Psychotherapie

De macht van de [psycho-]therapeut

Hoe ver ga je als mens met didactische werkmethoden en therapie? In het bijzonder wanneer je grondige kennis hebt van de psychosociale organisatie. Ga je het onderwerpen aan jou grillen, fantasieën, persoonlijke grieven en zoek jij hierin medestanders, of ga uit om anderen te sterken in hun regie en bewaar je de menswaardigheid en laat je deze tot gelding komen (zoals voor het functioneren van de staat als eis en kwaliteit wordt gesteld?)

De vraag die wij onszelf dienen te stellen: “Dient dit tot ‘heil’ en genezing der Volken, of is het slechts goed voor de ‘eigen’ portemonnee?” Is het laatste het geval, dan gaan wij het eerste (maar uiteindelijk ook het laatste) verliezen!

Nadat een kennis de hoogstpersoonlijke keuze had gemaakt van zelfdoding wist ik wat mij te wachten stond op de weg een andere jonge vrouw te beschermen tegen de praktijken van de voorganger en de oudsten in een ‘Christelijke Gemeenschap’ zoals de Revival Centres Holland dat deel uitmaakt van The Revival Fellowship en Revival Centres International.

... wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten ...

Op LinkedIn heb ik een korte artikel ‘Didactische Werkvormen
geschreven. Hierin verwijs ik naar een artikel in Knack.be ‘Hoe groot is de macht van de Therapeut’. Forensisch psycholoog Michael Heap doorgrondt de relatie tussen de therapeut en zijn patiënt.
Ik hoor van alles, maar als al kind stond ik er volkomen in. In huis, op de boerderij, op het erf, in de werkplaats, in het veld, op school et cetera. Kortom, ‘de samenleving’. Ook heb ik veel veranderd zien worden waarvan mij een ander beeld werd gegeven dan het uiteindelijk is geworden. Het beeld werd mij soms opgedrongen, soms gaf ik het voordeel van de twijfel – mijn vergissing.
Ik heb mijn vergissing ingezien:

Al in 1893 liet Durkheim zien hoezeer zelfs een hoogstpersoonlijke beslissing als zelfdoding mede bepaald wordt door bepaalde structuurkenmerken, zoals de economische situatie of het gebrek aan politieke stabiliteit. Hetzelfde blijkt ook te gelden voor onder andere partnerkeuze, echtscheiding en kindertal. Dergelijke invloeden bracht iemand eens tot de (paradoxale) uitspraak dat de maatschappij niet bestaat maar wel invloed uitoefent. En hetzelfde geldt voor het in dit deel besproken onderwerp cultuur.  ~  Grondbeginselen der Sociologie

Een ervaring rijker, een harde les …  de waarheid is hard? Er werd trouweloos met mij gehandeld, ten onrechte …  en ik doe er ‘verstandig’ aan hun weg te volgen? Anders is er géén toekomst?

In 2015 heb ik geheel naar eigen inzicht gehandeld naar aanleiding van eerdere ervaringen en hetgeen ik daar aan inzichten heb gewonnen – Nieuwe Ervaringen.
Jonge collega’s zijn in eigen regie gesterkt en ook werd hun de ruimte geboden om hun kwaliteiten te tonen. – die ruimte kregen zij omdat men mij dacht neer te halen.
Hetzelfde was mij al overkomen in de Revival Fellowship en de echtelijke scheiding die volgde. ‘Spiegelinformatie’ wordt ter zijde gelegd, genegeerd, verdreven of zelfs vernietigd (indien mogelijk). 

‘De macht van de therapeut’ is groot, zeker indien hij/zij kan putten uit een grote diversiteit aan didactische werkvormen en een gedegen kennis van de psychosociale organisatie heeft.

Wat b’lieft?

Géén toekomst? Tot genezing van mijn medemens …   Wil ik bij Pameijer mee kunnen doen als ervaringsdeskundige, dan mag er ca. € 6000,– worden neergelegd i.v.m. een patent ‘Howie the Harp’ (Amerikaans). En dan nog wordt er van mij verlangd dat ik aan kwaliteit inlever.
Hoor ik het goed? Als monteur heb ik mijn medemensen gesterkt die nu hetzelfde doen als hetgeen ik deed – ‘overlevering’ – maar krijg ontslag want ik moet mij eerst anders gedragen?
Hoor ik het goed? Moet ik geld overdragen aan Amerika om verminderde kwaliteit aan zorg te leveren?
Hoor ik het goed? Wordt er met de beschuldigende vinger naar Rusland verwezen?
 Hoor ik het goed? Kosten op het sterfhuis zijn goed voor onze economie?

... Uw vorsten zijn afvalligen, en metgezellen der dieven, een ieder van hen heeft geschenken lief, ...

‘Jongerentalent’

Waar is uw goed fatsoen, meneer de President, dat u uw kinderen, jongelingen en ouderen zo een grote schade berokkent? 
Ik werd grootgebracht door mijn ouders, grootouders, buren, medewerkers ; maar anderen hebben mij verkocht om andere vreemde heren te dienen. Hun Koning en Koningin maar ook het Volk zijn zij afgevallen.

Wiens Macht? Al ben ik nu dakloos, mijn eigen kind heb ‘ik’ ondanks de weerstand, de tegenwerping en tegenspraak, misleidingen kunnen ondersteunen – Borg voor de situatie – ter versterking van de eigen regie (ondanks of dankzij ondermijnende praktijken van justitie en beslissingen van de rechter. Collega’s, ‘Dutchbatters’, Islamieten en anderen heb ik direct of indirect steun of ruimte kunnen bieden (terwijl de gevestigde orde toekijkt, mij zelfs onderuit denkt te kunnen halen).

Wie doet zijn naaste Recht? De overheid onttrekt zich aan hun verantwoording, juridisch niet onoverkoombaar. De rechter zet de deur – poort – wijd open ….

“Alleen een Koning of Souverein die inziet hoe de armoede ontstaat is bij machte hier iets aan te doen.”

 

Kiel: Hr. Ms. Tydeman (nu expeditieschip m/v Plancius)

Een diploma zegt dat je de inhoud van het boek kent ; niet dat je in staat bent het in de ‘huidige tijd’ toe te passen. Er is veel in het nieuws over ‘Meten is Weten’. De vraag die wij ons hierbij dienen te stellen is: “Hoe meet gij?” Een andere vraag die gesteld kan worden: “Wat is je uitgangspunt?”

Hr. Ms. Tydeman (A906) als voorbeeld was aan de grond geraakt omdat een nieuwe Officier dacht dat de diepte gemeten werd vanaf de kiel i.p.v. de waterlijn. De hoeveelheid zand is niet bevorderlijk voor de waterpompen en het gehele koelsysteem van de motoren. De schade was beperkt, van averij kon niet worden gesproken.

Averij (ook wel: avarij of haverij) is ernstige schade aan een schip of scheepslading. Meestal spreekt men pas van averij als het schip slecht bestuurbaar is geworden. Een zeeschip kan averij oplopen door een zware storm of door een aanvaring op zee (maar ook ten gevolge van een gebrek aan stuurmanskunst).

Krachtig persoonlijk Leiderschap? Je zult eerst ‘het leven’ moeten doorlopen en er als overwinnaar uitkomen (Sterker door geestelijke strijd). Versterk dan menskracht én samenwerkingskracht …

Liefde overwint alles ;  De liefde faalt nimmer …

Hoogachtend, ~Sheepish (Looking) LION