Ruben Huismeester

Beste lezer,

Ik overweeg te starten met een geheel nieuwe website. De uitgangsgedachte daarbij is de kennis en ervaring te delen en de levenslessen mee te geven aan anderen, waarbij deze een leidraad kan vormen voor werkenden in de opvang en andere maatschappelijke zorg.

‘Een nieuwe begin’.

Gedurende 2017 was ik dakloos, maar stond ik ook aan het begin van een leerzame periode. Vanaf de grond je leven opbouwen en inrichten. Het behoud van zelfregie, al is het onteigenen daarvan in volle gang en lijkt ook aan deze ondermijnende praktijk geen einde te komen.

Kansarm! Of juist, kansrijk? Hier volgt een memoire:

Pittig & Puntig

Ruben Huismeester stond er alleen voor. In de zomer van 2015 had hij geen sociaal netwerk meer om op terug te vallen. Tenminste, het ‘oude’, bekende, dat hem zo vertrouwd was. Hij richtte zich ten laatste tot de koning, die de taak neerlegde bij de ministeries die politiek verantwoordelijke zijn voor het gehele optreden van de koning. Hij had nog een antwoord vanuit het ministerie ontvangen, dus hij schreef naar de burgemeester.

De overheden waren nalatig en bleven in gebrek, als het gaat om het toepassen van gemeenschapsregelingen. De gevolgen van het schenden van het beginsel van effectieve rechtsbescherming manifesteerden zich dan ook in een rap tempo, in de maanden die volgden. Hartje winter, januari 2017, stond hij op straat. Onteigend, ook van zelfregie en het recht op zelfbeschikking. Of, toch niet? Het werd complex; chaotisch.

Wie kun je in deze wereld wel vertrouwen? “Vriendschap, een pakketje schroot, met een dun laagje chroom.” Mensen waar hij al geruime tijd mee optrok lieten hem in de steek, nadat de autoriteiten hem hebben verschopt. Verstoten, van het recht. Het deed hem beseffen, waarom een jonge vrouw tot het besluit was gekomen de hoogstpersoonlijke keuze van zelfdoding te maken: de gevolgen van een laffe daad in combinatie met de grove nalatigheid van omstanders.

Hij begreep hoe belangrijk het is, voor de naaste te zorgen. Hij had zijn zinnen daarop gezet, ook als hem dit alles zou kosten. Hou zou een vriend zijn; maar leed grote verliezen. “Behoedt het hart”, had hij gelezen, “Het is de uitgang (bron) des levens.” Dit was gemakkelijker gezegd, dan gedaan.

Emotioneel geladen, sociaal onrecht gevoelende, geestelijk de uitputting nabij. Nabij een burn-out: aanpassingstoornissen incl. overspanning. “Wie sterk meent te zijn, ziet toe, dat hij niet valle!” Er spookte van alles in zijn hoofd; waar vond hij rust? Diep in zijn hart was hij aangegrepen …


Vandaag een begin, met als doel de lessen die geleerd kunnen worden als handvatten aan anderen mee te geven.

Who will you run to when it all falls down?
Who’s gonna pick your world up off the ground?
Who’s gonna take away the tears you cry?

You can tell the whole world how you’re gonna make it
You can follow your heart, what you do when someone breaks it
Who will you run to when it all falls down?

Heart – Who will you run to …

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail