Defensie

Het Ministerie van Defensie is een arbeidsorganisatie van bijzondere aard. Bij dit ministerie werken zowel burgerambtenaren als militaire ambtenaren. Militaire ambtenaren hebben een bijzondere rechtspositie.

Defensie staat voor onze vrijheid, het handhaven van de internationale rechtsorde en helpt als zich rampen voordoen. Daar waar defensieonderdelen in actie komen zijn letterlijk levensbelangen aan de orde. 

Van tijd tot tijd vormen maatschappelijke en religieuze organisaties een bedreiging voor de samenleving, maar ook voor de veiligheid en belangen van de Staat. Soms is de verstoring van dien aard dat sprake is van een misdrijf dat zowel door zijn opzet als door zijn uitwerking een directe aanslag op de instellingen van het land uitmaakt. Er dreigt dan een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een organisatie (bedrijf, overheid, maatschappij, regio) ernstig verstoord raakt.

Crisismanagement of crisisbeheersing is de systematische poging om organisatorische (internationale) crises te voorkomen dan wel te beheersen. Crises worden gekenmerkt door vier elementen:

  • substantiële dreiging voor de organisatie;
  • een verrassingselement;
  • hoge mate van onzekerheid;
  • korte beslistijden.

Crisismanagement omvat methodieken om noodsituaties te kunnen voorspellen, beoordelen, analyseren en voorkomen. Een stap voorafgaand aan het crisismanagement is om technisch en menselijk falen te voorkomen.

Een crisis komt altijd onverwacht. Het werk van een crisismanager bestaat echter paradoxaal genoeg juist uit een goede voorbereiding. Een goede communicatie, plan, een goed opererend team, een goed voorbereid crisiscentrum: het zijn allemaal voorwaarden voor het goed managen van een crisis. Allerbelangrijkste is echter dat het niet alleen voorbereid is, maar ook geoefend. Dat kan alleen door het simuleren van een ramp, zodat een echte rampbestrijding uitgetest wordt. Gebruikelijk is dat tot in detail de ramp nagespeeld wordt, inclusief slachtoffers. Dit zijn buitengewoon kostbare oefeningen. Daarom zijn er tevens simulaties ontwikkeld die de managers testen op hun vaardigheden zonder dat de ramp fysiek nagespeeld wordt: het zogenaamde crisis game.

De ‘Moderne Oorlogvoering’ vereist dus een lerende organisatie. Een lerende organisatie is een organisatie die haar leden of medewerkers in staat stelt de dienstverlening aan te passen aan een voortdurend veranderende omgeving door scholing, ontwikkeling en initiatief te stimuleren.

Daarnaast is er de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). De OSVE is gericht op het bevorderen van veiligheid in brede zin, onderverdeeld in drie zogenoemde dimensies. De eerste dimensie omvat politiek-militaire samenwerking, de tweede economische en milieusamenwerking en de derde is de menselijke dimensie. Deze derde dimensie omvat de bevordering van democratie, mensenrechten en de rechtsstaat.

De OVSE heeft een hoofdkantoor in Wenen, maar werkt voornamelijk via veldkantoren en kent daarnaast drie autonome instituten: het Office for Democratic Institutions and Human Rights (ODIHR), de Hoge Commissaris voor Nationale Minderheden (HCNM) en de Representative on Freedom of the Media (FROM). ODIHR richt zich voornamelijk op
langetermijnondersteuning en monitoring van verkiezingsprocessen. De HCNM werkt in strikte vertrouwelijkheid aan de oplossing van etnische conflicten, terwijl de FROM veelal openbare adviezen en opinies uitgeeft.

Allemaal aspecten dus van ‘de internationale rechtsorde’.