Remediëren of regulariseren (na normovertreding)

“meer terugkoppeling van rechterlijke uitspraken waaruit gebreken blijken, naar politieke fora”

  • 78952164 – MO
  • Z/19/012077 – OM
  • A.B.2020.6.05483 – BCO
  • CRvB 19 /76 WMO15 R011 19
  • 2020-0126 – CRM
  • 2019-0183580 – VIK

“Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.”

Beste en getrouwe lezer,

Het maakt wezenlijk amper uit welk Schrift ik lees, of daarin is sprake van georganiseerde misdaad, misdrijven tegen het Rijk, de koning, staat, staatsmisdrijven of aanslagen. De aanzetter of aanstichter hits andere op, zelfs mensen die aangesteld zijn als rechter worden tot struikelen gebracht. Niemand die (echt) recht doet/toepast.

Mordechai, David, Daniël, Christus, wie struikelde er (niet)? Van Mozes weten we dat zijn familie en zijn volk onder erbarmelijke omstandigheden woonden, werkten en leefden in werkkampen; het werd zelfs een vernietigingskamp. Maar hoe is het vandaag gesteld met niet-gouvernementele organisaties?  De term ngo is ontstaan als “non-governmental organisation” in 1945 bij de oprichting van de Verenigde Naties (VN). In het handvest van de VN (Hoofdstuk 10, Artikel 71) wordt gesteld dat de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties niet-gouvernementele organisaties kan consulteren.

Wij zien in 2014 dat dit Internationaal Actieplan na een vraag van het kabinet uit 19 april 2013 (nieuw) leven wordt ingeblazen. Wat met Kwaliteitsbeleid in de Wmo van Movisie duidelijk wordt is dat , in verband gebracht met de plannen van het kabinet en Publicatie 78 van de AIV “Waarborgen voor Europese Burgers en Internationale Samenwerking”, mensen die dus buiten de boot (dreigen te) vallen worden aangewezen op de Wet maatschappelijke ondersteuning. de regering verwacht dus dat burgers de (kwaliteits)audit uitvoeren. 

‘patere legem quam ipse fecisti’

In NEN-EN ISO 9000:2005 wordt de (kwaliteits)audit als volgt gedefinieerd: Een systematisch, onafhankelijk en gedocumenteerd proces voor het verkrijgen van auditbewijsmateriaal en het objectief beoordelen daarvan om vast te stellen in welke mate aan overeengekomen auditcriteria is voldaan. Achter de woorden van deze ene zin gaat echter wel een (hele grote) wereld schuil!

Van maatschappelijke organisaties (het gemeentelijk bedrijf) wordt verwacht dat zij interdisciplinair samenwerken met de burger. Voor een kwaliteitsaudit is een systematisch onderzoek nodig. Dit stelt gelijk een aantal eisen aan de kwaliteitsauditor. Deze zal namelijk een plan moeten maken voor de uitvoering van de audit. Een dergelijk plan bestaat vaak uit een aantal fasen:

  • Voorbereiding van de audit;
  • Verzamelen van gegevens van het object van onderzoek;
  • Beoordelen en analyse van de gegevens;
  • Opstellen van conclusies en aanbevelingen;
  • Rapporteren over de resultaten van het onderzoek;
  • Eventuele vastlegging over de follow-up van de audit.

Om de objectiviteit van een kwaliteitsaudit zo veel mogelijk te waarborgen wordt van een auditor een onafhankelijke opstelling verwacht. Deze opstelling is nodig om te voorkomen dat de belangen van de organisatie in het gedrang komen en persoonlijke- of afdelingsbelangen de boventoon gaan voeren. Een onafhankelijke opstelling is voor een externe auditor eenvoudig te realiseren, hij werkt immers niet voor het bedrijf dat hij audit. Van interne auditors wordt vaak een onpartijdige opstelling gevraagd.

Als regels ontbreken of onhelder zijn, dan oordeel je en handel je op moreel verantwoorde wijze, op basis van algemeen aanvaarde sociale en ethische normen. Je neemt verantwoordelijkheid voor je eigen handelen, je bent aanspreekbaar op je gedrag, en je spreekt anderen hierop aan. Integriteit wordt soms beperkt uitgelegd als de afwezigheid van fraude en corruptie. Soms wordt integriteit erg breed uitgelegd en vallen er ook waarden onder als collegialiteit, betrouwbaarheid, klantgerichtheid, objectiviteit, fatsoenlijkheid, effectiviteit en efficiëntie. In de praktijk betekent dit het voorkomen van belangenverstrengeling en je maakt je eigen positie en belangen duidelijk in (potentiële) conflictsituaties.

Lastiger wordt het wanneer er een liefdesrelatie ontstaat en een zittende heerser komt gedane toezeggingen, gemaakte afspraken en verplichtingen niet (volledig) na of erger. Al heeft het er alles weg van dat e.e.a. strikt juridisch gezien correct is, toch kan sprake zijn van een misdrijf, bijvoorbeeld tegen het Rijk of tegen de regeringsvorm. 

Met de OESO-richtlijnen en het Nationaal actieplan bedrijfsleven en mensenrechten is er duidelijk sprake van een regeringsvorm, zoals uit 1945, bedoeld om wat er in de periode van ca. 12 jaar tussen 1933 en 1945 niet te herhalen. Al is de burger niet (goed) geïnformeerd over het huidige (vernieuwd) verbond, het doet geen afbreuk van de eerste of voorgaande. In feite geeft ook Christus aan dat het verbond dat eerst was tussen de Vader en ons ook onder Zijn heerschappij eenzelfde voortzetting heeft, maar ook wordt uitgebreid. Toch plaatst ook Hij duidelijke kanttekeningen en moeten ook wij op onszelf acht slaan (reflectie)! 

Met een verwijzing naar Amerika zie ik in de jaren tachtig toch dat in Nederland sprake is van ‘ongerechte inzettingen’ al worden deze door de zittende heerser (een oudere generatie) ontkent. Het gevaar is dat je pensioengerechtigde leeftijd met 5 jaar opschuift, waar ik gelet op de gemiddelde leeftijd van 63 onder collega’s wel mee kon leven. 65 of 70 wanneer je toch met 63 uitstapt maakt ook niet echt uit. Mijn grootvader was de 70 gepasseerd maar ook nog steeds actief, verzekerd van een volwaardige deelname. 

Ook zonder het verslag Publicatie 87 van de AIV is te beoordelen of er voldoende rechtsbescherming is en of geschikte rechtsmiddelen voorhanden zijn. Van leiders, gerangschikt in de orde van kolonel of hoger, wordt immers verwacht dat zij (dis)functionerende patronen herkennen – lees: de werkzaamheden die medewerkers uitvoeren. Niet alleen de juridische infrastructuur schiet tekort, ook de maatschappelijke. Sterker nog: er zit geen structuur of verband meer in de democratische rechtsstaat ook wel geduid met verzorgingsstaat. Ik hoef dan ook niet vreemd op te kijken dat er kapers op de kust staan! 

Gelet op de maatschappelijke toestand in Rotterdam als een gebrek aan effectieve rechtsbescherming voor een groeiend aantal inwoners in de laatste 10 jaar ‘leent’ deze stad zich wel om ervaring op te doen! Er zijn mogelijkheden die niet alleen lokaal, maar ook nationaal en internationaal een constructief effect kunnen bevorderen. Rotterdam kan nationaal en internationaal een rol spelen door het goede voorbeeld te geven, dat wil zeggen door zelf open te staan voor kritiek en opvolging te geven aan aanbevelingen. 

Naar het oordeel van de AIV kan beter gebruik worden gemaakt van beschikbare informatie, bijvoorbeeld door meer terugkoppeling van rechterlijke uitspraken waaruit gebreken blijken, naar politieke fora te organiseren. Terugkoppeling vanuit de rechtspraak naar wetgeving en beleid, zoals reeds verscheidene jaren geleden door de Raad van State bepleit, kan ook worden toegepast bij rechtspraak van het EHRM en het Hof van Justitie inzake voor de rechtsstaat belangrijke onderwerpen.

Bedenk dat elke ondernemer altijd met concurrentie te maken krijgt. Integer handelen betekent dat je de concurrent eerlijk en respectvol behandelt, ook wanneer deze het ondernemen in de weg staat. Ook neemt de ondernemer verantwoordelijkheid voor het welzijn van werknemers, het milieu en de samenleving, ongeacht deze nu 17 is of 71. Sterker nog: van iemand met meer dan 30 jaar ervaring mag men het nodige verwachten. Zo kan aan de hand van een gang naar de rechter of de rechtspraktijk blijken dat de zaken feitelijk 180 graden omgedraaid zijn. 

Wie niet integer kan (of niet wil) handelen loopt tegen diverse problemen aan. Vaak heeft diegene te maken met sociaal-psychologische problemen. Als gevolg hiervan ontstaan er normovertredingen. Voor een bedrijf is het in ieder geval goed om een duidelijke gedragscode of integriteitscode op te stellen. Hoe duidelijker de normen en hoe breder deze worden gedragen in uw organisatie, hoe minder niet integer handelen en normovertreding zullen voorkomen.

Remediëren of regulariseren (na normovertreding) zijn in procesrechtelijke context als synoniem te beschouwen, in de zin van: het opnieuw goed maken (cf. Wiedergutmachung). Uit Kwaliteitsbeleid in de Wmo blijkt, al zijn er terminologische verschillen, de vergewisplicht van het college. Ook herinnert staatssecretaris Van Ark de burger eraan dat er van een solidariteitsbeginsel en een subsidiariteitsbeginsel is en ook de hoogste bestuursrechter wijst de decentrale overheid in 2018 nogmaals op haar (rechts)plicht. 

Psalm 2 vers 10 staat? “Nu dan, gij koningen, handelt verstandiglijk; laat u tuchtigen, gij rechters der aarde!”

Is remediëren of regulariseren (na normovertreding) anders dan hetgeen er in Nu wil ik David niet neerzetten als een heilig boontje, maar met de suïcide van Saul braken betere tijden aan (na wederopbouw) van voorspoed, rust en vrede. Met Goliath zien wij door David een inbreukprocedure verhindert, maar aangezien Saul zich niet betert ontstaat in hoofdstuk 26 en 27 van 1 Samuël toch een omslagpunt. Hoe vaak is er dan niet sprake van ‘volksverraad’ en/of ‘discriminatie op basis van etniciteit’? Is het niet veeleer arrogantie of trots? Hoogmoed komt voor de val; het wordt door de ondergang (van het Rijk) gevolgd. 

De politiek moet zich serieus af vragen of de gedroomde participatiesamenleving niet op voorhand door henzelf gesaboteerd is. Stadsbestuurders negeren voortvarende plannen van bewoners die hun woningen en buurten zelfstandig willen verbeteren. Dat kan omdat de gemeentelijke politiek zich heeft onderworpen aan de wil van de woningcorporaties en andere niet-gouvernementele organisaties die elk buurtinitiatief als een bedreiging voor hun winstdoelstellingen zien. Op basis van meerdere bronnen is het dubieuze samenspel tussen stadsbestuurders en woningcorporaties te analyseren (in kaart te brengen). Een samenspel dat saamhorige burgers uiteendrijft tijdens een crisis die om sterke gemeenschappen vraagt.

Burgers die slachtoffer (dreigen te) worden, worden tot zwart schaap gemaakt en de dader(s) gaan niet alleen vrijuit, ze spelen elkaar ook nog eens een wekelijkse beloning van maximaal € 218,– per week toe voor bepaalde of onbepaalde tijd. Een faillissement of ontruiming is niet het gevolg van een tegenslag of een ongelukkige gang van zaken, maar van opzettelijke of bedrieglijke handelingen of nalatigheden: bedrieglijke bankbreuk. 

Mensen die op de Wet maatschappelijke ondersteuning worden aangewezen worden dus bedrogen en opgelicht. Niet-gouvernementele organisaties of bestuurders daarvan zetten daartoe ook medewerkers van de GGD aan. Dus rijst de vraag: hoe komt het dat het college dit niet (goed) in kaart heeft gebracht? Hoe onschuldig zijn (voormalige) staatssecretarissen, ministers, wethouders, enzovoort? Ook is sprake van (dreigende) aanslag tegen de Koning. De figuur van de ‘aanslag’ wordt in de Nederlandse strafwet uitsluitend gebruikt om de Nederlandse staat en staatsinrichting bijzondere bescherming te bieden. Het plegen van een aanslag tegen de Koning is dus “een misdrijf tegen de veiligheid van de staat, die in de eerste plaats identiek geacht wordt met de veiligheid van zijn hoofd”. Het is een staatsmisdrijf.

In het wetboek wordt het delict omschreven als “de aanslag ondernomen met het oogmerk om de Koning, de regerende Koningin of de Regent van het leven of de vrijheid te beroven of tot regeren ongeschikt te maken.” Het begrip aanslag wordt nader gedefinieerd in artikel 79 Wetboek van Strafrecht. Op grond van dit artikel wordt een poging tot het plegen van een aanslag tegen de koning gelijkgesteld met het voltooid delict. Het doel hiervan is om “de Nederlandse staat en zijn staatsinrichting bijzondere bescherming te verlenen.” Daarbij dient te worden opgemerkt dat met ondernomen niet wordt gedoeld op een vorm van voorbedachte rade.

E.e.a. maakt duidelijk dat de Teamleider van het Dienstencentrum (NGO) activiteiten onderneemt met als doel “de vrijheid berooft of beroofd houdt.” De sociaaleconomisch zwakkere wordt vernederd en het betreft tevens mensenhandel! Hij die opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid berooft of beroofd houdt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

De in dit artikel (282 WvS) bepaalde straffen zijn ook van toepassing op hem die opzettelijk tot de wederrechtelijke vrijheidsberoving een plaats verschaft. Gelet op de (on)deskundigheid is het mijn wens dat het voor zover mogelijk dit in het minnelijke wordt geschikt. Dit recht heeft de overtreder in feite onder bepaalde omstandigheden. De advocaat die namens cliënte heeft aangegeven dat de minnelijke weg medio maart is geëindigd zou echter beter moeten weten! Ik sta dan ook niet voor de mate van strafbepaling in. Cliënte houdt of berooft als werkgever ook de medewerkster wederrechtelijk van de vrijheid.

De hoogste bestuursrechter heeft bepaald dat bij uitvoering Wmo gemeente eindverantwoordelijk is voor de beslissing. Niet alleen schiet de betrokken gemeente tekort als het gaat over het keukentafelgesprek, het aanbod van begeleiding en het afgeven van een zorgvuldige beschikking, maar ook is sprake van een (gerichte) aanslag, rechtstreeks of door één ketenverantwoordelijke of meerdere ketenverantwoordelijken.

Ook met het oog op toekomstige generaties zijn wij ketenverantwoordelijk en hebben, of wij nu 17 of 71 zijn, een standaard hoog te houden, in ere …

Je maintiendrai la vertu et noblesse.

Je maintiendrai de mon nom la haultesse.

Je maintiendrai l’honneur, la foy, la loy

de Dieu, du Roy, de mes amys et moy.