat daarbij ook om het onderhouden van de Grondwet en functioneel bestuur.

Aangaande het bestuursrecht en in het bijzonder de bescherming tegen onjuist geachte bestuurshandelingen heb ik het volgende inmiddels opgesteld: Zorgbeheer.

In de afgelopen 50 jaar is niet gemotoriseerd verkeer sterk teruggedrongen. Hierdoor is de afstand woon- werkverkeer gegroeid en daar ligt het wringijzer? De Nederlander is ondankbaar en wil meer. Ook gaat men steeds vaker een weekendje weg met het vliegtuig. Onze consumptiedrang en ondankbaarheid zijn niet te combineren met minder CO-2 en meer groen. Sinds de jaren 50 wordt meer energie per persoon geconsumeerd dan in de jaren daarvoor. In de fysieke en mentale belasting zijn ook (sterke) veranderingen opgetreden. Droeg een boer 50 jaar geleden nog zakken van 100 kg, nu heeft men al rugklachten bij het tillen van 10kg. Ons fysieke en mentale gestel is verzwakt en toch is er een reden om een last van 23 à 24 kg te hanteren om overbelasting te voorkomen. Mede doordat veel spieren niet in conditie zijn ontstaan fysieke klachten en komen ook zenuwen klem te zitten.

De balans tussen draaglast en draagkracht is in velerlei opzichten dan ook verstoord. Of het nu gaat om te zware lasten of ‘te’ lichte belasting, het veroorzaakt (onnodig) aandoeningen.
Er is deels minder werk maar ook (te) veel vrije tijd en aan de andere kant stelt de huidige banenmarkt eisen waaraan veel burgers niet (meer) kunnen voldoen. Deels ook doordat het of afgestompt en anderzijds afmattend werk is maar in het bijzonder ook geestdodend. Dit is niet bevorderlijk voor het welzijn en de gezondheid het individu! Daarbij stelt de Nederlandse overheid in meerdere mate kwaliteitseisen die zij zelf weigert te leveren. Hierdoor neemt de kans op ongelukken evenals rampen sterk toe.

Indien de overheid vasthoud aan ‘politieke besluiten’, deze voorrang geeft en halsstarrig de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat blijft negeren dan voorzie ik grotere en hevige conflicten, sterker dan zij nu al zijn. De welvaart maar in het bijzonder het welzijn zal voor steeds meer burgers afnemen. Dat het aantal keuzes van zelfdoding zal stijgen mag duidelijk zijn. De veiligheid van het luchtverkeer zal er niet beter op worden. Hogere en strengere eisen – ook meedogenloos – zullen (uiteindelijk) geen uitkomst meer bieden. Getuige de laksheid van de overheden en de laconieke (onverschillige) houding van de minister-president.

Ook Minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat schijnt meer waarde te hechten aan een slecht politiek besluit dan dat zij zich bekommert om de burgers (de samenleving) en het milieu. Ook onder gemeenteraadsleden van de gemeente Lansingerland merk ik dat de groei van luchtvaart niet geremd wordt, maar dat de betekenis van aanvullende maatregelen die nodig zijn om de publieke belangen en het milieu te beschermen uitgelegd moet worden als zijnde de persoonlijke belangen: niet in/boven mijn achtertuin.

Ik concludeer dan ook dat ‘verkiezerstrouw’ ook onder de vrouwen ontbreekt, evenals de waarde van de democratische rechtsstaat. Ook nu zullen de ontwikkelingen mede het resultaat zijn van een ongebreideld nastreven van eigen belang door de verschillende actoren (de mensen met geld en macht).

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een Valse Waag

‘Het grensvlak tussen (geestelijke) gezondheidszorg en recht’

In reactie op een artikel in Zorgvisie stuurde ik een bericht naar PSYCHOLEX. PSYCHOLEX (zo lees en zo citeer ik) voorziet in advisering, onderzoek en kennisoverdracht op het grensvlak tussen (geestelijke) gezondheidszorg en recht.

Hierna volgt het bericht:

“Kenmerkend voor de staat is dat er gezag wordt uitgeoefend over het grondgebied en de bevolking”

Geachte lezer,

Ik lees in Zorgvisie van ‘Winstuitkering in de zorg: terug van weggeweest’. U leest hier mijn reactie: http://www.speelman.org/geestelijke-gezondheid/winstuitkering-in-de-zorg/

Ook in België verwijt de adviseur van een minister dat het juridisch gezag burgers de dood indrijft. Mij is vanuit de Bijbel opgevallen dat dit doorgaans is in samenspraak met geestelijke verzorgers die zoals Bileam het waarzeggersloon lief hebben. Het beleid is daarmee wel een belasting voor de Schatkist. 

In http://www.speelman.org/zorgstandaard-rechtspraak/ noem ik de term ‘verbintenisrecht’, maar ik verwijs ook naar ‘gemeenschapstrouw’ et cetera. Dat zij die en geestelijke zorg verrichten en de grondslagen van de moderne staat (zouden moeten) kennen de verbanden niet weten te maken en dus in gebreke blijven en dus nalatig zijn ook invloed uitoefenen op het hoogste ambt – overigens zijn het burgers die merendeel niet in eigen kracht (kunnen) staan – is behalve misbruik en oneigenlijk gebruik ook nog eens ongemanierd.

Mensen’verdorven van verstand’ zijn de rotte appels in de mand. Of waren het de giftige? Wie mogelijk Daniël 6 leest, herkent de (dis) functionerende patronen en bedenkt dat hierbij sprake is van ‘procesregels en de processuele handeling waarmee een partij zijn zaak voorbrengt’.

Mevrouw Plomp, meester, ik weet niet wat er in uw hart is. Wat ik wel weet, is dat uw verstandelijke vermogens geen gezonde ontwikkeling hebben doorgemaakt. Ik hoop dat u uw rechterlijke dwaling inziet en gaat uitleggen dat u uw eerdere conclusie van commentaar voorziet waaruit naar voren komt dat het niet wenselijk is om hiervoor te kiezen.

Met vriendelijke groet,

Tevens hebben enkele fracties in de Tweede Kamer een kopie ontvangen, evenals de rechtbank in Rotterdam.

Hoogachtend, Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Winstuitkering in de Zorg

Wee den herderen Israëls, die zichzelven weiden! Zullen niet de herders de schapen weiden?  –  Ezechiël 34

Ik lees ‘Winstuitkering in de zorg: terug van weggeweest’.
Lees het volledige artikel in Zorvisie.

Ik heb mijn bedenkingen! Nadat een kennis in 2010 de hoogstpersoonlijke keuze maakte van zelfdoding ben ik verder gaan onderzoeken hoe het met de geestelijke gezondheid gesteld is en waarom herstel (veelal) uitblijft.
Ik ken die stigmatisering en overeenkomstige bejegening richting één persoon niet uit de eerste 21 jaar van mijn leven anders dan het pesten en treiteren. Het is mij na verloop van tijd (autobiografisch geheugen) opgevallen dat in geval er meer invloed vanuit de psychiatrie op de samenleving werd uitgeoefend ook het (a)sociaal gedrag veranderde en dat de problematiek erger werd (falend beleid).
Ik wil opmerken dat een verzorger met ontwikkelt empathisch vermogen en een gezonde dosis zelfkennis doorgaans anders met de zorgvrager omgaat en dat dit ook bijdraagt aan herstel en zelfs leidt tot genezing. Ook merk ik op dat de psychische en psychosociale problematiek veelal ook sterk afhangt van de invloeden vanuit directe omgeving. Ook de normen en waarden van iemands opvoeder(s) (denk aan hypocrisie) hebben invloed op de ontwikkelingen en de vorming van het individu. Overigens beslist het individu (uiteindelijk) toch zelf!

Nu volgt mijn reactie op het artikel in Zorgvisie:

Wanneer wij spreken van “het onderhouden van de democratische rechtstaat Nederland” en de bedoeling van de rechtsstaat evenals de de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat Nederland, dan doet het geen recht. http://www.speelman.org/staatkunde-nederland-in-drievoud/

Al is het strikt juridisch gezien correct, het druist in tegen de bedoeling van de wetgever (misbruik en oneigenlijk gebruik).

Wanneer ik mijn dochter geld verstrek en ik zou de winst opstrijken, dan kan hier sprake zijn van uitbuiting. Uitbuiting, althans de gevolgen hiervan, slaat neer op een volgende generatie. Dit is onwenselijk, maar ook de reden van een groot deel van de psychische en psychosociale problematiek, de armoede evenals de schuldproblematiek. Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal.

Wat is de achterliggende motivatie van mr. dr. Emke Plomp, die tevens (indirect) enig directeur en aandeelhouder is van Psycholex B.V.? Deze ontwikkelingen vind ik onverantwoord. Met bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd moeten wij toch tot inzicht komen?

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Lowlands

DE KWETSBARE MENS

De afstand tussen Droom & Werkelijkheid

2012: “De VVD wil de rekening van de crisis bij de meest kwetsbare mensen leggen, de SP wil de rekening neerleggen bij de mensen die hem kunnen betalen.”

De Rekening van de Crisis

Ik vang op dat dames en heren politici aan het woord komen op Lowlands 2018. Ik trof net even ‘Lowlands 2012’ toen ik in Google ging zoeken: ‘En wat hadden de politici te vertellen?

Oud nieuws? In 2014 verliet mijn ex- het huis. Mijn dochter had The Revival Fellowship verlaten en ik was eruit gezet. Ook van christenen wordt gezegd dat sommige de weg van Kaïn in zijn gegaan of de leer van Bileam navolgen. Het kwam niet geheel onverwacht en ook niet als een donderslag bij heldere hemel. De procesregels en de processuele handelingen zijn bekend : geframed.

Februari 2015 was ook voor de wet de scheiding rond. Naar het einde van het jaar moest ik ook het huis verkopen omdat na 10 jaar mijn werk bij Riwal werd beëindigd door het management. Zodra het spaarboekje leeg was kwamen de betalingsproblemen en ondanks schrijven aan A. Aboutaleb geen hulp waar ik iets aan heb gehad. Maart 2016 liepen de schulden snel op en na tussenkomst van de rechter stond ik 3 januari 2017 op straat. Op de uitkering werd ca. tweeduizend euro ingehouden en van een belastbaar jaarinkomen van ca. € 46.000 met een koopwoning (en hypotheek aftrek) naar een huurwoning (zonder subsidie) en vervolgens dakloos, nu in de bijstand en vanuit het Wmo (toch) weer een woning en sinds 1 februari 2018 in de bijstand. Een jaarinkomen van ca. € 12.000 en waarvan de vakantiegeld ingenomen wordt door het LBIO. De bestuursrechtelijke premie van € 108 is daarmee (deels) betaald, maar mijn ex- ontvangt nog steeds niets. Wel houd dit het werkloosheidscijfer laag, maar hoe gaat de arbeider in de toekomst de pensioenen voor deze groter wordende groep ambtenaren kunnen voldoen?

Wie is in dit verhaal überhaupt ‘de kwetsbare mens’? 

Met de informatie die ik dan vanaf 15 september 2013 heb en de uitkomsten van dat proces die mij en vele andere burgers totaal anders werd voorgesteld wordt steeds duidelijker dat ‘de rekening’ alleen maar groter wordt. De crisis is niet voorbij, maar wij zijn er nog dieper ingegaan. Lillian Marijnissen wil gerechtigheid, maar ook zij moet erop bedacht zijn dat de gehele organisatie – het zorgstelsel – ondeugdelijk in elkaar zit.

‘Lifestyleziekte’:  Der ‘Religiöse’ Charakter:
In Zorgstandaard – Rechtspraak heb ik het over ‘procesregels en de processuele handeling’, maar ik heb het regelmatig over de grondslagen van de moderne staat. De basisontwikkeling hebben de dames en heren politici klaarblijkelijk overgeslagen en elk heeft nog zo zijn/haar eigen ideologie.

Moeten we vrezen voor een overheid die beweert het beste met ons voor te hebben?

Ik denk dat wij eerder moeten vrezen voor de burgers die een idool aanbidden zoals sinds de 4de generatie van Adam al in gebruik is, of gaan kruipen. ‘t Is niet de dictator die als God wordt vereerd, maar eerder de massa die zwicht en de opdrachten uitvoert en daarmee dus praktiserend aanhanger is van die (zorg)instelling.
Wij moeten vrezen voor een overheid die niet inziet welke vergissing er is gemaakt. Sommige hebben mij persoonlijk te kennen gegeven dat zij na 10 jaar nog niet bij machte te zijn de fouten te ontdekken en toch durven zij het publiek voor te houden dat zij het waar gaan maken.

‘Te veel om dood te gaan, te weinig om van te leven’

In De Stentor lees ik bijvoorbeeld het verhaal van de Deventenaren Carel (59), Jan (58), Eddy (54) en Willem(66): . Ik lees bijvoorbeeld de opvatting “Alles wordt ons afgepakt.” Het is slechts ten dele waar.

Om een antwoord te vinden maar ook om oplossingen te bedenken is de analyse van een essentiële vraagstuk van belang en ik presenteer daarom de volgende vraag: “Wat laten wij onze kinderen na?” Is het niet zo dat wanneer onze ‘kameraden’ in de jaren tachtig zaten te graaien dat de meeste hun schouders hiervoor ophaalden. Niet mee bemoeien. Maar dit “niet bemoeien” vertaalt zich in ‘niet opvoeden’, geen normen en waarden bijbrengen. Als je er iets van zei kreeg je soms van de ouderen op de kop. Ouderen die nu (nog) allerlei reisjes boeken. Zo konden zij zich verrijken en nu nog pleziertjes hebben.

Nu het ineens om onze rechten gaat, dan is het plots huilen geblazen en zielig doen? Wie bekommerde zich om zijn naaste anders dan om de eigen vriendenkring die ons ook alleen maar kennen wanneer wij zelf (nog) geld hebben?

De burger klaagt over het ZorgBeheer, maar zou hij/zij het zelf anders doen? Als er één ding is waarin de burger goed is, zelfs twee, dan is het ten eerste dat hij zichzelf bedriegt en ten tweede de ander verantwoordelijk, zelfs schuldig houdt voor de gevolgen. Niet alleen de overheid, maar (deels) ook de samenleving heeft de totale organisatie geframed. In de hoek geverfd.

Ik zeg niet dat de Deventenaren Carel, Jan, Eddy en Willem slechteriken zijn. NEE! Maar wel wil ik er voor waken dat iemand anders er met de winst vandoor gaat. De Deventenaren zijn er niet mee geholpen als iemand anders met een idee aan de haal gaat en zijn zakken daar weer mee vult. Die mentaliteit is ziek, ook een gezwel en het schaadt de samenleving.
Het is echter wel goed dat Carel, Jan, Eddy en Willem nadenken wat ze op hun oude dag doen. Overigens vind ik de bedragen die voetballers ontvangen evenals de bedragen die er in deze en andere sporten omgaan niet alleen absurd, maar ook onverantwoord. En de lichtmasten? Past dit in een eeuw waar wij een klimaatakkoord hebben ondertekend.

De transitie van de jeugdzorg

Een rijke historie …

Ik liep met mijn opa mee, rondom de boerderij (of was het andersom?) Ik kreeg oog voor de dingen die gedaan konden worden. Mijn opa moet ongeveer 50 zijn geweest toen ik geboren werd. Een eerste kleinzoon, trots …  !!
Zijn wij trots op onze jongeren? Hebben zij een kans gekregen en in het bijzonder: wordt hun de ruimte en de voorzieningen geboden? En met voorziening bedoel ik dus ook die goede zorg van een wijze man (en vrouw)!

“Aan de picknicktafel in Deventer, bespreken Carel en consorten hun sores. Allen vijftigers, tegen de zestig aan. Sinds hun 15e al aan het werk. Laagopgeleid, productiewerk.” Wordt het ontwikkelingsniveau van Carel en consorten gehouden voor het simpele niveau van iemand die zich met een kluitje in het riet laat sturen? – ‘Ambulente Handel
Ik denk dat deze noeste arbeiders nog wel iets van zich laten horen en nieuwe prestaties zullen neerzetten, al is het mogelijk zo dat zij dit nooit zo hadden bedacht.

Wees erop bedacht dat 50-plus Rutte III inhaalt, of worden het de burgers met een beperking? De leugen heeft korte benen, dus Mark is gewaarschuwd. 😉
 

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ambulante Handel

“Volgens een woordvoerder van de VNG zijn de kosten grosso modo 300 miljoen euro. Het draait met name om de gevolgen van ambulantisering, zoals goede woningen met zorg, schuldhulpverlening en begeleiding naar werk.”

https://www.zorgvisie.nl/vng-ondermijnt-hoofdlijnenakkoord-ggz/

Ik wil aangaande ‘de’ begeleiding opmerken wat ik in reactie op een schrijven aan minister Hugo de Jonge onder ander de volgende ‘opvatting’ gepresenteerd kreeg: “U moet weten dat het Nederlandse Zorgstelsel internationaal hoog scoort. Als burger moet je natuurlijk wel de juiste weg weten om zorg goed te regelen.”  – Het Nederlandse Zorgstelsel

Denkt de volksvertegenwoordiger evenals de rest van de ambtelijke (bureaucratische) organisatie dat wij – de burgers – ons gedragen als het schoothondje van Rutte? Leeft de overheidsfunctionaris in de waan dat de burger tot niet meer in staat is dan het eindeloos herhalen van wat haar ambtenaren haar hebben aangeleverd? Wordt het ontwikkelingsniveau van de burger gehouden voor het simpele niveau van iemand die zich met een kluitje in het riet laat sturen?

Wordt er in de Wet maatschappelijke ondersteuning gesteld dat “Gemeenten moeten er voor zorgen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen” en laten na dit volgens de ongeschreven regels die de Grondwet hun sinds 1948 biedt (gedecentraliseerde eenheidsstaat), ook hebben zij hun vertrouwen gesteld zoals ik in Rotterdam persoonlijk heb ervaren aan privaatondernemers met een eigen bedrijf in Bewindvoering en Dienstverlening en daarmee gebeurt het dat de voorziening die deze Wet de Wmo-adviseur biedt misbruikt en oneigenlijk gebruikt wordt.

*Als burger dient men zich er van bewust te zijn dat er trouweloos en bedrieglijk wordt gehandeld.

Doordat de overheid zich aan het recht onttrekt en de Grondwet er niet op nahoud – ook onvoldoende belangstelling toont voor de grondslagen van de moderne staat – kunnen anderen vrij handel drijven.
Een belangrijke regel of verantwoordelijkheid als “algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen” wordt klaarblijkelijk niet (voldoende) betracht.

Om een aantal ontwikkelingen (processen) te kunnen beoordelen dient gekeken te worden naar de eisen die samengevat worden met democratische rechtsstaat. Ik beperk mij hier door het volgende te citeren: “Van een democratische rechtsstaat kan worden gesproken als in een staat de collectieve besluitvorming zo is georganiseerd dat alle burgers van het land gelijkelijk in staat worden gesteld om invloed uit te oefenen op de uitkomsten van dat proces (democratie) en als die burgers door binding van die ambten aan algemene rechtsregels (rechtsstaat) gelijkelijk beschermd worden tegen overmatige en willekeurige machtsuitoefening door overheidsambten.”
Ik merk verder op dat de overheid de verantwoordelijkheid heeft een minimaal niveau van menswaardigheid te beschermen en dat ook de rechter in de parlementaire democratie een belangrijke taak heeft ter bescherming van de burger, maar ook ter bescherming van de democratie zelf.

MASTERCLASS: Een vertekend beeld ; een onjuiste ook onterechte conclusie ; niet de juiste mening kunnen vormen ; DESINFORMATIEF

Mede doordat ik persoonlijk ‘geholpen’ werd door een functionaris die en oggz-specialist, senior-wijkcoach en Wmo-adviseur is en tevens eigenaar is van Het Baken (Bewindvoering en Dienstverlening) kom ik ook bij de Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGZ) die zich richt op sociaal kwetsbare mensen die zorg en/of hulp nodig hebben, maar dit niet krijgen.
Ook al merkte ik op dat ik ten gevolge van regelgeving en bestuur vanuit het Rijk, de beslissing van de rechter en verdere besluitvorming vanaf maart 2016 met problematische schulden te maken zou krijgen, ook deze functionaris bood niet de ondersteuning of maatwerk die ik gezien de specifieke situatie nodig had. 3 januari 2017 geraakte ik door deze nalatigheid en opeenvolging van onjuist geachte bestuurshandelingen dakloos. Vervolgens wordt de burger wederom met extra lasten evenals bestuursrechtelijke premies (boetes) geconfronteerd. Hiertoe wordt het Centraal Justitieel Incassobureau (ten onrechte) gebruikt (misbruikt).

Eerst ging ik naar de ambtenaar, maar ontving niet de zorg waar ik iets aan heb; nu heb ik te maken met ambilantisering. Weigerde het UWV mij te helpen bij oplossingen en kon ik ook niet aan de alimentatieplicht voldoen, nu verzint men werk wat ik als 12 jarige al zelfstandig deed. De werkzaamheden die worden voorgesteld kunnen beter als jeugdzorg opgepakt worden hetgeen in het belang is van de ontwikkeling van de jongere. Nee, ook nu hindert men de ontwikkeling en groei van de naaste. Ook het personeelsbeleid binnen de lokale overheid, maar ook binnen de ministeries (departementen) is bedenkelijk en baart (ernstige) zorgen. Oplossingen worden niet (echt) geboden!
Wat betekent de ambilantisering en ‘goede woningen met zorg’? Als 10 jarige ving ik een bezoeker of klant op en beantwoorde de telefoon. Als 21 jarige was ik niet alleen zelfstandig en onafhankelijk, ook had ik officier kunnen zijn indien ik het voorstel van de Koninklijke Luchtmacht had aanvaard.

Ik betaal dus niet voor hulp en beleid waar ik iets aan heb! Maar waar betaal ik dan voor? Voor ambilantisering? Ze komen wekelijks kijken in mijn huis en hebben een auto van ‘de zaak’?
Met betrekking tot de rechtsstaat presenteer ik dan ook de volgende opvatting (ik citeer): “Kern van het recht is dan het bestaan van algemeen verbindende regels, op basis waarvan een ieder gelijk wordt behandeld en individuele vrijheid wordt gegarandeerd. Door algemene rechtsregels vast te stellen wordt voorkomen dat burgers afhankelijk worden van willekeur.” Verder wijs ik op de volgende verdragsbepalingen die de Nederlandse Grondwet (Constitutie) onderschrijven: gemeenschapstrouw; gelijkwaardigheidsbeginsel; doeltreffendheidsbeginsel. Merk op dat de meeste (grote) ondernemingen en instelling wel juristen in dienst hebben en deze dienen de directeuren er op te wijzen dat deze verdragsbepalingen ook voor de afzonderlijke instelling van kracht zijn. Zelfs voor Algemeen Nut Beogende Instellingen zijn enkele voorwaarden van kracht, zeker in geval het beheerd vermogen boven een paar miljoen komt.

De burger betaalt klaarblijkelijk en voor het salaris van personen die niet (meer) functioneren, en voor de schade die hij/zij daardoor persoonlijk ondervind. Sterker, de burger wordt er voor gehouden niet te functioneren waarbij de functionaris de eigen tekortkomingen niet ziet (of niet wil zien).
De overheidsfunctionaris die mij ‘hielp’ helpt zich zelf aan een riant pensioen en misbruikt de gelegenheid die zich voordoet. Zo wordt de burger misleid, misbruikt en uitgebuit, ook afgeperst. Door deze en andere praktijken, hetzij door de ouders, hetzij door de overheid, hetzij door de zorgverlener en mogelijk al deze en andere partijen, zijn inmiddels (ook) 12.000 jongeren ontheemd.

Ik citeer tot slot het volgende: “Alzo zegt de Heere HEERE: Wee den herderen Israëls, die zichzelven weiden! zullen niet de herders de schapen weiden?” – Ezechiël 34.
Het is mede door dit geschrift en de ontwikkelingen in de periode van 12 tot 15 september 2013 dat ik de systeemkenmerken evenals de (dis)functionerende patronen helderder in beeld kreeg. Ook de houding van een aantal personen waar ik al 20 jaar mee optrok werd mij volkomen duidelijk!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Hoofdlijnen GGZ

“De leer van Bileam”  –  Zorgovereenkomst

De Vereniging Nederlandse Gemeenten heeft het hoofdlijnenakkoord ggz niet ondertekend. De gemeenten willen eerst geld zien van het rijk omdat de uitvoering van de afspraken hun geld kost. Mocht de VNG haar eisen niet ingewilligd zien, dan moeten de andere partijen terug naar de onderhandeltafel.

– Ik lees de opvatting gepresenteerd door Zorgvisie, ik citeer: “VNG ondermijnt hoofdlijnenakkoord GGZ.” – lees het volledige artikel.

Bij dit artikel leverde ik het onderstaand commentaar:

Geachte lezer,

Vanuit het Wmo – en voorafgaande regelgeving en bestuur vanuit het Rijk (onder druk) – werd ik naar de GGZ gedirigeerd. Aan die ‘zorgcontracten’ moet je meewerken. 4 consulten bij de psychiater, € 385 aan factuur, zorg waar ik niets aan heb gehad!

“Heeft een onbeduidend wetje uit 1982 aangaande de bewindvoering gemaakt dat de geestelijke gezondheidsdienst bezit heeft gemaakt van de staat en samenleving, net als eertijds de kerk?” http://www.speelman.org/verzorgingsstaat/gezondheidszorg/

Niet alleen gemeenten, maar ook burgers worden onnodig op kosten gejaagd en dat door de Zorgbeheerders. Het is een verdienmodel!

Met vriendelijke groet, Lambert

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Gezondheidszorg

 ‘Zorg waar ik niets aan heb gehad.’

Niet alleen betaalt de burger voor zorg die hij niet ontvangt, maar legt hij een voorziening aan die niet alleen de overheid maar in het bijzonder de zorgverzekeraar beheert. De kwaliteit van de zorg is evenals de prijs die voor medicijnen en medische apparatuur betaald wordt bedenkelijk. De prijs wordt mede bepaald door (eventuele) juridische kosten.

Niet alleen qua kosten is het voor de burger ongunstiger en heeft hij/zij nauwelijks een vrij te besteden inkomen of kan zelf sparen, door juridische en bestuursrechtelijke procedures met bijkomende kosten wordt het ook nog eens moeilijker of onmogelijk. Te bedenken valt daarnaast dat stress (overspanning) de pijngrens beïnvloed. Persoonlijk ben ik geen voorstander van ‘medicijnen’ anders dan dat er geen andere mogelijkheden (meer) zijn. En dan noch!

Een gezonde levensstijl schiet er voor veel mensen bij in, mede doordat zij niet alleen aan allerlei verplichtingen maar ook aan allerlei verwachtingen moeten voldoen. Ook is er de angst dat wanneer men niet meedoet dat men er niet bijhoort. Ook dat leeft (speelt). In mijn brief aan de VGZ wijs ik op de geestelijke zorg. Hierbij kan men denken aan de scheiding tussen kerk en staat. Maar heeft een onbeduidend wetje uit 1982 aangaande de bewindvoering gemaakt dat de geestelijke gezondheidsdienst bezit heeft gemaakt van de staat en samenleving, net als eertijds de kerk?

Ik heb 12 juli 2018 maar weer eens een brief geschreven. Wanneer er van je inkomen ongeveer 1/4 deel overblijft en de balans tussen draaglast en draagkracht – evenwicht – is sterk en langdurig verstoord in het uitvoeringsproces als uitvloeisel van regelgeving en bestuur vanuit het Rijk, dan is het leven er niet bepaald eenvoudiger op geworden. De toekomst ziet er voor meerdere burgers somber(der) uit.

Hierbij mijn brief aan het VGZ: DB048_NON_7906505_12.07.2018.

Rest alleen de vraag: “Hoe gaan wij de openstaande ‘schuld’ vereffenen?” Ik bedoel: er is zeker in de afgelopen 10 jaar een te hoge premie opgelegd! Aan wie is ons geld afgedragen? U begrijpt het! Dan heb ik verder niets uit te leggen en vertrouw ik erop dat de boekhouder achter dat geld aangaat. Hij gaat maar zoeken waar hij het gelaten heeft!

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Antwoorden

Bestuursrechtelijke Premie

 In Staatkunde, Nederland in drievoud staat onder andere het volgende: “Gegeven de betekenis van democratische rechtsstaat kan een aantal basisregels van de staat worden onderscheiden, zowel voor de structuur, als ook voor het functioneren van de staat.” Gegeven de antwoorden afkomstig vanuit een aantal ministeries zijn de basisregels niet bekend/ingeburgerd. Wat blijft er dan over van de interne rechtsorde tijdens de institutionele herinrichting en de kwaliteit van de democratische rechtsstaat? Profiteurs (graaiers) pakken de winst en verdelen de buit. De overheden schieten hun daarbij te hulp en verzegelen daarbij het lot van de burger.

Dit en meer over de praktijken van de Nederlandse overheid; het Binnenlands Bestuur in mijn brief aan ‘Hoofd Frontoffice’:CJIB_MinJenV_10.07.2018.

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Deskundigen

Bijna dubbel zoveel zelfmoord onder jeugd: dertien mogelijke verklaringen

In 2017 hebben 81 jongeren zelfmoord gepleegd. Dat is bijna een verdubbeling van het aantal suïcides in een jaar tijd. Deskundigen pleiten voor acuut onderzoek naar de opvallende stijging.

Aldus het bericht in het AD van 3 juli 2017.

Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheidingen en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geld voor het in dit deel besproken onderwerp cultuur. – Grondbeginselen der Sociologie

Het studieboek vermeldt verder en ik citeer: “Maar voor mensen betekent de afwezigheid van instincten dat iedere generatie alles opnieuw moet leren. Het zijn echter deze zelfde leerprocessen, waar mensen voor hun (voort)bestaan zo op zijn aangewezen, die maken dat hun gedrag en wijze van samenleven veel veranderlijker zijn dan bij dieren het geval is.

Al in 2010 was mij duidelijk hoe de invloed vanuit zorgbeheerders ook van invloed is op de geestelijke gezondheid hetgeen in verband staat met de psychische en psychosociale problematiek. Een hoogstpersoonlijke keuze van zelfdoding heb ik helaas niet kunnen verhinderen, mede door de houding vanuit de gemeenschap die naar de leiders kijkt en hun gedraging daarop afstemmen (psychosociale ontwikkeling).

De beheerders hebben de gewoonte zichzelf te verreiken, maar het zijn geen leiders die de zwakkere versterken en/of beschermen. De burgers die dit wel doen ondervinden dan ook de gevolgen van de ‘organisatiecultuur’.
Ook Rekenkamer Rotterdam uit forse kritiek over wijkteams. Lees hier het artikel: Sociale Wijkteams. Ook ik heb kritiek geuit richting bestuursorganen na een eerste brief d.d 16 oktober 2015 over ‘De Verwaarloosde Staat’ aan Zijne Majesteit de Koning. Hij heeft in eerste instantie brieven overgedragen aan de verantwoordelijke ministeries, maar daarna verhinderd het Kabinet van de Koning verdere communicatie.

In brieven met MO20/B&W010-LS/22.05.2018 en MO/B&W-LS/04.05.2018 (bewindvoering) heb ik ook geprobeerd te verwoorden door welke maatschappelijke ontwikkelingen en processen ik na het schrijven aan Zijne Majesteit doorheen ben gegaan en welke ‘medewerking’ en ‘steun’ ik kreeg vanuit de gemeente Rotterdam.
 Heb ik in die brieven geschreven van het (dis)functioneren van een aantal ‘sleutelfiguren’, zij zijn slechts een voorbeeld. Inmiddels heb ik ook het CAK van antwoord voorzien, ook stel ik minister Hugo de Jonge op de hoogte: VWS_HdJ-LS_02.07.2018. In deze laatste brief merk ik nogmaals op dat de overheid verantwoordelijk is! De overheid is verantwoordelijk voor de bescherming van een minimaal niveau van menswaardigheid. Het (staats)gezag, en daaronder vallen ook de wijkteams en maatschappelijke dienstverleners hebben er voor te zorgen dat de menswaardigheid voor iedere individu in de samenleving tot gelding komt (één van de grondslagen van de moderne staat).

Ik trek de functieomschrijving van een medewerker jeugdzorg als “Je borgt de orthopedagogische situatie door het observeren van de groep, het onderkennen, interveniëren en begeleiden van het groepsdynamisch proces en het opvoeden, begeleiden, stimuleren en activeren van individuele jongeren” door met een regel voor het functioneren van de Nederlandse staat: “algemeen erkende klassieke grondrechten (bescherming tegen overheidsingrijpen) en sociale grondrechten (aanspraak maken op overheidsingrijpen) worden beschermd, teneinde de menswaardigheid van ieder individu in de samenleving tot gelding te laten komen.” Hier is dus sprake van een functieverzwaring. Weten de ministers en staatssecretarissen wel wat er in hun takenpakket staat? Het is eerder regel dan uitzondering dat leden van de Staten Generaal en in het bijzonder de Tweede Kamer haar taak verzaakt. De Volksvertegenwoordiging, het hoogste ambt, komt haar verplichtingen niet na!

Op te merken valt ook dat Rijksambtenaren zeven procent loonsverhoging krijgen. “Deze loonsverhoging is hard nodig om de koopkracht van de ambtenaren (die trouwens ook gewoon Nederlander zijn in de gegevens van de Nederlandse Bank) een beetje op peil te houden.” – zeven procent.
De Rekenkamer Rotterdam heeft ons iets te melden over de Wijkteams, ik heb mevrouw Ollongren persoonlijk een brief gestuurd over het functioneren van de ambtelijke organisatie, ook de ministeries, ook het Kabinet van de Koning. Al met al zijn de grondslagen van de moderne staat bij de meesten niet bekend, ook kunnen de meeste zich hiervan geen (juiste) voorstelling maken. Staatkunde, Nederland in drievoud
 Mevrouw Tamara van Ark bijvoorbeeld heeft mij te kennen gegeven (althans de ambtenaar die namens haar bericht geeft) niet in te gaan op ‘cognitieve gedragstherapie’ en dat staatkunde niet het directe beleidsterrein is van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Ook haar voorgangster heeft mij het laatste te kennen gegeven. Het takenpakket zal dan ook duidelijker gesteld moeten worden!

Tot zover 🙂

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail