Proefkonijn

Op woensdag 3 oktober 2015 stuurde ik Jonkvrouw Ollongren, minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een brief met als titel ‘Proeftuin’. Het gaat over het plan “Kom, van dat gas los” met daarbij de financiële problematiek. In een e-mail aan haar woordvoerders schreef ik nog het volgende:

Het onderwerp van dit bericht:  PROEFKONIJN

Geachte lezer,

 Hoe moet ik het functioneren van Jonkvrouw Ollongren omschrijven? Falend beleid of een moeizame start met wat mislukte pogingen? Overheidshandelen kan voor de burger ingrijpend zijn. Van de overheid wordt dan ook zorgvuldigheid vereist bij de voorbereiding van besluiten. – Algemene beginselen van behoorlijk bestuur

“Het beginsel van loyaliteit komt bijvoorbeeld bij decentrale overheden aan bod in geval van dat de centrale overheid tekortschiet bij het omzetten van richtlijnen.” – Verdragsbeginselen

Ik ben iemand die nogal eens in botsing komt met uitvoerende instanties die tekortschieten in het omzetten van richtlijnen. Hoe komt dit? Ligt dit (alleen) aan hun of is het de overheid – het brein – die daar achter zit? Voor mij is duidelijk dat het staatshoofd weigert om het mogelijk te maken. Met staatssecretarissen op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid die geen kennis hebben van de grondslagen van de moderne staat en de kennis van het bestaan en/of inhoud van de ongeschreven regels van het staatsrecht niet kennen wordt het er voor de burgers niet beter op! De financiën van medeoverheden is mede daardoor niet (meer) op orde en steeds meer huishoudens vallen daardoor om.

 De minister is niet verantwoordelijk voor het individu? Hij is wel strafrechtelijk te vervolgen voor maatregelen die Grondwet en bestuur ondermijnen. Het is daarom hoog tijd dat Rutte het veld ruimt! In Rotterdam is de gemeentelijke instelling niet veel meer dan een uiterlijke vertoning. Investeerders maken er de dienst uit en daardoor kampen steeds meer huishoudens met schulden. 

 Voor een sterk en solidair Europa? Nadat in 2010 een jonge vrouw zich had verhangen begreep ik dat soms leden van een gemeenschap zelfs niet solidair zijn naar elkaar. In 2014 werd mij de toegang tot die gemeenschap geweigerd en vertrok mijn vrouw. Eind 2015 verkeerden mijn dochter en ik in zwaar weer … 

 In oktober 2016 vond mijn dochter een eigen onderkomen en betrok deze met haar vriend. 3 januari 2017 stond ik op straat. Een sterk achtergestelde positie. Is het een gebrek aan gelijkstelling in de wet of is het een gebrek aan het nakomen van de verdragsbeginselen en/of de algemene beginselen van behoorlijk bestuur? Beide! Maar daarnaast is ook sprake van onbekwaamheid, institutionele herindeling van de verhoudingen (gezag), misbruik en oneigenlijk gebruik en dus komt het ook voor dat op meerdere lagen van bestuur de scheiding van gezag (van machten) ontbreekt. Een aantal bestuurshandelingen die zijn genomen verdienen dan ook geen democratische legitimatie! 

 De schending van het zorgvuldigheidsbeginsel komt ook veel voor, de rechter kan het bestuursorgaan opdragen alsnog de relevante feiten te onderzoeken en vervolgens een nieuw besluit te nemen. En dit staat te gebeuren als het gaat om de schuldproblematiek en daarbij gaat het om enkele miljarden!

 Ik heb een brief voor mevrouw Ollongren als bijlage bijgevoegd. Het financiële plaatje die ik voorgeschoteld kreeg is niet representatief voor de gemiddelde huishoudens. Verre van dat. Zijn er vragen dan hoor ik het graag. Ik ben benieuwd naar de reacties!

 Hoogachtend,

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail