Sociaaleconomisch misdrijf

Personen met een lage sociaaleconomische status worden vaker verdacht van het plegen van een misdrijf dan personen met een hogere sociaaleconomische status. Het verdacht worden van een misdrijf kan indirect wijzen op een bepaalde mate van sociale uitsluiting.

Dit gegeven laat zien dat dat bij het begrijpen van financiële misdrijven vanuit een overheid of maatschappelijke organisatie groepsdynamica het belangrijkste begrippenkader vormt. Zo ook kan het gebeuren dat door een juridische dwaling personen met een ‘gezonde’ sociaaleconomische status verlaagd worden. Er kan dus sprake zijn van een vernederende of onmenselijke behandeling of foltering door een gebrek aan rechtspleging.

De maatschappij ontwrichtende zaakschade die ook door een advocatenkantoor of medewerker daarvan wordt veroorzaakt brengt ook jongeren in de problemen en leidt tot ouderverstoting. Vrienden weten niet meer wie ze moeten geloven en sluiten zich aan bij een uitspraak of vonnis van de rechter.

Het (dreigend) gevaar daarvan is dat een systematische fout of niet-steekproeffout zo groot of ernstig wordt dat de oorzaak moeilijk terug te vinden is en dus ook niet uit een statisch model is te verwijderen. Er ontstaat dan een gebrek aan rechtsstaat.

Dit laat zien dat Kwaliteitsbeleid in de Wmo met de Participatiewet iemand met een lage sociaaleconomische status kansen biedt, maar dat er tevens een dreiging kan zijn vanuit de maatschappelijke organisatie. “Wie is de persoon met een lage sociaaleconomische status, die een ‘gevestigde macht’ of de ‘organisatie’ van een overtreding of misdrijf ‘beschuldigd’?”

Wij zien dus dat Kwaliteisbeleid in de Wmo een bedreiging kan vormen voor personen die jarenlang of decennia géén kwaliteitsnorm hebben gehanteerd. Ook komt in beeld dat bijvoorbeeld een overheid ‘betrapt’ wordt op bestuurlijke nalatigheid.
Angst en schaamte kan er toe leiden dat er repressief wordt ingegrepen en dat een aanslag wordt beraamt tegen de ‘hulpvrager’, waardoor deze alleen maar dieper in de problemen raakt.

Alles bij elkaar worden zaken anders voorgesteld dan ze zijn. De organisatie of bestuurder die verantwoordelijk is voor een financieel misdrijf kan in de verleiding komen zichzelf vrij te pleiten en de ‘hulpvrager’ tot zwart schaap te maken.
Dit gebeurt wanneer een advocaat ongeoorloofde gunsten of diensten levert en de rechter uit ‘gemak’ relevante normen en principes negeert. Zo kan het gebeuren dat burgers op wie géén schuld berust jaren in het heimelijk, zonder tussenkomst van een rechter, door administratieve handelingen langdurig wordt vervolgd maar ook wordt veroordeeld.

Het resultaat is dat Nederland een misdrijf tegen het internationaal recht begaat. In 2013 werd geconstateerd dat er sprake is van een internationale crises. De vraag is of het Koninkrijk zich weer gaat schuilen achter een ander Lidstaat, of de hand in eigen boezem steekt!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *